Eline in Honduras

mas fotos

2010-07-24T15:03:00.001-07:00

autra foto de mi fiesta con la familia.
en el siguiente foto puede ver el puerto marítimo (de mi ciudad).
la siguiente foto tambien soy yo a la playa! pero que frio esta el agua en belgica.
La proxima foto es tambien un foto de las playas en belgica.
Y la ultima es un molino (de antes).

Fotos de belgica!

2010-07-24T14:29:00.000-07:00

Aqui algunas fotos de belgica:
la primera es la playa en belgica, cm mira superfeo, tienes el mar, la playa y los apartementos
El segunda foto es un vista de belgica durante un paseo en bici. Es entre vivo y el mar.
El tercer foto soy yo, durante un paseo a holanda.
el siguiente soy yo en mi cuarto. Antes de ir a un restaurante (era dia de la independencia o algo asi)
autra vez soy yo en la siguiente foto. Con mi bici.
Despues mi mama y mi hermano cuando fuimos con la bici a holanda. El regreso en Belgica cerca del mar.
Despues mi fiesta de regreso. algunos primos que estan en la piscina en mi jardin.
Y por fin es mi mama y mi hermana. tambien al mar. Esta vez estamos caminando un rato.

terugvlucht! een avontuurtje om nooit te vergeten met dank aan AFS

2010-07-16T13:59:00.000-07:00

HOLA,

Hier het vervolg van mijn terugkeer,
Ik kwam dus toe op de luchthaven en er waren al enkele AFSers aanwezig, dus ik ben daar meteen naartoe gegaan; en dan zag je natuurlijk iedereen met gigantische valiezen. En dan naar de immigratiedienst ofzo, we moesten daar ons visum afgeven, die we dus een maandje hebben gehad en die nog liep tot maart volgend jaar. Maar ja, we mochten het niet houden als aandenken, en dan mijn valiezen gewogen, en het was toch eventjes spannend, een van mijn valiezen woog 51 kilo ipv 50. Hopen dat het voor geen problemen zorgt, En dan de check-in. Schuiven we allemaal mooi aan, en als het aan onze beurt is blijkt er een probleem te zijn. 't Was te denken, omwille dat het vluchtschema op het laatste is veranderd moesten er ook enkele aanpassingen in de computer gebeuren. En juist die aanpassing was niet bij iedereen zo goed uitgevoerd. Slechts 5 van de 9 konden vertrekken, ik zat natuurlijk bij diegene waar het niet van inorde was, en ik legde me er dus bij neer dat ik die dag niet meer zou vertrekken. Maar de andere 3 hebben nog zitten rondrennen op die luchthaven en uiteindelijk, een halfuur voor het vliegtuig zou opstijgen, ging de luchtvaardmaatschappij ons laten meevliegen en alles aanpassen als we elk 500$ betaalden. Gelukkig hebben we dan AFS die dat voor ons moet betalen, en zo zijn we nog juist op tijd het vliegtuig gehaald.

Eenmaal in Panama (na de eerste vlucht, die eerst in Costa Rica was gestopt) moesten we ons uitchecken, en dan opnieuw inchecken. De douane passeren en de bagage ophalen verliep zonder problemen, maar dan opnieuw inchecken. Dat was toch weer eventjes een verhaaltje. Blijkbaar was de aanpassing die ze in Tegucigalpa hadden gemaakt niet helemaal in orde (tuurlijk), dus zaten we daar mooi in Panama. Uiteindelijk zijn we gaan klagen bij Copeca, de luchtvaardmaatschappij waaraan we al dat geld hebben betaald en die de veranderingen in de computer hebben uitgevoerd. En dan zijn we uiteindelijk, met meer dan een uur vertraging, kunnen vertrekken richting Madrid.

Op het vliegtuig kon ik natuurlijk niet echt goed slapen, en doordat het vliegtuig echt vol zat konden we maar 2 zetels inpakken in de middengang. Dus ik lag echt niet goed, met als gevolg dat ik waarschijnlijk 2 à 3 uurtjes heb geslapen gedurende de hele vlucht.

Door de grote vertraging kwamen we een uur later aan dan voorzien in Madrid, maar daar hadden we dus maar anderhalf uur om te veranderen van vlucht, dus nu maar een halfuur. Wat dus onmogelijk is, om door de emense luchthaven te lopen. Gelukkig was er nog een vlucht later op die avond. En heeft Iberia, ons zeer snel tickets voor die vlucht kunnen geven.
Dus nu hadden we wel eventjes tijd om rustig rond te veranderen van gate. Maar natuurlijk wilden we wel eventjes bellen naar België om ze gerust te stellen en te zeggen dat we een 3-tal uurtjes later zullen aankomen dan voorzien. Maar hier had AFS goed zijn werk gedaan, en ze hadden de ouders al verwittigd toen ze zagen dat de vlucht in Panama een uur vertraging had opgelopen bij het opstijgen. Dus ze hadden zicht al aan dit scenario verwacht.

En dan, na een superlange reis, kwamen we aan in België. Eerst nog eventjes wachten op de valiezen. Natuurlijk bleven die van mij het langste weg, maar uiteindelijk kwamen ze toch, allebei, goed aan. En dan nog door de deur naar BELGIE, Het eerste dat ik zag waren wat spandoeken, van de andere, en dan Jeroentje, met zijn ene arm (diegene die niet gebroken was) zat hij te zwaaien. Man die was echt veel gegroeid, en dan zijn gezichtje die er toch lelijk uitzag met dat gat in zijn mond.
En dan nog een verrassing, tante Katrien was er ook, net als Maia die eerst niet zou meekomen, maar door de vertraging in Madrid, toch meekon. Dan Toch een iets positiefs aan al de vliegtuigproblemen :)

Zo dit is mijn avontuur.
Een jaar lang heb ik zogoed als elke week een berichtje geplaatst met al mijn belevenissen. Ik hoop dat iedereen heeft genoten van mijn avonturen. En nu heb ik zoveel materiaal, dat het allemaal mag verzameld worden in een boek. haha => Jeroen dat is een werkje voor jou!
Ik heb uiteraard nooit alles kunnen vertellen en dat zal ook nooit kunnen, want ik kan er blijven over vertellen. Ookal was het op sommige momenten iets wat moelijker (dan denk ik vooral aan mijn weekje ziekenhuis en kerstdag waar ik toch eventjes terug wilde naar België). Veel momenten zal ik toch nooit vergeten; mijn reisjes naar Copan, Roatan en Utila, mijn daguitstapjes met de familie naar Trujillo of Ceiba, de schoolactiviteiten met als hoogtepunt de schoolreis naar Comayagua en La Esperanza, en dan natuurlijk mijn sportactiviteiten volleybal met het kampioenschap in Tela, en de volksdansen met een foutloze presentatie in Bonito en de beste vriendschappen die ik daar heb!

Ik wil iedereen bedanken die het me hebben mogelijk gemaakt om dit mee te maken (vooral dan de finciële steun van mijn ouders :) ) en iedereen die ik gedurende het jaar heb leren kennen (ookal verstaan die niet wat er hier staat).

Het was een jaar om nooit te vergeten, Honduras heeft een plaatsje in mijn hart verdiend.

GRACIAS Y HASTA LUEGO,
Te quiero, Honduras,
Eline

ultima semana

2010-07-09T23:05:00.000-07:00

hela,

Een beetje laat, maar hier dan toch nog eventjes mijn laatste weekje Honduras.
Eventjes kort samenvatten wat ik zo allemaal heb gedaan.

Zaterdagmorgen was mijn afscheidsfeestje op school voorzien,
Het regende, en mijn klasgenoten hadden eerst nog een examen van biologie. Die heb ik eventjes meegemaakt, want het ging allemaal over genetica; dus ik wist daar nog wel iets over van vorig jaar. Omdat het weer zo tegenviel hebben we de BBQ uitgesteld en hebben we enkel taart gegeten met wat frisdrank.
In de namiddag, ben ik dan gaan oefenen voor de presentatie met de volksdansgroep van de volgende dag.

Zondag: Heel vroeg opgestaan want we hadden om 6.30 afgesproken om naar onze presentatie te vertrekken. Natuurlijk duurde het een eeuwigheid voor iedereen er eindelijk was, en was een van de bussen die naar het evenement gingen al vertrokken ...
Gelukkig kwam er nog een tweede bus die we dan hebben kunnen nemen. Er was een opening van een nieuwe kerk, en daar moesten we dus optreden. Eerst was er een stoet tot aan de kerk, dan een feestelijke misviering en dan al de optredentjes van de jongeren. Waaronder dus ook onze presentatie. Ik had heel veel schrik, weker toen we me op het laatste moment van nummer wisselden, opeens moest ik in een nummer dansen die ik nog nooit had geoefend. Hierdoor ben ik vergeten echt te genieten van mijn presentatie. alé toch de eerste dansen, naar het einde toe viel het wel beter mee. Voor ik het wist was het gedaan, echt zo jammer, ik wilde het overdoen om te genieten zoals ik het zou moeten doen, maarja, dat kon natuurlijk niet.
Het was al na 3 uur toen we terug in Tocoa aankwamen, dan vlug iets gegeten en terug naar de volksdansgroep, want zij hadden nog een presentqtie in de avond. Ik mocht niet meedoen, want het was iets van de resistencia, en daar toon ik liever niet mijn gezicht. Niet dat er nu nog veel politieke problemen zijn, maar toch ik moet het niet gaan zoeken hé.

Maandag zijn de lessen niet doorgegaan omdat ze de verjaardag van de staatsgreep vieren. Ik begrijp niet echt wat daar zo aan te vieren valt, maar ja. In de namiddag ben ik dus wel een heleboel cadeautjes gaan kopen.

Dinsdag: Ook vandaag weer geen school, dus enkel 's morgens eventjes gaan kijken wat er op het land moet worden gedaan, en dan heel de dag thuis. Toen ik thuiskwam was er niemand thuis. En eventjes later kwam mijn mama thuis, ze was heel triestig. En dan vertelde ze me dat de zwangerschap slecht was. Dat ze geen hartje meer zagen op de echografie, hierdoor is we in de namiddag nog naar Ceiba gegaan. Naar een andere gynaecoloog, in de hoop dat die met beter nieuws kwam. Hierdoor heb ik een training van de volksdansgroep gemist, en daar was ik eigenlijk een beetje boos om. Ze gaven me geen toestemming om de kindjes alleen thuis te laten, maar er zijn wel al vele keren geweest toen ik thuiskwam van de practica dat zei alleen thuis zitten. En nu me nog maar een weekje rest, wil ik eigenlijk volledig genieten van elk moment. Maar nee, gewoon thuis gezeten en wat zitten smsen met mijn klasgenootjes en andere vrienden.

woensdag gingen de lessen dan wel weer door, dus had ik weer iets om handen. Heel de dag heb ik niet echt iets speciaals gedaan, we hadden geen les in de namiddag, want de examens die de vorige week waren afgelast, werden nu geplaatst. Maar omdat we van de vakken die op deze dag vorige week werden geplaatst, konden ze dus meteen weggaan. Ik heb nog een hele tijd op school zitten rondgangen, maar dan uiteindelijk wel naar huis gegaan. Geen van mijn ouders waren thuis, want mijn mama zou vandaag geopereerd worden, om het babytje weg te halen, en als ik het goed begrepen heb, de eileiders knobbelen zodat ze niet meer zwanger kan worden.
Ze moest zelf een nacht in het ziekenhuis blijven; en omdat ik me niet 100% voelde ben ik zelf niet meegeweest 's avonds om mijn gastmama te bezoeken.

Donderdag: vandaag enkel in de morgen naar school geweest, aangezien ze in de namiddag enkel een examen zouden hebben ben ik niet gegaan. En heb ik mijn tijd besteed aan het kopen van wat kleren en het laatste deel van mijn cadeautjes. Om 4 uur hadden we afgesproken om te volleyballen. En ik heb er nog eens van genoten, mijn laatste keer volley in Honduras. Alleen wel jammer dat ik een jeansbroek heb gescheurd vandaag, maar het was gelukkig een waarvan ik toch niet van plan was hem terug mee te nemen naar België. Na de volleybaltraining nog gaan volksdansen, maar er was eigenlijk niet zo heel veel volk, er was nog maar eens een tekort aan meisjes. Dus maar heel eventjes gedansd, maar ik vond het wel geslaagd als laatste practica. Al viel het me wel eventjes heel moeilijk.

vrijdag: een gewoon schooldagje, en dan 's avonds had ik weer een afscheidsfeestje, dit keer van de volleybalploeg. Het was in een hotel/restaurant in het centrum en er was een zwembad. Dus eerst een ganse speech gehoord, iedereen moest me wat zeggen en dan ik natuurlijk ook nog een afscheidswoordje. En dan de "arrow chino" toetasten. Er was veel te veel, en omdat ik eigenlijk al een klein beetje had gegeten, zat ik meteen vol.
Na het eten hebben we nog een plons in het zwembad genomen, en dat voelde wel goed; al was het water veel te gechloord. En dan werd ik, net als hoe ik werd opgepikt, met de moto naar huis gebracht.

zaterdag: zo de hele dag rondgewandeld in de stad, eerst naar een klasgenoot, mijn botten gaan geven. Dan toch nog eens gaan kijken naar de post, maar tevergeefs. En dan nog eventjes bij mijn oma binnengesprongen. Toen ik daarvan terugkeerde begon het te gieten. In de namiddag ben ik dan mijn ticket voor de bus gaan kopen, en dan het plannetje van het AFSkantoor in Tegus gaan afdrukken. En dan nog eventjes langs de winkel om de allerlaatste dingen voor mijn terugkeer te kopen.
's Avonds dan mijn laatste afscheidsfeestje met de volksdansgroep. Maar ziek dat ik was, echt niet leuk, mijn maag lag volledig in de knoop. Ik wilde me amuseren, met mijn vrienden, en dan krijg ik dit. Hopelijk lost het zich snel op, want ik wil niet ziek het vliegtuig op!
's nachts heb ik dan moeten overgeven, en heb ik superveel pilletjes genomen.

zondag: superslecht geslapen, ik had het superwarm en dan weer superkoud. Ik had koorts een gigantische hoofdpijn en mijn darmen deden pijn. Dus heb ik zogoed als de hele dag nodig gehad om mijn koffers te maken. Echt het was 5 minuutjes werken en dan weer 5 minuutjes gaan liggen in mijn bed. Mezelf verplicht om te eten, en hierdoor ging het tegen het einde van de dag al een stuk beter. Dus heb ik besloten om 's avonds nog naar de LAATSTE practica van de volksdansgroep te gaan. Maar die is afgelast omdat iedereen maar superlaat kwam en omdat er een verjaardagsfeestje was. Daar zijn we met zijn allen naar toe gegaan en heb ik nog eens mijn laatste hondurese dansjes gedaan. Maar o wat was het afscheid op het einde moeilijk. Ik ga die vrienden o zo hard missen.
En dan naar huis, wat proberen te slapen ...

Maandag: om 5 uur opgestaan om de bus te nemen van 6.30. Dan maar liefst 10 saaie uren in de bus. Echt zo extreem lang! en het ergste van allemaal is dat die bussen rondreiden naar San Pedro. Zo verlies je dus bijna 2 uur. Het was dus 4.30 toen ik toekwam in tegus, en dan moest ik zoeken naar een taxi, om zo naar het AFSkantoor te gaan. Man wat ben ik blij dat ik niet in Tegus woon, die taxi's kosten 3 keer zoveel als in Tocoa, niet normaal meer! Gelukkig betaalde AFS me dit wel terug. Toen ik daar zo bij dat kantoor aankwam, bleek dat dat een gewoon huis was, alé zo zag het er van buiten uit. Toen ik daar toekwam zaten ze met zijn 4en aan de koffietafel met een gigataart en een grote fles frisdrank.
Na een tijdje wachten ben ik dan naar mijn gastgezin voor 1 nacht gebracht. Een supermooi huis, met alles erop en eraan. Bleek dat zei nog een meisje uit Brugge hebben gehad als gaststudent. En ze wilden me enkele dingen meegeven voor haar, maar ik had helaas geen plaats meer in mijn koffers. Ik vond het echt zo jammer, dat ik niets kon meenemen.

Dinsdag: Eigenlijk nog redelijk goed geslapen, en dan ontbeten (pannankoeken), gedoucht, mijn valiezen gewogen, ... En dan heeft de gastmama me nog eventjes meegenomen om me enkele dingen van Tegus te laten zien. Ik heb een supermooie kerk (Suyapa) gezien, we zijn langs de univeriteit gereden; een mooi shoppingcenter doorgereden, ... Maar alles natuurlijk supersnel, want er was eigenlijk helemaal niet zoveel tijd. Als laatste maaltijd kreeg ik pasta met yuca en een heerlijke tomatensaus. Die meid daar kon echt superlekker koken, eigenlijk zelf een beetje beter dan mijn gastmama in Tocoa.

En dan naar de luchthaven ...

Vervolg van het verhaal komt nog!!!
Eline

regionales en Tela

2010-06-24T10:22:00.001-07:00

Hela,

En weer een weekje verder. Eens zien wat er allemaal gebeurd is ...

Donderdag: gewoon school en natuurlijk weer een volleybaltraining. Na de training nog gaan volksdansen. Al wordt er de laatste tijd niet zoveel gedanst omdat er vaak een gebrek aan meisjes zijn. Geen idee waarom ze niet afkomen, vaak is het de regen die ervoor zorgt dat ze geen zin hebben om zich te verplaatsen. Omdat we om 7 uur al gedaan hadden, was ik dus vroeg thuis en dat kwam goed uit want het vandaag mijn gastmama haar verjaardag. Dus gingen we nog ergens naartoe. Er was een verrassingsfeestje georganiseerd en heel de familie van mijn mama was er en velen van mijn papa's familie.

vrijdag: weer een dagje school, en dan nog een volleybaltraining. De regen heeft ons wel wat vroeger doen stoppen. En ik wil die stomme toelating zodat ik niet meemoet naar de AFSoriëntatie. Maar natuurlijk waren die nog steeds niet in orde.

zaterdag: een redelijk rustig dagje. 's morgens de laatste volleybaltraining voor het tornooi. 's middags dan eindelijk de nodige papieren gekregen, die gaan kopiëren en doorsturen naar AFS. hopelijk is het goed genoeg, want ik ga niet wachten op een antwoord. Dan mijn valies gemaakt voor de trip van morgen. En dan werd ik nog uitgenodigd voor een babyshower, dus mijn avond was ook gevuld. Het was nog redelijk gezellig, niet teveel volk. Alleen de spelletjes kon ik vaak niet meedoen want het was met schrijven en zo typische babyspulletjes daar ken ik de naam toch niet van in het Spaans. Uiteindelijk was het 11.30 toen ik in mijn bed lag.

zondag: Om 7 uur opgestaan, om de laatste hand aan mijn valies te leggen en me volledig klaar te maken voor de trip naar Tela. Om 8.30 hadden we afgesproken aan de busterminal, zo met al de ploegjes van school die zich hadden geplaatst voor de regionales in Tela. Hetzijnde volleybal jongens en meisjes, basketbal jongens en meisjes en voetbal meisjes. En om iets over 9 vertrok de bus. Aangezien het een goeie 3 uur rijden is werd er een stop gehouden na een 2 uur, waar de meesten een nieuwe voorraad kochten.
Rond 13.00 kwamen we aan in Tela, hebben we ons geïnstalleerd en dan wat tot rust komen in het hotel. De schoolploeg meisjes kregen 2 kamers, 1 van 6 en 1 van 4. Omdat de 7 speelsters samen wilden liggen hebben ze dus met 7 in de kamer van 6 geslapen en hebben ik en de trainster (Ana) in de andere kamer gelegen waar we elk een dubbelbed hadden. Dan wat het hotel verkennen, en taart voor de jarige eten. En om 4 uur hebben we dan een wandelingetje gemaakt. Toen we terugkwamen stond er een typisch hondurees avondmaal op ons te wachten. Hetzijnde: tortilla's, bonen, stuk vlees, mantequilla (boter), tajadas (gebakken bananen), kaas en om te driniken natuurlijk frisdrank.
's Avonds was er een congresso voor de leerkrachten om al de matchen goed te organizeren. Wij mochten ondertussen gaan zwemmen in het zwembad in het andere hotel. Dat heeft me wel deugd gedaan, alleen jammer dat er veel te veel chloor in het water zat, dus na 10 minuutjes met pijne oogjes het zwembad verlaten. Wil ik naar de jongens, die geen zin hadden om te zwemmen, gaan maar heb ik een probleem omdat er een of andere coach van een van de voetbalploegen begint lastige vragen te stellen en me niet laat doorgaan. Uiteindelijk na 5-10 minuten toch kunnen passeren en naar de jongens naar boven gegaan. En dan terug naar ons hotel, wachten op de leerkrachten.
Dan worden we teruggeroepen naar het andere hotel om alles voor de komende dagen af te spreken. Blijkt dat er een van de 4 departementen niet is komen opdagen, dus zijn er maar 3 ploegen in elke reeks. En doormiddel van loting kwam er uit dat de volleybalploeg meisjes niet moest spelen de volgende dag en meteen naar de finale ging. Wij natuurlijk allemaal superblij, want de andere schoolploegen moesten winnen om een dag langer te mogen blijven in Tela. En de basketbalploegen waren al van op voorhand uitgeschakeld want de scholen waartegen ze uitkwamen hebben een schoolploeg om U tegen te zeggen.
Dan allemaal terug naar het hotel en wat tot rust komen, wat op het internet gezeten, en dan met de leerkrachten zitten praten, die het over de slaagkansen hadden.
Rond 10.30 zijn we dan allemaal naar de kamers gegaan en ik wilde gaan slapen, maar dan ben ik beginnen praten met Ana en dat zo tot 12.30. Toen besloten we om toch maar te stoppen zodat we morgen fris de match van de jongens konden gaan bekijken. De wekker werd gezet om 6.30 wat voor mij toch al min of meer uitslapen betekende.

Maandag: 5.40 alarm van Ana's gsm, die was ze toch wel niet vergeten uit te zetten. Ik me natuurlijk nog eens omdraaien maar om iets voor 6 klopklopklop op de deur. De meisjes waren al een eeuwigheid op en allemaal klaar om te gaan ontbijten. Aangezien ik de deur was gaan openen was ik volledig wakker en ben ik ook maar opgestaan. Na het ontbijt, dat ook weer veel te typisch Honduras was, zijn we samen met de jongens naar het "stadium" gegaan waar de volleybalmatch door zou gaan.
Om 8.20 (20 minuten later dan gepland) begon de match. maar de jongens hebben echt slecht gespeeld. De aanvallen die dodelijk waren in Tocoa werden niet gebruikt, vele recepties kwamen niet uit bij de passeur. En heel veel toetsen werden afgefloten, al heb ik bij sommige wel mijn twijfel of het echt slechte toetsen waren. Ik ben ze natuurlijk wel tot het einde blijven aanmoedigen, maar helaas verloren ze met 3-0 en het stomste is dat de andere ploeg niet zo fantastisch veel beter was. Dan nog een stuk blijven kijken naar de meisjesmatch. Zodat we de systemen van de andere ploegen kennen. En wat een verschil, er werd gevochten voor elk punt, echt ballen die van ver werden gehaald. Af en toe een mooie aanval, echt een match op niveau. Alé toch voor zover het jongeren zijn die spelen. Ik denk dat het niveau min of meer te vergelijken valt met 13-14 jarigen in belgië die regionaal spelen, maar dan wel de betere ploegen.
Eerlijk gezegd vreesde ik voor de match van morgen, onze schoolploeg is lang niet zo goed als deze ploegjes, maar misschien dat ze op wilskracht, geluk, godswil (zoals ze in Honduras zeggen), ... het toch kunnen halen.
In de namiddag heb ik er dan voor gezorgd dat de jongensploeg volleybal ook nog een dagjes langer kon blijven. Ik wilde ze niet terugsturen met de basketbalploegen, die zwaar hadden verloren. Ook omdat ik het gevoel heb dat de jongens en meisjesploeg volleybal 1 team is en dus we samen moeten blijven. Daarom heb ik besloten om ze wat financieele steun te geven, dit doormiddel van een deel van een hotelkamer te betalen, hetzijnde 300 lps (+-12 euro's).
Dus bleven de volleybalploegen in Tela. En dan zijn we met zijn allen naar het strand gegaan, waar we de match van de jongens overliepen en de slaagkansen voor de match van morgen. Ook werd er wat over de toekomstplannen gepraat, wat moet er verbeterd worden, ... en dan nog een laatste training voor de meisjes. Terwijl de jongens wat in de zee zwommen en ik wat foto's zat te nemen van mijn laatste tripje naar de zee in mijn jaar Honduras. 's Avonds alles rustig want de volgende dag is de GROTE dag. Wel hebben we nog een pizza gekocht en frisdrank om de leerkracht LO te bedanken. En dan bedje in. Alé toch de meisjes. Aangezien ik op de kamer lag met de leerkrachten werd alles voor de match overlopen, hoe gaan we spelen, hoe kunnen we punten maken, ... Uiteindelijk was het ook weer na 12 uur toen we in ons bed lagen.

dinsdag: Vroeg opgestaan, want vandaag is de dag waar de schoolploeg zolang heeft voor getraind. Eerst weer een ontbijt dat op niet veel trok, en dan naar het stadium. En om iets na 8 begon de match. De eerste 2 sets speelden we niet zo goed en de kopjes gingen al snel naar beden. De fouten stapelden zich op, ik begreep niet zogoed wat er gebeurde. In de 3e set heb ik hun duidelijk gemaakt dat ze moeten genieten van hun spel, dat ze moeten spelen met plezier. En het heeft toch geholpen, want al snel stond het 8-1, en de hele set hebben ze op voorsprong gestaan. Tot het 24-19 was, setpunt voor ons. Maar dan een opslag in het net, een bal die buiten gaat nog aanraken, een slechte volley, een slechte receptie, een aanval van de tegenstanders in de 3 die niet wordt afgefoten, en voor je het weet staat het 24-24. En dan 25-24, weer een setpunt, maar nee, weer een stomme fout. En zo gaat het tot 27-27 en dan doet de scheidsrechter lastig enzo dus 27-29. Echt zo stom, want ze hadden deze set echt moeten winnen. En ik had de hele set zo superhard geroepen, echt niet normaal. Hierdoor kreeg mijn ploegje meer zelfvertrouwen en de tegenstanders maakten de ene fout na de andere. Maar ja het mocht niet zijn. En eigenlijk was ik redelijk boos op de jongens dat ze amper hadden aangemoedigd. Hun tactiek was om de meisjes van de andere ploeg te doen desconcentreren. En in de opwarming lukte dat ook met al hun "vamos amor". Maar in de match heeft de scheidsrechter hun verboden de meisjes lastig te vallen.
In de namiddag zijn we dan teruggekeerd naar tocoa. Normaal gingen we de bus om 14.00 hebben maar die zat vol (ondanks dat we hadden gereserveerd) en dus moesten we wachten tot 15.15. Waardoor we dus pas om 7 uur in Tocoa aankwamen en dan was het nog eens aan het regenen dat het giet. Dus met een taxi naar huis.

woensdag: geen school, wegens staking. Dus heel de dag rustig. In de namiddag is de mevrouw met zilver wel nog eens langs gekomen, maar ze had niet echt veel mooie dingen bij zich. En 's avonds zouden we oefenen voor een voorstelling met de volksdansen, maar er waren maar de meisjes, dus is het niet doorgegaan.

donderdag: vandaag wel school, en ik heb nog eens wat gewerkt. Dit keer in een soort van serre waar we enkele plantjes moesten planten. En dan naar huis, de computer opstarten en mijn blog aanvullen, wat foto's op facebook plaatsen, wat op msn met mijn broertje en zusje, ...
Deze middag ga ik niet naar school, want mijn klasgenootjes hebben examen en aangezien ik nooit iets heb genoteerd in deze lessen, omdat ik ook vaak aan het volleyen was, kan ik dus ook niets studeren. Ik ga rond 4 uur gaan, om te trainen. En dan om 6 uur heb ik practica voor de presentatie van de volksdansgroep.

Zo dit is mijn voorlaatste weekje in Honduras. Nu komen al de afscheidsfeestjes, de cadoten die moeten gekocht worden, en van alles zeggen dit is de laatste keer, ...

Tot binnen 13 dagjes,
Eline

ceiba, fiesta, dia del estudiante

2010-06-17T08:22:00.000-07:00

hela,

Weer een weekje voorbij. De tijd vliegt echt voorbij, ik heb een overvolle agenda, wat ik natuurlijk wel super vind, want zo denk ik nog niet te veel aan mijn terugkeer die nu toch heeeeeeeeeeel dicht bij komt.
We zullen dus beginnen bij vrijdag, 's avonds ben ik met mijn leerkracht, haar 3 zoontjes, de zus van mijn leerkracht en een vriendin van mijn leerkracht met haar 2 zoontjes naar het circus geweest. Voor de voorstelling hadden we gegeten in de pizzahut, echt iets dat nog ontbreekt in Tocoa. De voorstelling was echt fantastisch, het was een circus die vanuit Moskou overkomt. En hier zijn er nog dieren toegelaten in het circus, echt waw als je een bruine beer, of zo een achttal tijgers zo ziet. Natuurlijk had ik wel wat medelijden met de beer, want die was zo de mond gesnoerd, en die zag er niet bepaald gelukkig uit. Maar ja, de show was fantastisch. Buiten de dieren waren eer nog een heleboel acrobaten, een clown, ...
Na de show zijn we blijven slapen in het huis van de zus van mijn leerkracht. Maar het was er echt superwarm, de TV heeft lang opgestaan en de buren hielden een feestje, dus echt goed geslapen heb ik niet.

Zaterdag: Normaal gezien zouden we nog een vlindermuseum bezoeken, maar dat is niet doorgegaan. We zijn rond de middag teruggekeerd naar Tocoa, waar ik dan eerst mijn kleren heb gewassen, en dan wat rustig aan tot 4 uur. Want dan ging ik gaan kijken naar de training van de jongens volleybalploeg van de school. Om 6 uur zou ik naar een feestje gaan, maar omdat ik niet wist waar het was, moest ik wachten tot ze me kwamen ophalen. Dat zou rond 7 uur zijn, maar natuurlijk was het bijna 8 uur voor ze kwamen.
Het feestje ging door in het huis van iemand van de volksdansgroep. Het was wel gezellig al had ik me iets totaal anders voorgesteld. Eerst werden de kaarten en de dominostenen bovengehaald. En is er zeker nog een uur gespeeld. Nadien hebben ze dan wel wat muziek om te dansen opgelegd, maar het duurde een hele tijd voor ze echt begonnen. Iedereen moest ook iets meenemen om te drinken of te eten, dus ik had voor een fruitsla gezorgd, kwestie van toch iets gezonds te hebben. En ik moet zeggen dat ze het wel goed vonden al waren het vooral de druiven, die hier redelijk duur zijn, het eerst opwaren. Voor de rest was er een heleboel chips, popcorn, ijs, en frisdrank. Heel vreemd maar geen alcohol.En normaal gezien zou het feestje om 10.30-11.00 aflopen. Maar blijkbaar hadden ze afgesproken om daar te blijven slapen. Dat wist ik natuurlijk niet, en de jongsten hadden ook geen toestemming om te blijven slapen, dus die werden dan naar huis gebracht. Ik wilde natuurlijk blijven, dus bellen naar mijn gastmama. Die was natuurlijk al aan het slapen, maar ze heeft toch opgenomen. En eerst deed ze heel moeilijk, en dan heb ik iemand doorgegeven van de groep. Ze bleef wel wat moeilijk doen, maar uiteindelijk zei ze dat ik de regels ken, en heeft ze ingehaakt. Ik wist totaal niet over welke regels ze het had, maar ik heb wel besloten om te blijven. Er resten me nog maar 3 weken en ik ga er echt van genieten!
Doordat ik bleef slapen was er wel een klein probleempje met de kamerverdeling. Ik had de keuze om alleen te slapen in een slecht bed in een huisje appart, of in een kamer met een goed bed maar met 2 jongens. Ik zag het echt niet zitten om alleen te slapen, zeker niet in het houten huisje, dus dan maar liever met de 2 jongens in 1 kamer.
Uiteindelijk heeft het feestje nog tot 2.30 geduurd, en ben ik met de laatsten gaan slapen. En dan wilde ik slapen, maar dat ging natuurlijk niet met die 2 jongens in de kamer. Eentje was er wel al vroeger gaan slapen, maar de andere was ook opgebleven tot de laatsten. Dus die nog de hele tijd licht aan, licht uit, hij wilde dan nog praten. En eigenlijk lag ik in een bed alleen en die 2 op jongens in een ander bed, maar die jongend die al sliep nam zowat het ganse bed in. Dus is die andere jongen na 5 minuten bij mij komen liggen. En dan hebben we nog heel lang zitten praten, alé ik wilde slapen maar het lukte me niet hem te negeren. Ik denk dat het uiteindelijk na 4 uur was toen ik min of meer in slaap lag. En rond 5.30 begonnen de eersten in de andere kamer al op te staan. Want zei hadden universiteit vandaag of moesten gaan werken. Dus kort samengevat ik heb niets geslapen.

Zondag: Toen ik thuiskwam heb ik mijn familie gegroet, maar geen reacit, dan wilde ik wat vertellen over hoe het was geweest, luisterden ze voor geen meter. Ten slotte vroeg ik nog wat er vandaag werd gedaan, helemaal niets, buiten een kerkviering deze avond (en daar had ik helemaal geen zin in) Voor de rest van de dag heb ik dus in mijn kamer gezeten, mijn slaap wat ingehaald, wat genaaid, eventjes nog middageten. en dan weer naar mijn kamer. Om 18.00 had ik practica van de volksdansgroep. Maar toen ik het 18.30 was viel de elektriciteit uit. Dus hebben we niets gedanst. Dan maar in de donker terug naar huis, daar was natuurlijk niemand, want ze waren naar de kerk. Maar dat maakte me niet zoveel uit. Ik heb nog vlug iets gegeten en dan bedje in en gaan slapen.

maandag: Heel moeilijk uit mijn bed geraakt en supermoe toegekomen op school. Natuurlijk meteen een heleboel vragen gekregen. En dan wat toegekeken naar het werk van mijn klasgenootjes. In de namiddag les gehad, alé toch 2 uur en dan hadden we geen les meer. Dus kon ik zonder probleem gaan volleyballen. We hebben tot na 6 uur gespeeld, nu de dagen echt wel langer zijn, kunnen we wat langer spelen.

dinsdag: Heel vlug wat gewerkt op het veld en dan naar het voetbalstadium want de schoolploegen voetbal moesten hun finale spelen. (de wedstrijd waardoor ze al dan niet naar Tela gaan) De meisjesploeg begon, en was veel sterker dan hun tegenstander. Ze hebben dan ook met gemak gewonnen (4-1) en doordat ze in het doorgaan ook al hadden gewonnen, plaatsen ze zich dus voor de regionalen in Tela. De jongensploeg daarentegen had het veel moeilijker, in de heenmatch hadden ze verloren met 2-0 dus moesten ze winnen met 3-0, Ze begonnen goed, en maakten de eerste goal. Maar in de tweede helft maakten ze echter enkele fouten en op 3 minuten tijd stond het plots 1-2. Hierbij wisten ze dus dat het verloren was, en begonnen ze jammergenoeg heel vuil te spelen. Ze maakten een heleboel fouten, waarschijnlijk ookwel door de frustraties, maar dat is geen uitleg. En dus werden er zelfs 2 rode kaarten getrokken. Ik vind het vooral jammer dat het voor hun zo moest eindigen. Voor de studenten is de voetbalploeg de belangrijkste ploeg die ze hebben (gevolgd door de volleybalploegen). En al de ploegen hebben zich geplaatst met uitzondering van de voetbalploeg jongens die echt hard trainen (evenveel als de volleybalploegen).
Op de terugweg van het stadion naar huis begon het te gieten en op dit gelukkig pas op het einde (slechts 1 straat van mijn huis) maar ik was toch helemaal nat toen ik thuiskwam. Eventjes later viel dan ook nog eens de elektriciteit uit. Maar gelukkig heeft het maar een 2 uurtjes geduurd en dan nog eens 45 minuten meer voor de elektriciteit. Om 16.00 ben ik dan naar de volleybaltraining gegaan en daarna naar de volksdansen. Dit keer hebben we wel goed geoefend, met dat er enkele voorstellingen in het vooruitzicht zijn moet er wel goed geoefend worden.

woensdag: vandaag wordt de dag van de student gevierd op school, en dit te beginnen met de voetbalmatch die op een scherm wordt uitgezonden. Maar omdat de match iets te vroeg (5.30) begon heb ik de eerste helft thuis gekeken met mijn familie. Honduras speelde niet slecht, maar op het moment van de foute gele kaart, wist ik dat er een goal zo volgen en dan zie je al die Chileense voetballers op de helft van Honduras en hop, goal. In de rust ben ik dan naar school gegaan waar ik verder naar de match heb gekeken. Maar er is niets meer veranderd aan de stand. Maar hierbij ben ik wel al zeker dat Honduras zich niet zal plaatsen voor de verdere rondes. Ik denk dat Chile de eenvoudigste match op het programma was en zelf die hebben ze verloren. Al hoorde ik enkele uren later wel dat ook Spanje was verloren.
Na de match werd er koffie met koekjes geserveerd en dan gingen mijn klasgenootjes gaan voetballen. Er was een tornooi georganiseerd, en mijn klasje deed mee. Ik moet zeggen dat ze goed hebben gespeeld, al vind ik dat er iets teveel matchen op het programma stonden. En dus na 2 uur had ik het eigenlijk wel gehad. Maar het heeft tot na 3 uur geduurd. Uiteindelijk hebben ze wel gewonnen. De finale eindigde wel met penalty's.
Om 15.00 ben ik gaan volleyen, en we hebben weer goed gespeeld tot na 18.00. Dan naar huis, maar er was dus niemand te zien. Toen mijn mama thuiskwam, had ze haar laptop bij die ze vandaag heeft gekocht, dus nog eventjes gekeken hoe die eruitzien en dan ben ik gaan slapen, want ik was echt moe van de hele dag zo actief bezig te zijn.

Zo dit is mijn weekje, misschien ga ik volgende week naar Tela met de schoolploeg, maar dat staat blijkbaar nog niet vast. En als het niet zou doorgaan ga ik toch mee met de afscheidsoriëntatie van AFS. Maar eigenlijk heb ik daar niet zoveel zin in. (We zien wel)

tot de volgende,
Eline

semana de estudiante

2010-06-11T13:10:00.000-07:00

hela,

hier ben ik weer, een weekje verder in mijn avontuur. En jammer genoeg dus ook een weekje dichterbij het einde. Ik denk dat ik bij zaterdag ben blijven steken dus ik begin daar.

Bijna de hele morgen heb ik in het internet gezeten. Eerst heel lang gepraat met mijn ouders, en dan verder mijn foto's van USB op cdtjes zetten.
In de namiddag heb ik niet echt veel gedaan, wat genaaid want kwil mijn laatste werkje cadeau doen aan mijn mama voor de baby die op komst is.
's Avonds had ik geen zin om naar de kerk te gaan, ookal is het echt al lang geleden, dus ben ik alleen thuis gebleven, en ben ik vroeg in mijn bedje gekropen.

zondag: ik herinner me niet meer zoveel van deze dag. Het was heel erg warm, maar mijn mama voelde zich niet zo goed, dus zijn we niet weggegaan. Wat er dus voor zorgde dat ik heel de dat thuis heb gezeten.

maandag: Om 7 uur volleybaltraining, dus vroeg opgestaan. Ondanks dat het vakantie is. Maar echt de warmte is hier niet normaal, ik ben het nu wel al min of meer gewoon, maar ik moet echt geen 2 minuten spelen of ik zweet me te pletter. Gelukkig heb ik wel altijd mijn liter water mee. Maar omdat er eerst nog niemand was, ben ik eerst gaan kijken naar de area van de landbouw, waar mijn klasgenoten moesten eten geven aan de diertjes. MAAR wat blijkt, ze hebben dus het varken, die niet eens van school was, gedood en gestolen. Echt alleen maar opgedroogd bloed en vliegen. Ik begrijp echt niets van de hondurezen, da je zo de scholen gaat bestelen enzo.
In de namiddag ben ik dan eindelijk eens naar de bank geweest om mijn geld van afs op te gaan halen. Het enige stomme is wel dat er nog steeds 600 lempira's ontbreken.
En 's avonds ben ik nog naar gaan volksdansen. Maar door de weinige opkomst, en iedereen die een uur later toekomt dan afgesproken, hebben we amper gedanst.

dinsdag: deze morgen wat rustigaan, in de namiddag ben ik weer gaan volleyen en daarna nog eens gaan volksdansen. En dit keer was er meer een vergadering. De problemen werden eens goed besproken. EN er is een feestje gepland voor al de vergeten verjaardagen.

Woensdag: 's morgens naar school gegaan. En dan me 2 klasgenoten naar het huis van mijn leerkracht, waar ze heel wat bomen hebben gesnoeid. In de namiddag weer gaan volleyballen. En dan naar huis wat gaan ontspannen met televisiekijken.

donderdag: Ben ik met mijn leerkracht een dagje naar Trujillo gegaan. We hebben eerst de warmwaterbronnen bezocht. En geloof me dat water is in het begin heel te warm. Na de middag zijn we dan nog eventjes doorgegaan tot aan het strand, waar we ook iets hebben gegeten. Zo ik denk dat mijn laatste keer Trujillo wel geslaagd is.

Vrijdag: eerst voorbij tigocenter waar mijn gsm is binnengedragen omdat de geheugenkaart niet wordt gelezen. Dus zit ik al de hele week zonder gsm, en vandaag zou die klaar zijn. NIET DUS. Rond 10 uur ben ik dan met de bus naar Ceiba gegaan. Dit weer samen met mijn leerkracht en haar 3 zoontjes. We gaan er naar het circus gaan en ik denk ook naar een vlindermuseum. Aangezien er hier nog dieren zijn toegelaten in de circus zie ik het wel zitten om die tijgers enzo te zien. En het is niet een prutscircus zoals er een was in Tocoa, maar wel het circus van Moskou, dus tzal wel in orde zijn.
In een volgend berichtje laat ik weten hoe het is geweest

Zo dit is het voor deze week, aangezien ik niet veel tijd had, heb ik het heel snel geschreven, en ontbreken er veel stukken. Maar ik zit overboekt de laatste tijd. Morgen heb ik een feestje, zondag een babyborrel, en de volgende weekends zitten ook al volledig vol.

aja nog een weetje, mijn mama wilde nog aan niemand zeggen dat ze zwanger was, maar omdat mijn nicht Yeleny ook een baby wil, ging ze ook naar de gineacoloog. En blijkbaar is ze dus ook zwanger. MAAR zij heeft dus van de dokter te horen gekregen dat mijn mama ook zwanger was. Hup daar gaat het beroepsgeheim. En dus weet heel de kant van mijn mama nu wel dat ze zwanger is.

adios, en tot de volgende,
Eline

leren rijden (met tractor)

2010-06-04T14:08:00.000-07:00

hallo,

Ik heb vandaag geen school, dus tijd om mijn blog aan te vullen.
Ik begin bij zondag. Eigenlijk heb ik niet zoveel gedaan vandaag. Mijn kleren gewassen, wat genaaid, ... 's Middags ging mijn familie wel huizen gaan versieren, maar omdat ik normaal gezien zou gaan dansen ben ik niet meegegaan. Achteraf gezien wel zeer spijtig want een uur voor de training werd ik opgebeld dat het vandaag niet zou doorgaan. Dusja, dan maar de tv opzetten. Wat bleek: in veel plaatsen in het land hebben ze te maken met overstromingen (vooral in het zuiden). Dus ja dan wel een uurtje gekeken maar doordat het vaak herhalingen zijn heb je het na een tijdje wel gezien. Eigenlijk hoopte ik dat de scholen net zoals de universiteiten zouden worden afgelast, maar helaas.

maandag: Niet veel gedaan, ik heb mijn eerste "theorie"les gekregen om te rijden met een tractor. 's middags heb ik al de lessen gevolgd. En tussendoor gaan kijken naar de eerste voetbaltraining van mijn kleinste broer. En dan na de lessen zelf gaan spelen.

dinsdag: Ook vandaag niets speciaals, weer wat theorieles tractorrijden, en begin van de practica. In de namiddag zouden we trainen (volley). Maar door de extreme regen zag het ernaar uit dat het niet zou doorgaan. Gelukkig klaarde het min of meer op tegen 4 uur zodat we toch 2 uurtje konden spelen. En daarna nog de volksdansen. Maar door de regen kwam er niemand opdagen. (we waren maar met 3) Dus de training is, nogmaals, niet doorgegaan. Ik en de leider van de groep waren een beetje boos, maar ja wat kun je eraan doen.

Woensdag: Eerste keer met de tractor gereden. En moet zeggen dat het voor een eerste keer nog goed meeviel. ik heb geen brokken gemaakt en ben niet stilgevallen. In de namiddag weer les en gaan volleyballen. Toen ik thuiskwam was ik doodop en wilde ik zo snel mogelijk mijn bed in. Maar mijn ouders hadden het in hun hoofd gehaald om vanavond bij de 2 grootouders langs te gaan... Dus ik mee, en toen we terugkwamen vlug het pannenkoekendeeg klaargemaakt voor morgenochtend en dan douchen en bed in.ç

donderdag: vroeg opgestaan, want vandaag zou ik gaan oefenen met de tractor net buiten Tocoa en de auto vertrok om 6.45. Dus heel de dag wat rondgereden met de tractor. En dat met volle zon. Gelukkig had ik mijn zonnecreme bij want ik wil niet weten hoe ik anders zou teruggekeerd zijn. Wel eventjes pech gehad want er was een van de banden die lek liep waardoor we niet meer verder konden. Maar na heel wat gesukkel toch teruggeraakt. Natuurlijk was ik doodop, maar er stond nog een volleybaltraining op het programma en daarna nog wat volksdansen. En dit keer is het volksdansen wel doorgegaan. Weer een nieuwe dans geleerd, maar eigenlijk stelt die niet zoveel voor, en ik vind het ook geen zo een leuke dans. Rond 8 uur liep de training af en werd ik, onder begleiding van 3 jongens, naar huis gebracht. Toen ik aankwam was ik alleen. Ik had gevraagd aan de jongens of ze niet binnen wilden komen. Maar ze vroegen of er ook iets om te eten was (typisch hondurees), dan zei ik dat ik het niet wist omdat ik van heel de dag nog niet was thuis geweest. En heb ik maar gezegd dat het beter een ander keertje was.
Hierdoor wel heel de avond alleen geweest, maar dat kwam goed uit. Zo kon ik op mijn gemak eten, douchen en bedje in. Want ik was kapot door de hele dag in de zon te zitten en dan nog eens 4 uur te sporten.

Vrijdag: Ook vandaag weer vroeg opgestaan, maar ondanks alles toch de auto gemist. Gelukkig was er een leerling van de 2es die me kon nabrengen met zijn auto. Maar eigenlijk is het nergens goed voor geweest. Want ik heb de tractor niet meer aangeraakt. Dit keer is er een band van een andere tractor gesprongen en dus moest er weer geld op tafel worden gelegd. Waardoor er geen geld meer was om benzine te kopen. En we dus voor de middag al zijn teruggekeerd. En met dat er geen lessen zijn vandaag (schoolexcursie naar waterpretpark waar ik al naartoe ben geweest) heb ik eventjes tijd om op het internet mijn blogje aan te vullen.

Zo nog heel eventjes en ik keer terug, echt de tijd vliegt, nu heb ik een week vakantie. Best wel grappig als je bedenkt dat jullie nu allemaal met examens zitten of bijna gaan beginnen. En dan nog 2-3 weekjes school en het zit erop. Ik besef het nog niet echt dat het echt bijna gedaan is, en ik wil nog helemaal niet terug naar België. Ok ik wil wel iedereen terug zien, maar ik wil de mensen hier niet achterlaten. Ik vrees dat mijn afscheid nog moeilijker gaat worden dan ik ooit had kunnen denken, maar swat dat is nog een maand. Dus nu nog niet aan denken ...

Alé tot de volgende,
Eline

vervolg, nieuwe gsm, volksdansen

2010-05-29T14:24:00.000-07:00

hier het vervolg van mijn vorig bericht.

Maandag 24.05: Toen ik opstond vlug naar mijn mama want ik zou bellen naar België. En aangezien ik gsmloos ben, heb ik gisteren geld op de gsm van mijn mama gezet en dus nu eventjes naar de Brugge bellen om te vragen hoe de feesten verlopen. Jawel ik vind het zeer spijtig dat ik er niet kan bijzijn, maar ja een vliegtuig eventjes over en weer zat er niet in.

Na 10 minuutjes bellen me vlug klaargemaakt voor school en het was zo verschrikkelijk warm dat ik eigenlijk geen poot heb uitgestoken. In de namiddag wel weer 2,5 les gevolgd en dan weer gaan trainen. En vandaag was ik redelijk vroeg thuis, om 18.00. En aangezien ik nog wat moe was van het weekend redelijk vroeg in mijn bedje gekropen.

dinsdag: Weer gewoon naar schol en in de namiddag gaan volleyen. Maar omdat er een probleem was in de jongensploeg ben ik langer gebleven. Aangezien ik meefiets met Jose Mario, iemand die in de schoolploeg zit en ook in de volksdansgroep. Dus heb ik alles gehoord en het ging er redelijk hard aan toe. Maar alles was juist wat de leerkracht zei.

Dus uiteindelijk was het 19.00 toen ik ging gaan dansen. En we waren met niet zoveel, maar ze hadden hun oude rokken bovengehaald en vanaf nu oefenen de meisjes telkens met deze rok. Dus ik in zo een fantastisch geval. En dan hebben ze me 2 dansen geleerd. Eentje ging vlotjes maar de andere zorgde voor wat tegenwerking van mijn voetjes. Toch nog wat oefenen thuis.

Uiteindelijk was het 8.30 toen ik thuiskwam en dan een ganse preek gekregen. Dat het veel te laat is, dat ik niet naar de les ga, dat ik alleen maar in de straat rondgang (dit is helemaal geen waar, en is hier een behoorlijke belediging. Ik was echt enorm boos toen ze me dit zeiden), ... Het kwam erop neer dat ik nergens meer naartoe mocht tot ik een nieuwe gsm had, zodat ze me op zijn minst konden bereiken. Hierbij dus besloten dat ik toch nog een nieuwe gsm ga kopen voor de 6 weken die me resten.

woensdag: 's morgens mijn kleren wassen en dan nara het internet. Nog net op tijd terug om 's middags naar school te gaan. Maar omdat ik me zo slecht in mijn vel voelde heb ik na de lessen (slechts 2 vandaag) besloten om niet te gaan volleyen. Kwestie dat ik me niet zou afreageren op die meisjes, dat wil ik ze nie aandoen.

Ik ben nog eventjes bij de afs verantwoordelijke gepasseerd, want er ontbreken nog steeds 600 lempira's en daar kun je hier een heleboel mee kopen. En ook nog naar een leerkracht van me omdat ik iets moest bespreken voor de volgende dagen.

Ik was supervroeg thuis, 16.30, en je raadt het nooit maar ik heb dus niemand gezien tot 20.30. Maar ik heb me er niet echt druk in gemaakt.

donderdag: 'smorgen naar school en dan naar de Mall om geld af te halen voor een nieuwe gsm. En dan naar het stadium, want de schoolploeg speelt de finale. De meisjes waren al bezig, eigenlijk bijna gedaan. En ze hebben gewonnen. Dan de jongens, het stadium zat afgeladen vol, maar dit keer hadden ze toch voor enkele politiemannetjes gezorgd. De match is dus redelijk rustig verlopen. Al zeer vroeg kregen we een penalty en dus werd het 1-0 vervolgens 2-0 en zo tot 4-0. In de slotfase hebben ze wel nog een tegengoal gekregen, maar dat kon de pret niet bederven. Na de match ging iedereen het veld op en een ererondje lopen. Best wel een grappig zicht.
Dan vlug naar huis gaan eten, want we zouden nog les hebben vanaf 13.30. Er was natuurlijk maar amper volk in school. in mijn klas waren we met 6 van de 48. Niemand had zin in les. Maar ik echt wel, want we zouden bio en zootecnia hebben. Uiteindelijk hebben we 2 uur zootecnia gehad. Maar het was 2 uur zootecnia, maar wel omdat wij het zo wilden. Het ging over de voortplanting en eigenlijk best nog intressant. Het wordt hier natuurlijk wel een beetje verschillend uitgelegd, met verschillende verhaaltjes met christelijke achtergrond enzo. En ook te horen gekregen dat er hier echt extreem veel aids onder de jongeren zit, mijn leerkracht kwam zelf met cijfers van 1/3 af. Ik schrok hier toch eventjes van. Ik had een hoog cijfer verwacht maar dit was toch een beetje veel meer dan ik had verwacht.
Door de regen is de volleybaltraining niet doorgegaan, dus dan een GSM gaan kopen en dan nog gaan volksdansen. Weer een nieuwe dans geleerd en de dans waarmee ik de vorige keer problemen had begint nu min of meer te lukken.

vrijdag: Na het werk op het veld zijn we met een groep een klasgenoot gaan bezoeken die een motoongeluk heeft gehad vorige week. Hij had zijn helm niet op en nu is, als ik het goed heb begrepen, zijn kaakbeen gebroken. Dus ze hebben hem in San Pedro geopereerd, en nu is hij wel al terug thuis maar hij kan dus enkel vloeistoffen drinken, en dit voor een maand lang. Hij kan ook niet spreken en zijn gezicht staat echt dik. Ik wist niet zo goed wat ik moest zeggen. Maar ik denk dat hij daar wel goed verzorgd wordt, zijn familie woont in een degelijk huis, en ze waren ook allemaal zo heel vriendelijk. Ze hebben ons zelf eten gegeven, terwijl ik me die dokterskosten zo voor me kan zien.
Rond een uur zijn we wel al terug vertrokken want het regent hier dagelijks, en aangezien de weg hier naartoe in slechte staat is. Een aardeweg de bergen door. We wilden het onweer vermijden, maar de jongens wilden toch nog een duikje nemen in de rivier. En aangezien niemand andere kleren meehad gebeurde het met de kleren die ze aanhadden en de botten. Ik had ook wel zin in een duik, maar ik vreesde ervoor ziek te worden, want de zon zat niet uit, en het kon elk moment beginnen te regenen, en het was zeker nog 20 minuten tot in Tocoa.
Eenmaal terug in Tocoa heb ik gewacht tot er een hevige bui over was en dan naar huis. Daar heb ik 's avonds nog geholpen met de tortilla's, en ik moet zeggen deze beginnen ook goed te lukken. Ze zien er al meer rond uit, en het tempo ligt ook al wat hoger, waardoor er niemand moet wachten. Tegen dat ik terugkom lukt het me perfect!

Nu eventjes een geheimpje, na het avondeten riep mijn mama me appart, en dan kwam daar een zwangerschapstest naar boven. Die liet ze me zien en wat blijkt: positief. Ze wilt dat ik het nog tegen niemand zegt tot ze 100 % zeker is. Ze denkt dat ze nog maar 2 dagen zwanger is, maar eigenlijk zijn het al 2 weken want ze rekent vanaf dat haar menstruatie zou moeten beginnen. Dus volgende weekt gaat ze naar de dokter, en dan zal iedereen het weten. Ik laat het jullie wel al eventjes weten, kwestie dat jullie het toch niet tot hier kunnen doorzeggen.
Voor de rest, niets meer te zeggen. Ik hoop dat ik volgende week weer mijn blog kan aanvullen maar dat is natuurlijk niet helemaal zeker aangezien ik computerloos ben momenteel en dus niet zoveel op het internet kan.

adios,
Eline

voetbalmatchen schoolploeg, carnaval Ceiba, ...

2010-05-29T13:18:00.000-07:00

hela,

ik weet dat het wat langer duurt dan anders, maar de computer thuis is stuk, dus kan ik maar zelden op het internet. Maar nu heb ik er toch eens tijd voor gemaakt. Hier volgt dus een verslagje van de afgelopen 2 weken.

Zondag 16.05: Deze dag valt snel te bespreken want ik heb helemaal niets gedaan. Aangezien ik de afgelopen nacht bij Yeleny ben blijven slapen, ben ik vroeg wakker geworden. Dit omdat Dari en Greydi de volgende dag al om 6.30 ergens anders moesten zijn. Gelukkig mocht ik me nog eens omdraaien en wat verderslapen. Uiteindelijk ben ik om 8 uur opgestaan. Dan ontbeten en dan de hele dag in huis.

Maandag: 's morgens naar school en daar krijgen we te horen dat er (om politieke redenen) in de namiddag en morgen geen school is. Wel jammer dat de diertjes zich daar niets van aantrekken. M.a.w. dat we 's morgens ons gezicht wel nog moeten tonen morgen.
In de namiddag ging de volleybaltraining gelukkig wel nog door. Echt zo zalig zonder ambetante studenten die heel de tijd zitten te roepen vanop de tribune.

Dinsdag: Omdat er geen school was hebben we een training van de volleybal in de ochtend. Daarna ben ik naar huis gegaan, me gedoucht en bedje in. In de namiddag nog wat genaaid, en op het moment dat ik terug naar school wou gaan, want we zouden 2 keer trainen vandaag, was het aan het gieten. Dus me eventjes bedacht en hopen dat het tegen 17.30 ophoudt zodat ik op zijn minst kan gaan volksdansen. En zo rond 16.30 is het inderdaad gestopt zodat ik kan gaan dansen. Maar helaas vandaag werd er niet gedansd, er moesten enkele dingen besproken worden en dat liep nogal uit (vooral omdat niet iedereen op tijd anwezig was dus dat we moesten wachten.)

woensdag: Mijn wekelijkse niet-naar-school-morgen. Ik had eerst de opdracht gekregen om broccoli te koken en dan naar het internet. Dan heel vlug naar huis, iets eten en hup naar het stadium want de schoolploeg (voetbal) speelt vandaag tegen de grootste "rivaal", hetzijnde Ramon Rosa, de andere grote publieke school in Tocoa. De match begon goed, maar al vanaf het begin werden er dingen over en weer geroepen, eigenlijk echt onsportief. Uiteindelijk ontaarde het in een soort gevecht waarbij er vanalles over en weer werd gesmeten (eieren, stenen, schillen watermeloen, bekertjes ijs, ...
De politie probeerde wel tussen te komen, maar er was niet echt een beginnen aan (ze waren ook met veel te weinig).
Gelukkig heeft mijn school wel, verdiend, gewonnen met 3-0.
Na de match ben ik terug naar school gegaan want ik zou nog gaan trainen. En na de volley ben ik nog gaan dansen (alé gaan kijken want ze hebben vrijdag een nieuwe presentatie. ik mocht wel mee, maar ik ga naar het carnaval in Ceiba dus het lukt niet).

Donderdag: 's morgens naar school en 's middags zelf 2,5 lessen gevolgd. Dat is lang geleden.
Daarna wel nog gaan volleyen. En ik heb de meisjes gezegd dat ze meer moeten roepen en meer plezier maken op het veld (samenkomen als ze een punt maken bv.). En het werkte uitstekend, tijdens de match tegen de jongens hebben we ons zeer goed verweerd. Normaal gezien zijn de standen rond 8-15 en nu hebben we ze kunnen dwingen tot en 14-16. En dan nog gaan dansen. Er waren veel nieuwe gezichten vandaag en dan toch eventjes goed gedanst, maar rond 8.10 was het al afgelopen.

Vrijdag: 's morgens naar shcool, dan valies maken, bus in en hop naar Ceiba.
Rond 13.30 uur ben ik daa aangekomen en dan naar de mall waar we hadden afgesproken. Daar een supergezonde (niet dus) lunch. En na het wachten en enkele inkopen te doen naar het hotel. Daar hebben we ons geïnstalleerd en dan eventjes wandelen tot het centrum waar we vers brood hebben gekocht. Jawel ze kennen het dus toch in Honduras, verse pistolet echt zo goed dat dat avondmaal heeft gesmaakt. En ik heb ze dan nog gegeten met echte nutella die iemand had gevonden in een winkeltje in zijn thuisstad.
Na het avondeten gedouchet en dan eventjes door de evenementstraat wandelen, maar al snel kwamen we tot de conclusie dat het een beetje heel gevaarlijk was. Overal wilden ze ons bestelen. Dus dan maar verstandig een bar gezocht waar ze muziek draaiden. Dan nog eventjes naar een karaokebar, maar dat vond ik minder leuk, ook omdat het er enorm stonk naar de sigaretten. En uiteindelijk was het na 3 uur toen we in ons bed lagen.

zaterdag: Rond 9 uur opgestaan, gedoucht en dan een perenontbijt genomen. Nadien zijn we eventjes naar de zee geweest, maar ik had helemaal geen zin om te zwemmen, ik was ook mijn bikini in Tocoa vergeten en had geen zin om op zijn Hondurees (met kleren) te zwemmen.
Na een halfuurtje zijn we al terug gekeerd want de zon was behoorlijk sterk en we hadden ons niet ingesmeerd. Na het zand afgedoucht te hebben zijn we naar het centrum gegaan waar we hebben gegeten in de pizzahut.
Dan zou de stoet gaan beginnen. Eigenlijk hebben we daar nog een uur met ons vingers staan draaien want het enige wat af en toe voorbij kwam zijn enkele paarden. En heel spijtig maar mijn GSM is dus gestolen. Heel jammer, eventjes foto nemen en weg is die gsm. Maar ben ook wel blij dat het enkel mijn gsm is en niet mijn geld die op dezelfde plaats zat trouwens.
Hierdoor jammer genoeg niet zo fantastisch van de stoet kunnen genieten. Maar eigenlijk stelde die ook niet zoveel voor. Af en toe een praalwagen die voorbijkomt en dan weer 10 minuten staan wachten. En de sfeer was er ook niet. Zo was de stoet na 3 uur nog steeds niet afgelopen. Maar we zijn toch weggegaan want er moesten nog broodjes voor het avondmaal gekocht worden.
Dus na een stokbroodavondmaal ben ik toch eventjes mijn bed in gekropen. Want die zon heeft me toch moe gemaakt. En dan opstaan en feestje houden. Het plan was de hele nacht doordoen. Maar ja, rond 12 uur waren er al enkelen moe. Dus om 1 uur lagen we in ons bedje. Heel jammer want Ellen, Anaïs en Lore moesten om 4.30 al terug opstaan om hun bus te halen.
Maar het was wel gezellig, eerst naar een bar geweest, waar we het feest een beetje ingang hebben gezet. En dan was het plan om nog naar de disco te gaan, maar er was extreem veel volk en de auto van een vriendin van Ellen kon niet tot bij de disco geraken vanwege de menigte.
Na een halfuur rondrijden zonder resultaat, besloten het stop te zetten en naar het hotel te gaan.

Zondag: Om 6.30 opgestaan, om rond 7 uur naar de bus te gaan. Jammer genoeg was de eerste bus er pas om 8.15 dus eerst nog een mini-ontbijt in de Espresso Americano. En dan terugkeer naar Tocoa.
Eenmaal thuis mijn kleren beginnen wassen en dan wat slapen. In de namiddag zijn we naar Yeleny geweest waar we mijn broertjes hebben afgezet. Daarna zijn we doorgegaan naar mijn opa. Hier zijn we eventjes gebleven. Maar wat was ik blij dat ik daar weg was. Dat huis is echt behoorlijk slecht. Het is wel uit steen, maar denk dat er zeer veel gaten in het dak zitten. Het staat eigenlijk nog zo juist recht om het kort te maken.
Eenmaal terug in Tocoa zijn we mijn broertjes gaan ophalen en dan naar mijn oma (papa) gaan avondeten.

Zo dit is mijn eerste weekje. de volgende week volgt in een ander bericht.

Eline

moedertjesdag, carnaval

2010-05-16T10:48:00.002-07:00

hela,

Eindelijk nog eens wat tijd gevonden om achter de computer te kruipen. Hierbij dus een verslagje van de afgelopen week.

Toen ik thuiskwam van mijn schoolreis meteen al het fruit de koelkast in. En dan alles uitladen. 's Avonds ben ik nog meegeweest met de dansgroep, want ze hadden een presentatie in mijn school. Iets voor moedertjesdag dat vandaag gevierd werd. Hierna zijn we met zijn allen nog naar het huis van een van de leden geweest, want het was haar verjaardag. Uiteraard weer een heleboel eten, en dan nog maar eens cake (echt een beetje teveel deze week).

Zaterdag: 's morgens vroeg opgestaan om te gaan volleyen om 7 uur. Maar af en toe ben ik toch af en toe eens naar mijn klasgenootjes gaan zien. Want het plan was om iets te organzeren voor de leerkrachten (moedertjesdag). Uiteindelijk is dit dus niet doorgegaan, want niet iedereen was komen opdagen, dus konden we geen geld vragen aan iedereeen. En daarbij komt dat de leerkracht ook helemaal geen tijd heeft morgen. We zouden het verplaatsen naar de volgende zondag.
Dan nog eventjes gaan verder volleyen en toen dat gedaan was nog wat blijven plakken bij klasgenootjes. Uiteindelijk bleven ik, Angel, Toneleey (2e) en Ramon (2e) over. En dan zijn we met de auto van Ramon naar het ander gebied van de school gegaan. Om er de watermeloenen te bekijken. Maar die zijn echt nog superklein. Dan maar de grootste afgesneden en meegepakt (eigenlijk beetje gestolen, want de leerkrachten laten het niet toe dat we al de vruchten meenemen. Natuurlijk niemand die daar naar luisterd). Toen we op de terugweg waren aan de kant gestopt om de watermeloen op te eten. Bleek dat die nog niet rijp was, en dus was er nog niets van rode kleur te zien. haha, slechte roof.
Toen we terug in Tocoa waren, ben ik mijn fiets gaan ophalen, die eindelijk eens naar de fietsenmaker was gebracht om de banden op te pompen en de remmen na te zien. Alles zag er goed uit, buiten dat de versnellingen er nu wel volledig aan waren.

Daarna naar huis, gaan middageten, eventjes uitrusten. En dan op zoek naar een nieuw fototoestel. Mijn fototoestel heeft het min of meer begeven en 2 maanden zonder fototoestel dat kan ik echt niet maken. Al denk ik dat mijn fototoestel wel nog te herstellen valt, volgens mij is er ergens een contactje mis want het is zo na 2 seconden dat mijn camera uitvalt. Echt iets vreemds, maar hier laat ik het niet nakijken of al de degelijke stukken worden er vanuit geprutst en ik krijg er brol voor in de plaats.
's Avonds ben ik weer gaan kijken naar een presentatie van de dansgroep.

Zondag, moedertjesdag: Rond 6 uur wakker geworden van het lawaai van mijn broertjes. Gelukkig me kunnen omdraaien en nog 2 uurtjes blijven slapen. Toen ik opstond en me gedouchet had, eventjes mijn mama een fijn moedertjesdag gewenst. En dan mijn kleren wassen en eventjes op het internet.
Deze middag gingen we gaan eten bij mijn oma (mama) en we zouden de USB met internetverbinding van bij ons thuis meenemen. Zo konden ze na het eten chatten met de familie in de VS. Het enige is wel dat ze voorlopig op mijn msn zitten, want niemand van de familie heeft dat.
Na een halfuurtje webcam hebben we dan afgesloten en zijn we naar de familie van mijn papa gegaan. Ook daar was niet te klagen van eten. Weer een BBQ en dan nog eens cake. Dan ook eens mijn wonde laten zien aan een nicht van me die verpleegster is. Blijkt dat die ontstoken zit en dat ik pilletjes mag slikken. Dus toen we terug naar huis keerden nog bij de apotheek gestopt en 10 van die pillen gekocht. (zo kan ik 3 dagen pillen slikken en hopelijk volstaat dat)

Maandag: 's morgens naar school en in de namiddag zou ik eerst 2 uur les volgen en dan gaan volleyen, maar de leerkrachten zijn niet komen opdagen, dus heb ik nul les gehad vandaag. De volleybaltraining is wel niet doorgegaan wegens een baskettornooi. En aangezien dat op het zelfde veld gebeurd (er is maar een betonnen veld) hadden we niet de mogelijkheid het net te zetten. Gelukkig was er wel nog een ploegje die mensen te kort had, waardoor ik toch 20 minuutjes in beweging ben geweesst. Toen begon het keihard te regen en had ik het best wel koud. Ik had dan ook gezweet en ik wist toen al dat ik ziek zou worden.
's Avonds zouden we oefenen voor een voorstelling in de dansgroep, maar dat is niet doorgegaan.

Dinsdag: 's morgens wakker geworden met een enorme keelpijn en een verstopte neus. Maar ja, toch naar school geweest, want vandaag zou de schoolploeg een voetbalmatch hebben. Toen ik iets voor 7 aankwam, was iedereen al druk bezig, want iedereen wilde vroeg gedaan hebben, zodat ze konden gaan kijken naar de match. Zo zijn we om 9.30 met zijn allen naar het stadium gewandeld en dan vanaf 10 uur begon de match. Onze schoolploeg was duidelijk beter en we hebben dan ook verdiend gewonnen met 4-1. Het enige minpuntje is wel dat mijn klasgenoten zo onsportieve dingen zitten te roepen naar de tegenstanders. Ik vind het schandalig, maar het schijnt dat tegen de andere publieke school, Ramon Rosa, het nog veel erger is. Dan vliegen er eieren, bloem, stenen, ... in het rond. En er zou ook redelijk wat politie aanwezig zijn. Nu vlogen er enkel wat schillen van watermeloen naar de tegenstanders wanneer die passeerden.Ik doe hier wel niet aan mee, en probeer mijn klasgenootjes bij te brengen dat ze enkel onze schoolploeg moeten aanmoedigen en de andere ploeg niet moeten afbreken. Die andere school is een priveschool en iedereen daar is rustig, en dan komen er een paar van die luidruchtigen, zoals mijn klasgenoten hun plezier bederven.
In de namiddag hadden we het eerste uur geen les wegens de voetbalmatch. De tweede les wilde ik wel bijwonen want het was ecologie. Maar die les heeft welgeteld 16 minuten geduurd. Dan heb ik het weer voor gezien gehouden en ben ik gaan volleyen. Vandaag zouden we een wedstrijd spelen tegen Monserrat. Deze wedstrijd trok echt nergens op. Die meisjes van Monserrat kunnen er echt niets van. Geloof me mijn E-jeugdjes, preminiemen is dat nu zeker, kunnen na een maand trainen beter spelen dan dit "ploegje". Ik zou me doodschamen om zo op een veld te staan en te doen alsof ik kan volleyballen. Het enige wat er gebeurde was opslaan en af en toe werd de bal nog eens naar de overkant gebracht. We hebben dan ook gewonnen in minder dan 15 minuten (2 sets). En dan nog eventjes gekeken naar de jongens, maar aangezien ik wilde gaan dansen ben ik te voet terug gekeerd naar school (om mijn fiets op te halen) en dan gaan dansen. Blijkbaar stond er nog maar een presentatie op het programma. Dus ben ik weer meegegaan, er was een of ander concert maar daarvoor weer een heleboel optredentjes, waaronder mijn volksdansgroep. Al denk ik dat dit geen zo een goed idee was, want zo ziek de hele dag weg en weer gaan is niet zo verstandig. In de morgen gaan kijken naar het voetbal, maar zonder stem kun je ook niet roepen. En dan in de middag gaan volleyballen en dan mijn stem gebruikt, 's avonds dan nog veel te laat in mijn bed gekropen. Ik zou beter moeten weten.

Woensdag had ik gelukkig besloten om niet naar school te gaan 's morgens. Enerzijds zodat ik toch kan uitslapen en mijn verkoudheid wat te verminderen, anderzijds om mijn kleren te wassen en naar het internet te gaan. Het was immers al een eeuwigheid geleden dat ik nog eens met mijn ouders heb gepraat.
In de namiddag toch nog eens min of meer al de lessen gevolgd. Ik kwam wel wat laat aan in school waardoor de eerste les al bezig was, maar het 2e uur volledig gevolgd en zelf de helft van wiskunde ben ik gebleven.
Om 4 uur hadden we afgesproken om te volleyen. Dit keer een wedstrijd schoolploeg tegen exschoolploeg. Nu werd er tenminste wel gespeeld. En er werd ook tijd gemaakt om dingen te verbeteren zodat het ook een training was voor de meisjes. Het enige wat ik nog steeds niet begrijp is dat het systeem dat ze spelen voor geen meter werkt. Alé het zou wel werken moest er een beetje meer bewogen worden. Ik denk dat ik eens ga opschrijven hoe we spelen in België, en zelf met hoe zij beter zouden spelen, want nu staat er gewoon niemand voor de korte balletjes (enkel in de midden). Zeker bij de jongens werkt dit niet echt, want die spelen met min of meer hetzelfde systeem, alleen is er hier wel een vaste passeur.

Donderdag: Aangezien de lessen vandaag gecanceld waren, gingen we 's morgens volleyballen. Wel eerst eventjes goeie dag gaan zeggen aan mijn klasgenootjes en dan kwam mijn leerkracht mijn Hondurees visum brengen. Een mooi kaartje moet ik zeggen, alleen mijn foto lijkt nergens op. Dus toch blij dat ik na 3 maand illegaal te zijn toch mijn visum heb. En dit tot eind maart 2011. De lessen zijn vandaag afgeschaft omdat er een of andere reünie is voor al de leerkrachten. Hier worden enkele afgevaardigden van de president naar toe gestuurd om te kijken of ze wel nog goed genoeg zijn. Indien niet, jammer maar ontslagen. Het komt er dus op neer dat het een grote vriendjespolitiek is, en dat de president ervoor kan zorgen dat iedereen die hij wilt als leerkracht kan benoemen. Ik snap het niet zogoed, maar ja tis weer iets typisch Honduras zeker.
Voor ik begon te volleyen ben ik nog eventjes voorbij de 3e jaars gepasseerd, die waren bezig met de kippen te slachten en te ontpluimen. Echt geen zo een mooi zicht al die bloedende kippen.
Dan zag ik dat ze begonnen te volleyen en dus ben ik gaan trainen. Maar verdorie het is zo warm in de ochtend. Tegen 8.30 is de zon echt al fel, eigenlijk is het beter om rond 16.30 te beginnen want dan is de zon al veel minder fel en met geluk is er dan ook wat meer bewolking.
Na de training nog wat blijven praten met enkele leerkrachten en 2 oudleerlingen die vroeger ook in de schoolploeg zaten. Tot ze plots een meetlint en een weegschaal uithaalden. Gegroeid ben ik nog steeds niet, al voel ik me wel een stuk groter tussen al deze kleine Hondureesjes. Jammer genoeg was er ook een weegschaal en ik wilde eigenlijk echt niet weten hoeveel de schade was. Maar na lang zagen hebben ze me er toch op gekregen en het verdikt is 8 kilo's. En ik ben er van overtuigd dat het nog meer is geweest. Want sinds ik ben beginnen volleyballen en volksdansen ben ik zeker al weer iets afgevallen. Mijn broeken die supermoeilijk toegingen, gaan nu al weer toe met veel minder problemen. Maar ja, ik zou de schade nog wat willen minderen en hopelijk gaan er toch 3 kilo's terug af voor ik terugkeer. Dat is mijn streefdoel, het zou me moeten lukken, als ik niet alle dagen ongezond ga eten en de koekjes wat meer laat liggen. Al valt dat laatste eigenlijk best wel nog mee.
Dan hadden mijn klasgenootjes gedaan met werken en ben ik nog wat bij hun blijven plakken. Uiteindelijk was het 10.30 voor ik thuis kwam.

In de namiddag heb ik me mijn bedje gelegd en wat geslapen, want ik was zo moe en ook heb ik nog steeds een verstopte neus.
's Avonds ben ik wel nog gaan dansen en dit keer waren er een heleboel nieuwe gezichten. Hierdoor werd er een dans van beginsaf aan uitgelegd. Natuurlijk nog steeds redelijk snel, want de meeste kennen de dansen wel van zien. Maar toch, aangezien ik deze dans al verschillende keren had gezien, lukte het me toch min of meer. En mijn danspartner kende dans wel zeer goed dus het ging nog vlotjes.
Natuurlijk wel om 9 uur van mijn tak beginnen maken omdat ik naar huis moest. Dat is nu eenmaal mijn uur. En eigenlijk vind ik dat best wel ok. Zeker nu er een meisjes in de colonia verkracht en vermoord is, zijn mijn ouders extra voorzichtig. Het meisje was alleen thuis en zo zijn ze binnnen gevallen. Dus voortaan is alles supergesloten bij ons thuis. De poort die anders gewoon toe is, wordt nu gesloten enzo.
Toen ik thuiskwam stond er gefrituurde yuca op het menu, eigenlijk best nog lekker. Een beetje gelijkaardig aan frietjes. En vooral vreemd dat het de eerste keer is dat ik dit gegeten heb, maar ja misschien maar best zo, want al die vettige boel, kan ik maar best vermijden.

vrijdag: Ook vandaag was er geen les, dus 's morgens alleen naar school om de diertjes eten te geven, en eigenlijk ook voor een les biologie die onze leerkracht zou geven. Het was genetica dus hier wilde ik echt bij zijn. Maar ja de leerkracht was ziek geworden dus is het niet doorgegaan. Dan maar wat gezelschap gehouden aan mijn klasgenootjes die de opdracht hadden gekregen om al de muren van de varkenshokken af te kalken. En zo zonder goed materiaal, keb soms echt medelijden met ze hoor.
In de namiddag weer wat geslapen, want het is verdorie echt warm hier. En rond 2 uur toch opgestaan, want om 3 uur stond er een volleybaltraining op het programma. Die training heeft me goed gedaan, en na 2 uur trainen teruggekeerd om me klaar te maken voor 's avonds.
Aangezien er morgen een carnaval is in de stad, dit omdat het morgen de dag van San Isidro is, de beschermheilige van de stad, en enkele omliggende dorpjes. Eerst was er een optocht door de stad waarbij er een heleboel kerkliederen werden gezongen. En dan allen rond het cultureel centrum waar de hele nacht vanalles werd georganiseerd van optredentjes. Buiten was de straat ook afgezet en werden frietjes verkocht. En waren ook enkele spelletjes voor de kinderen voorzien.
Eerst wat voor mijn broertjes en neefjes en nichtjes gekeken en wat met de familie gepraat. En toen de volksdansgroep kwam ben ik wat bij hun gebleven. Tot op het moment dat ze moesten optreden. In afwachting zaten ze wat te praten, dom te doen, te eten, en elkaar te schminken. Ineens haalden ze het in hun hoofd om mij ook te scminken, daar had ik echt geen zin in. En daarbij de kleuren dat ze hier gebruiken dienen niet voor mensen met een bleke huidskleur en blauwe ogen. Maar ja dat krijg je ze hier natuurlijk niet aan het verstand. Maar na mijn ogen had ik het toch wel gehad hoor.
Uiteindelijk was het 12.20 toen ze optraden, en zo hebben mijn ouders ook eens gezien hoe ze dansen. Mijn mama was nogal onder de indruk, vooral omdat ze de traditionele dansen moderner dansen, de muziek hebben ze een beetje aangepast, waardoor alles veel vlugger gaat. (Vandaar dat ik ook telkens uitgeput ben van de trainingen.)
Na de voorstelling gingen we dan naar huis, waardoor ik om 1.00 mijn bedje zag.

zaterdag: Na een kort nachtje, de wekker ging af om 5.40, me klaargemaakt om naar school te gaan. Het is vandaag dag van de landbouw, dus feestje in school. Wat er dus op neerkomt dat er weer veel eten is. Kippen die we hadden gekocht bij de 3es, tortilla's, chimol, bonen, jugo de tamarindo. Iedereen was verantwoordelijk gesteld voor iets. En dan hebben we een BBQtje gehouden op school. Dat is eens iets anders, zo tussen de watermeloenen, de mango's en de konijnen. Maar de sfeer zat echt goed en het was supergezellig. Alleen hadden ze de BBQ over het hoofd gezien waardoor er maar een klein ding aanwezig was. Hierdoor moest iedereen redelijk lang wachten (gelukkig had ik ontbeten). En rond 12.30 ben ik dan terug naar huis gegaan.

In de namiddag zijn we naar de carnavalsstoet gaan kijken. Best nog mooi, al is het natuurlijk niets in vergelijking met België. Eerst wat ambulances, politie, brandweer, en dan enkele paarden gevolgd door een vijftal praalwagens. Waaronder een met de verkozen koningin van Tocoa. Dan kwam "la banda" van mijn college. Echt waw hoe zij muziek spelen. Volledig anders dan de fanfares in België. En zo met danspasjes enal en dat in de vlakke zon meer dan 2 uur lang.

Na de optocht zijn we iets gaan eten, iets typisch hondurees, maar ik vond het niet zo heel lekker. En dan hebben we de straten afgewandeld, want overal waren er optredentjes. Men had me gezegd dat er de hele nacht werd gedansd, maar dat vond ik toch maar pauvertjes. Toen mijn ouders terugkeerden, ben ik gebleven met Greydi, Dari en Yeleny. Maar eigenlijk zijn we niet zo lang gebleven, want de sfeer was niet 100 % en de muziek trok eigenlijk op niet zoveel. Het plan was om naar de disco te gaan, maar er was geen plaats voor de auto, dus dan maar doorgereden tot aan de kermis, waar we op 2 attracties hebben gezeten. Echt zo onveilig dat ik me daarop voel! Dat piratenschip ging echt tot voorbij loodrecht en het is niet dat je zo fantastisch goed vastzit. (Verschillende keren gedacht dat ik zou vallen.)
Uiteindelijk ben ik bij Yeleny blijven slapen samen met Greydi en Dari. Met zijn allen in een bed, best wel grappig. En ik had gedacht dat ik helemaal niet zou kunnen slapen zo krap op elkaar, maar aangezien ik echt moe was, ben ik direct in slaap gevallen.

Zo dit is het dan weer, mijn weekjes minderen en het is steeds moeilijker om tijd te vinden om mijn blog aan te vullen. Maar telkens slaag ik er toch in om enkele uurtjes per week vrij te maken hiervoor.
Aan Martijn, Bieke en Pieter: geniet van jullie communie-/lentefeest!
Aan de rest van de familie, geniet van (het eten op) deze feesten en denk toch ook eens aan mij (ik bedoel dan FOTO'S)

Adios, hasta la proxima
Eline

schoolreis van mijn leven!

2010-05-12T08:58:00.000-07:00

Hola,

In mijn drukke agenda heb ik eindelijk nog eens tijd gevonden om achter de computer te kruipen en een berichtje te schrijven.

We beginnen bij zondag, waar ik eerst mijn valies heb gemaakt voor mijn schoolreis. Daarna heb ik nog eventjes op het internet gezeten om een blogberichtje te schrijven. En dan ben ik gaan eten bij mijn oma (papa). Aangezien ik was nagekomen, was er bijna niets meer van eten, maar dat deed er niet toe. Ik had helemaal geen honger en het was, net als gisteren soep (en ik vond het veel te warm voor soep).

Na het eten zijn we nog eventjes gaan zwemmen in de rivier van Tocoa. Aangezien het al een eeuwigheid geleden is dat het nog geregend heeft, is het superondiep, en helder water. We zijn wel maar een uurtje gebleven, maar die verfrissing heeft me wel deugd gedaan. Alleen jammer dat eenmaal we terug in het huis van mijn oma waren, we allemaal droog waren en zin hadden om terug te keren (maar er was geen tijd).

Daarna zijn we naar huis gegaan en heb ik mijn laatste spulletjes in mijn valies gepropt, waarna ik naar de Evangelische kerk van mijn leerkracht ben gegaan (waarmee ik ook op kamp ben geweest). Natuurlijk weer veel blabla, en dingen die gezegd worden die me niet echt aanstaan. Maar ja, ook wel terug de mensen gezien van het kamp.

Na de viering ben ik, samen met 2 andere leerlingen die ook bij de leerkracht zouden blijven, meegeweest naar het huis van mijn leerkracht. Hier hebben we gewacht tot het 2 uur was, het uur om ons klaar te maken voor het vertrek van de schoolreis. De bedoeling was dat we een beetje gingen slapen, maar omdat het veeeeeeeeeeeel te warm was in de kamer, heb ik de slaap maar kunnen vatten tegen 1 uur, en dan doet het allarm om 2 uur verdorie veel pijn.

Maandag: 2.00: De wekker, tijd om op te staan, vlug te douchen en dan hup naar school toe. De afspraak was om 3 uur aan school, natuurlijk waren wij daar pas tegen 3.30 en geloof me, de meerderheid was er nog niet. Dan eerst al de T-Shirts, die eindelijk klaar waren, uitgedeeld en aangetrokken. Echt nog mooie T-Shirts en polo’s met naam op enzo. En dan rond 4.20 vertrek richting Comayagua (via La Ceiba, El progresso).

Eenmaal in Comayagua (rond 10.30) grote controle van de valiezen om te kijken of er niemand drank, wapens, drugs, ... meehad. Natuurlijk niets gevonden. En dan eventjes vrij om wat uit te rusten, en middag te eten. Echt niet normaal wat we daar op ons boord kregen, een derde van een kip, veel rijst, groenten. Gelukkig dat ik niet echt ontbeten had (op een stuk watermeloen na) en het met wat moeite allemaal op heb gekregen.

Na het eten zijn we dan naar een varkenskwekerij gegaan. Heel vreemd maar de stank viel echt nog mee. Ik begrijp niet echt dat dat in België zoveel erger is. Misschien komt het doordat al de gebouwen hier min of meer open zijn en dus de lucht continu nieuwe aanvoer heeft.

Maar eigenlijk was ik niet echt onder de indruk, ze hadden me een modern iets beloofd, maar dat was het niet bepaald.

Eenmaal terug in het CEDA, waar we bleven slapen, hadden we vrij. Dus eerst douchen en dan wat rondlopen op het gigantische domein. De minikamertjes van mijn klasgenoten gaan bekijken (zij sliepen in soort van barakken en wij in een soort vakantiewoning). Daarna het avondmaal, dat ook weer superuitgebreid was (eieren, tortilla’s, kaas, bonen waarvan ik had gevraagd ze niet voor mij op te scheppen, ...)

Nadien zouden de jongens voetballen, en ik zou meespelen, hadden ze wel een iets essentieels over het hoofd gezien: er was geen bal aanwezig. Toen er eindelijk een voetbal gevonden was, begon het al donker te worden, dus na een halfuurtje gaf iedereen het op.

Dan nog maar een toertje maken met de meisjes. En tussen al die mangobomen krijg je er gewoon superveel zin in. Dus hebben we eventjes de regels overtreden en een mango gepukt en gesmokkeld tot in onze kamer waar we er dan met zijn allen van hebben genoten. Het enige stomme is wel dat we achteraf zagen dat er een mangoboom achter ons huisje stond en we dus helemaal geen mango moesten smokkelen van de kamers van de jongens tot bij ons, maar tja, twas toch ook wel leuk om zo een beetje stout te zijn (voor mij vooral om de andere die redelijk bang waren om betrapt te worden te zien).

In de avond heb ik nog pizza gegeten, die een van de leerkrachten meehad genomen van de stad. En dan nog smsen met de jongens die aan de andere kant zaten. Moest er geen leerkracht bij ons hebben geslapen zou ik echt nog tot bij de jongens zijn gelopen of hun tot bij ons hebben uitgenodigd, maar ja er sliep een leerkracht bij ons (uit voorzorg ...). Rond 11.00 dan toch in mijn bedje gekropen.

Dinsdag: Aangezien Isabel, klasgenote en vriendin, jarig was hadden we afgesproken met de meisjes om om 5 uur ’s morgens te zingen aan haar bed. Echt supergoed geslaagd, en daarna allemaal douchen en ontbijten. Maar dat laatste is me slecht bevallen, het was zo een typisch Hondurees ontbijt (tortillas, eieren, bonen, gebakken bananen, ...) en dat valt me veel te zwaar.

Na het ontbijt valies pakken en bus naar een Guyabanakweekerij (een of ander fruit, echt wel nog lekker) en dan nog naar een FHIA (hier zoeken ze uit hoe ze beter aan landbouw kunnen doen, hoe ze meer kunnen produceren, de “nieuwste” technieken, ...). Maar ik ben behoorlijk ziek geworden hier (door het ontbijt) en dus ben teruggekeerd naar de bus, waar ik me heb gelegd en wat proberen te slapen heb.

Na het bezoek hier zijn we richting Siguatepeque gegaan, waar we een middagmaal kregen. En van daaruit naar La Esperanza. Echt zo vreemd, het is net alsof je in een andere wereld komt, het klimaat is er zoooooooooo verschillend. Net of je de alpen ofzo binnenkomt. Al die bergen, de dennebomen, het heerlijke klimaat (volgens mijn klasgenoten behoorlijk koud), het enige minpuntje is dat er enorm veel stof in de straten is.

Eenmaal in het hotel kregen we de tijd om ons te installeren, natuurlijk weer al de meisjes in een kamer (maar dit keer zonder leerkracht, die sliep in de kamer naast ons). En dan na het avondeten (die zeer gelijkaardig was aan het ontbijt) zijn we nog eventjes naar de “markt” geweest om een mango te kopen, kwestie dat ik toch iets binnen had van avondeten.

Na het avondeten, nog wat bij de jongens op de kamer gezeten. De kamer was veel mooier dan die van ons. Hier was tenminste plaats om al de valiezen een degelijke plaats te geven. Geen idee of dit eigenlijk wel mocht, maar de leerkrachten zeiden er niets op, en ik had helemaal geen zin om de hele week in mijn kamertje te zitten en televisie te kijken.

Woensdag: deze morgen zou het fantastisch worden, al van heel lang geleden verlangde ik ernaar om aardbeien te eten. En jawel vandaag gingen we een plantage bezoeken. Eerst eventjes wandelen (10 minuutjes) en dan een hele uitleg en tot slot mochten we er toch enkele proeven. Maar dat was toch een beetje minder, de aardbeien waren redelijk zuur. maar ja het was al veel te lang geleden dat ik nog eens een rode vrucht had gegeten, dus het heeft me echt wel gesmaakt.

Na dit bezoek zijn we met zijn allen de bus ingegaan en wat verderop gereden, waar we een bezoek brachten aan een perzikkwekerij. Maar er waren ook nog een heleboel andere vruchten. Hierna hebben we een serieuze wandeling gemaakt (van ongeveer een uur). Het is te zeggen de jongens en ik hebben gewandeld, want de meisjes wilden niet wandelen dus werden ze gebracht met de auto. Maar het was bijna de hele weg bergaf en het weer was zo fantastisch, dan doet een wandeling toch zo een deugd. En zo na meer dan 9 maanden een wandeling doen, dat moet toch kunnen. Alleen mijn schoenen waren niet de beste keuze. De zolen zijn er zogoed al af dus elk steentje voelede ik. Maar niet trunten é, na een uurtje wandelen kwamen we aan bij een huisje waar een heerlijke maaltijd ons te wachten stond. Kip, met rijst, aardappelen en verse groentjes (waaronder broccoli). Ik natuurlijk alles mooi opeten, en dan zie ik de bordjes van mijn klasgenoten en zie je al die groenten nog liggen. Ik kan daar zo boos van worden, het belangrijkste willen ze gewoon niet eten.

Na de maaltijd wilde ik eventjes mijn eten laten zakken, maar daar was amper tijd voor. Want het programma zat redelijk vol voor vandaag. We moesten nog een kleine 10 minuutjes wandelen (dit keer bergop) naar een tomatenkwekerij, dat was wel nog intressant. Die man had nooit school afgemaakt, maar door het toeval had hij iemand leren kennen die hem wilde helpen bij de opstart (20 jaar geleden). Ondertussen heeft hij zijn lagere school afgemaakt, waardoor hij op zijn minst kan lezen en schrijven, en heeft hij een klein bedrijfje dat nog ingenieus in elkaar zit.

De tomaten hangen vast aan een touwtje, en ze worden verplaatst tot ze vanvoor zitten, en tegen die tijd zijn ze bijna rijp en hoeven ze nog maar een weekje daar te hangen.

Na het bezoek was het plan om terug te wandelen tot aan de bussen, maar dat zag niemand (buiten mij en enkele anderen) zitten. Dan maar met een bus en een auto teruggereden. Aangezien de meisjes in de auto zaten samen met 3 leerkrachtn, zijn we eerst nog gestopt bij het huisje waar we hadden middaggegeten. Hier werden we ontvangen met koffie en koekjes. Hierdoor waren al de jongens natuurlijk aan het wachten bij de bus (haha). En het stomme is dat de meisjes ook voor de rit tot in La Esperanza in de auto hebben gezeten. Zo hebben wij nog wat rondgereden door de stad, voordat we terugkeerden naar het hotel. Daar kregen we vrije tijd, waardoor we naar boven in de stad konden gaan. Hier had je een fantastisch uitzicht, echt zo waw. Dan natuurlijk foto’s aan alle kanten.

En dan vlug terug want het avondmaal stond al op ons te wachten.

Ook na het avondmaal zijn we wat meer het stadje gaan verkennen, het is er zo autentiek, maar heel gezellig. Je hebt er ook nog zo die volkeren die nog leven zoals vroeger, echt fantastisch. Zo hebben we gewandeld via het kerkhof, naar een parkje, waar weer de camera’s werden bovengehaald. Daarna nog eventjes naar het stadspark, waar er anderen zaten in de kiosk. Dus ook daar wat zotte foto’s.

En dan terug naar het hotel. Daar vroegen ze mij of ik niets wilde drinken, op de een of andere manier hadden de 2^e jaars rum binnengesmokkeld. Maar daar had ik helemaal geen zin in, en de kans dat we betrapt werden was ook gewoon veel te groot.

Donderdag: deze dag was voor mij wat minder intressant, want we gingen naar enkele kwekerijen waar ze aardappelen, sla, brocoli, hadden. Maar dan stond er weer een wandeling op het programma. Wel behoorlijk stom want na een halfuurtje kwam de auto ons oppikken om zo verder te gaan (de rest zat die achterkwam moest wachten op de bus). Zo had ik natuurlijk een fantastisch zicht, en die bevolking van daar echt, hoe die vrouwen werken in deze zon, amai, ik kan het toch niet hoor.

Toen we terugwaren had iedereen gehoopt dat we vrij kregen om fruit enzo te kopen, maar nee. Door de wanorde van mijn klasgenoten, mochten we het hotel niet verlaten. Gelukkig ben ik dan een uitwisselingsstudent en door mij kreeg iedereen toch toelating voor een halfuurtje, dus wij door al de straten crossen op zoek naar fruit, want het avondeten zou weer niet zo lekker zijn. Achteraf bekeken had ik die mango’s helemaal niet nodig, want het avondeten was nog min of meer cava.

Na het avondeten kregen we nog een gans gesprek met de leerkrachten en het was behoorlijk hard. Bijna iedereen zat te wenen. En dat is wel vreemd als je zo die machojongens, met hun grote mond, gebroken ziet. Hierna was iedereen superrustig, en ben ik nog een heleboel klasgenootjes mogen gaan troosten. ‘T is dat ik er niet echt tegenkan dat er mensen wenen.

Dan vroeg bedje in want de volgende zouden we vroeg vertrekken richting Tocoa.

Vrijdag: om vijf uur opstaan, valies maken en ontbijten. Daarna allemaal de bus in en gedaan is het schoolreisje. Wel nog eventjes gestopt om veel te veel aardbeien en bramen te kopen. En zo zijn we rond 5 uur in de namiddag aangekomen. Vlug mijn kleren aangedaan om te gaan dansen. Maar bleek dat ze enkel een presentatie in het colegio hadden en daarna nog naar een verjaardagsfeestje van een van de leden geweest.

Zo dit is mijn schoolreisje, de rest volgt een volgend keertje.

Eline

Utila vervolg, waterpretpark, kermis

2010-05-02T11:16:00.000-07:00

Hier is het vervolg van mijn bericht.

Dinsdag 27.04: weer een cornflakesontbijt en daarna wat chillen. Voor middageten zijn we naar een bakkertje geweest, en wat was het lekker om nog eens iets vers te eten. We hebben ook een heleboel vers fruit gaan kopen (mango, bananen, watermeloen) voor 's avonds. In de namiddag zijn we weer meegeweest met de duikers om te gaan snorkelen. En dit keer heb ik echt het mooiste koraal gezien. Alé het was het dichtste bij dus je kon het allemaal veel beter zien, en de visjes zitten echt zo rond je. Echt waw!
's Avonds heb ik dan pannenkoeken gemaakt, maar de pan die aanwezig was diende niet echt voor pannenkoeken te maken, dus de vorm was wat minder. Al heeft het wel gesmaakt met vers fruit en veel ijs :)
En jawel ook vandaag zijn we niet uitegweest, en aangezien ik besloten heb om morgen terug te keren, ben ik dus niet uitgeweest op het partyeiland. Maar ja, kzal misschien nog wel eens de kans hebben in Tocoa.

Woensdag: Aangezien de boot om 6.30 vertrekt mocht ik vroeg opstaan, het laatste terug in mijn valies proppen en dan wegwezen. Dit keer heb ik het grootste deel van de reis geslapen in de boot. Dus ben ik helemaal niet ziek geworden. Om 8 uur was ik in Ceiba en rond 10 uur in Tocoa.
In de namiddag wilde ik naar school gaan, maar door de hoge temperaturen zijn de lessen afgelast (net als gisteren). Dan ben ik met mijn leerkracht gaan praten over de trip van volgende week. En dan naar huis, waar ik dan weer vertrokken ben rond 4 uur om te gaan volleyen. En vervolgens te gaan dansen. Aangezien het plan is om naar Tegus te gaan dit weekend moet er nog wat gerepeteerd worden. Maar het wordt niet zo serieus genomen, dus ik vrees dat het zal worden afgelast.

donderdag: 's morgens weer naar school, en ook 's middags hadden we school, maar het was een ganse bespreking over wat we allemaal gaan doen op onze schoolreis. Rond 3 uur begon dan de les, maar aangezien de volleybaltraining voor de meisjes ook dan begint, ga ik ervandoor om te sporten, dan doe ik tenminste nog iets nuttigs!
Na het volleyen ben ik weer gaan volksdansen, al kwam er van dansen niet veel in huis. Er is de hele avond rondgebeld om te weten of we nu al dan niet naar Tegus gaan. En dan gingen er ook een heleboel naar de kermis die op het plein aan de andere kant van de straat lag. Echt zo een oude machines, nie normaal. Het ziet eruit als de filmpjes van de jaren 60. Als je zo de kermis van Greace ofzo in je gedachten hebt, dan zit je volledig juist met hoe het er hier dus uitziet. Volgens mij komen die attracties ook over van de VS, en mogen ze daar niet meer gebruikt worden wegens te onveilig en dan sturen ze het maar op naar Honduras, daar zijn er toch geen regels.
Om 9 uur werd me dan gemeld dat we dan toch niet naar Tegus gaan, moeten we daarom zolang wachten???

vrijdag: vroeg opgestaan, want de school van mijn mama gaat naar "water jungle" een soort subtropisch zwembad ala sunparks, of centerparks. Al is het dan wel volledig openlucht natuurlijk. En ze hebben echt een goeie dag uitgekozen, want het is superwarm vandaag. DUS insmeren geblazen! Alles was rustig tot rond 2 uur. Dan moesten we allemaal vlug ons omkleden en naar de bus gaan. Ik begreep het niet echt, want normaal zouden we pas om 3 uur terugkeren. Maar bleek dus dat ze 2 meisjes van de school van mijn mama wilden misbruiken in een supergevaarlijke plaats, zo waar de machines om golven in een van de zwembaden te maken. Maar er was iemand die had gezien dat die 2 meisjes met 2 jongens naar binnen gingen en die heeft dan alarm geslagen. Hierdoor zijn de meisjes kunnen wegvluchten, helemaal over hun toeren, aan het huilen enzo. Dan is de politie langsgekomen, maar van de jongens natuurlijk geen spoor te bekennen.
Toen we dan terug in Tocoa waren kwam mijn gastpapa ons ophalen, moest die nog ergens passeren. maar parkeerde hij veel te ver van de stoep, dus als hij terug wilde instappen, passeerde er een auto, die de deur meehad. Met als gevolg dat we de deur niet meer konden sluiten, dus moesten we naar een garage. Want morgen is alles gesloten (1 mei). Gelukkig kon ik ervantussenuit omdat ik ging gaan volksdansen. Maar ook vandaag hadden er niet veel zin om te dansen, dus een halfuurtje dansen, en dan gingen ze naar de kermis. Daar had ik geen geld voor, dus dan heeft er me een meisje waarvan de ouders haar kwamen ophalen naar huis gebracht.

Zaterdag 1 mei: heel vreemd maar de lavanderia van mijn papa was dus open vandaag, hij was vergeten dat het een feestdag was, en de klanten hadden gevraagd om kleren te wassen. Dit tegen de zin van mijn mama, maar ja. Ik ben wel naar de Mall geweest om geld af te halen en 2 paar sandalen te kopen (samen hebben ze 25 euro gekost) omdat ik 2 paar schoenen heb kapotgelopen in Utila, en er nieuwe nodighad voor mijn schoolreisje.
Daarna nog naar mijn leerkracht geweest, om mijn T-shirts te halen, die waren natuurlijk nog steeds niet klaar. En ook om te zeggen dat ik er zondagavond ga "slapen" om de volgende morgen samen naar school te gaan. Aangezien we maandag om 3 uur afspreken in school en mijn gastmama het niet echt ziet zitten om dan op te staan.
In de namiddag wat rustig aan, met ventillator op mijn kamer bezig geweest. En in de avond zijn we gaan BBQen bij familie om de dag van de arbeid te vieren. Er was niet zoveel volk, maar het was gezellig.
Nadien ging een van mijn neven naar de kermis, en die nodigde mij uit. Ik had behoorlijk wat schrik, en wilde er nog vantussenmuizen door te zeggen dat ik helemaal geen geld had (wat ook waar was) maar me dan toch overhaalt, en die heeft dus ook alles betaald, en daar voel ik me echt niet goed bij. Eerst wat geschoten in een soort van schietkraam, best wel grappig, maar dat is dus echt niet moeilijk é. Die ventjes zijn supergroot, dus ik alledrie mijn ventjes van de plank. Hij had wel wat meer moeilijkheden, en had er maar eentje van geschoten. De prijzen stellen hier wel alles behalve iets voor, een lolly of een klein beertje. Echt jammer dat je zo geen grote pluche beren kan winnen. Dan ook nog in de botsautotjes geweest, maar ja dat trok dus ook op niet teveel. En ook in iets dat ze hier de sateliet noemen. Dat is een platform dat schuin gaat en ronddraait. Maar ja dat gaat alles behalve supersnel. En na 2 rondjes ben je gewent aan het tempo, dus voel je niets meer. Wel vreemd is dat je maar amper vast zit, eigenlijk best wel onverantwoord.

Zo dit is het nu wel eventjes allemaal. Nu ga ik gaan eten bij mijn oma (papa) en daarna ga ik ofwel naar een voetbalmatch gaan kijken ofwel gaan zwemmen in de rivier. En dan vertrek ik morgen op schoolreis.

Dus tot de volgende, het zal ook wel weer een lang berichtje zijn.
Eline

8 maanden, Utila, waterpark, ...

2010-05-02T10:05:00.000-07:00

hallo,

hier ben ik weer, zoals jullie wel weten is het de laatste week een beetje zeer druk, dus heb ik tot vandaag geen tijd gehad om mijn blog aan te vullen.
Aangezien er veel is gebeurd, zal het een extreem lang berichtje worden, ik zie waar ik geraak vandaag. De rest volgt een ander keertje.

we beginnen bij dinsdag 20.04: 's morgens naar school geweest, maar ja, kvang daar eigenlijk nie te veel aan. In de namiddag hebben we wel enkele lessen gehad. Ik heb ondertussen ook al enkele examens teruggekregen. hier een lijstje:
wiskunde: 60/60 (hier ben ik dus mee geslaagd voor dit partieel, dus ik laat mijn taken zelf niet meer nakijken, al heb ik ze wel allemaal gemaakt)
bio: 39/75 (5e van de klas)
agronomia: 17/60 (gemiddelde is 20/60)
ecologia: 90 % (1e van de klas)
zootecnia: 23,5/50 (denk 7e van de klas ofzo, echt iedereen heeft zo rond de 15-17)
chemie heb ik nog niet teruggekregen en mecanizacion ook niet.
Na de les ben ik gaan volleyen tot 6 uur. en daarna ben ik nog tot 9 uur gaan volksdansen. Maar doordat we een ganse bespreking kregen achteraf, was het 9.30 voor ik thuis kwam, tot grote boosdoenerij van mijn mama (ik had nogtans een bericht gestuurd dat het 9 uur - 9.30 zou worden). Ze vindt gewoon dat uur te laat, en blablabla, het is te gevaarlijk om alleen over straat te lopen, en het stomme is dat ik niet alleen naar huis ga. Er is altijd iemand van de jongens die met me meefietst tot bij me thuis. Dat is eigenlijk best wel grappig, want elke avond is er een ganse regeling van welke jongen er met welke meisjes naar huis gaat.

woensdag 21.04: 's morgens ben ik dus niet naar school gegaan, want ik wilde naar het internet. Eigenlijk hoop ik dan wat langer te kunnen slapen, maar dat lukt me dus niet. Aangezien de meid vertrokken is naar de lavanderia, krijg ik nu wel wat extra taakjes, ik moest er vandaag voor zorgen dat er fruitsap was en dat er aardappelen gekookt waren, die ik dan tot puree heb omgetoverd.
Daarna ben ik dus naar het internet vertrokken. In de namiddag ben ik wel naar school gegaan. Maar ikheb nu een nieuwe visie, dus ik ga amper naar de les. Vandaag was er een presentatie voor een project waar ze het ganse jaar aan gaan werken. Dus bij de eerste gelegenheid (een klasgenoot die zich niet goed voelde) ervantussen geknepen.
Normaal zou ik gaan volksdansen, maar dat is niet doorgegaan, en dan maar wat op het voetbalveld gewacht tot de volleybal zou beginnen. Om 15.30 begint de "training" van de meisjes, maar eigenlijk doe ik niet met alles mee omdat het echt zeer eenvoudige dingen zijn. Ik help eerder wat met de coaching, want geloof me, de meisjes kunnen maar amper toetsen, ze spelen dus bijna alles onderhands. En ook de opslag zit maar wat slecht, maar dat komt ook wel omdat het hun verkeerd wordt uitgelegd.
Nadat de meisjes gedaan hadden, heb ik nog tot 6 uur met de jongens gespeeld, echt zo fantastisch. Waarom kan ik verdorie niet zo hoog springen. Maar ja, blokken doe ik hier niet hoor, veel te gevaarlijk, want ze springen hier wel tot aan de andere kant van het net!
Toen ik thuis kwam heb ik wel een ganse preek gehad, want ik was met de verkeerde kleren gaan sporten. Het sportbroekje was te kort, en de T-shirt was zonder mouwen. Echt dikke bullshit, maar ja, wat kan ik er tegen zeggen.
En dit is nog maar het kleinste probleem, na het eten wilde mijn mama bellen naar AFS voor mijn reisje naar Utila, maar aangezien ze het daar niet weten, zou dit wel voor een groot probleem kunnen zorgen. Gelukkig heeft ze het uiteindelijk bij de verantwoordelijke van Tocoa gehouden, en dus moet ik er morgen eens mee gaan praten.
Eigenlijk was ik wel een beetje boos, dat ze alles zo volgens de regeltjes wilt, er zijn echt niet zoveel andere studenten waarbij de ouders zo naar AFS zouden bellen enzo.
's Avonds heb ik nog naar de voetbalmatch Honduras-Venezuela gekeken, alé de eerste helft, want het was maar een saaie match.

donderdag: Na een nachtje slecht slapen, door al het gezaag van mijn gastmama de laatste 2 dagen, was ik niets waard op school. Na het werk ben ik dan ook met de AFS verantwoordelijke gaan praten, en gelukkig zei ze dat ik zonder probleem naar Utila kon gaan, en gaf ze ook een reden voor de overbezorgdheid van mijn gastmama. In Tocoa lopen er de laatste dagen heel wat politiemensen rond omdat de boeren (recistencia) op het punt van opstand staan, en dat zou willen zeggen dat er wel eens een burgeroorlog uitbreekt. Heel colon is dan ook tot rode zone verklaart (komt neer op supergevaarlijk, leuk om er te wonen hé) en vandaar dat er zoveel politie rondloopt. Zij vallen elke nacht enkele huizen binnen waar ze denken dat er gevaarlijk volk zit. en ze willen ook heel wat wapens afpakken, want ze denken dat er een groot deel komt van Venezuela en enkele andere landen,

toen ik terug thuiskwam, ben ik mijn kleren beginnen wassen, en in de namiddag zouden we verdere uiteenzetting krijgen van het project, maar ben vandaag zelf niet naar binnen gegaan. Om 2 uur zouden de volksdansen beginnen, maar er was bijna niemand komen opdagen, dus het is nog maar eens niet doorgegaan. Dan maar meteen gaan volleyballen. Maar omdat ik mijn voet had omgeslaan deze morgen, ben ik rond 5.30 gestopt, en dan nog gaan volksdansen, waar ik de pijn toch ook een beetje moest verbijten. Dit keer voor het eerst de ganse tijd gedanst, en dat deed zo een deugd, echt zo leuk om bij te leren. Al is het wel supervermoeiend, als je zo een 3 minuten moet polka dansen, ben je toch wel buiten adem, zo rood als een tomaat en nat van het zweet. Maar eigenlijk moet ik niet zoveel nadenken, want de jongens kunnen hier supergoed dansen, dus moet je eigenlijk alleen maar volgen. En af en toe zeggen ze wel en nu dit, en nu dat. Of verbeteren ze me wel, maar het is echt fantastisch. Dat ik hierop zolang heb moeten wachten, ik begrijp het niet.
Maar dit keer wel mooi op tijd naar huis gegaan, ik was zelf eerder dan mijn ouders thuis, waardoor ik voor een gesloten deur stond. Want het is donderdag, dus kerkgroepavond. Dus nog eventjes zitten wachten met de 2 jongens die me naar huis brachten.

vrijdag: In de morgen mijn koffer gemaakt, de laatste inkopen gaan doen en dan om 13.30 met de bus richting Ceiba. Daar kwam ik aan rond 3 uur en in de Mall zat Lore al te wachten. Van daaruit zijn we dan naar ons hotel gegaan. Dat ligt vlak aan de zee, en heeft Nederlandse uitbaters. Nadat we ons min of meer geïnstaleerd hadden, een verkennende wandeling op het strand gemaakt, en dan iets gaan eten in een restaurantje. Heerlijke camarones met een saladebar, waar ik een goed bord vol van heb genomen. En dan zijn we eens gaan kijken voor een disco. Stapten we zo een supermodern iets binnen (het past niet echt in het arma Honduras, want het was groter dan de disco van waar we zaten vorig jaar met de schoolreis naar Barcelona). Er was dus een Karaokebar, een loungeruimte, een supergrote dansvloer, een zwembad, een zicht op zee. Echt niet normaal, dat spellement. Enig minpunt is dat de ingang gratis is, dus dat iedereen er binnenkan, en dat is toch een beetje gevaarlijk. Aangezien het nog supervroeg was, zijn we nog iets gaan drinken en dan terug naar het hotel gegaan. Eigenlijk echt stom, want Lore was zo moe, dat we de deur niet meer zijn uitgegaan. Dus geen avondje disco, al hoorde je de muziek wel tot in de oververhitte kamer.

Zaterdag 24.04: Na een nachtje superweinig slapen, door de hitte in de kamer, zijn we gaan ontbijten en dan met de taxi naar de ferrie. Aan de ferrie stond Ellen al te wachten, en even later kwam ook Anaïs toe. Normaal zou Silke ook nog afkomen, maar omdat ze wat ziekjes was, zou ze de boot van de namiddag nemen.
Die boot was echt goed zot, ik ben niet iemand die snel ziek wordt op een boot, maar man, dit was niet normaal. Ik ben niet echt ziek geworden omdat het op zee was, maar eerder omdat alles gesloten was, en met die airco, ik had het gevoel geen verse lucht te hebben. En ik stak het natuurlijk in mijn hoofd, dus echt duizelig en misselijk geworden. Gelukkig nog net op tijd naar buiten gegaan. Er was daar maar amper plaats, maar ik moest er echt van tussen, en daar zit dus iedereen die zich slecht voelt. Gelukkig ben ik daar wel min of meer tot rust gekomen. Ook hebben we enkele dolfijnen zijn voorbijzwemmen, das wel mooi om te zien natuurlijk.

Toen we eindelijk aankwamen, stond er een busje van het hotel te wachten om onze bagage op te pikken. En dan zijn zij te voet naar het hotel gewandeld (dat is maar een 5 minuutjes). Daar kregen we een rondleiding, en dan hebben we ons geïnstaleerd en dan vlug middageten en de duikboot op om te gaan snorkelen. Maar aangezien ik nog steeds geen 100% was, ben ik maar eventjes het water in geweest. Voor de rest vooral in de schaduw gezeten, en mijn benen in de zon, kwestie dat die toch wat bruinen :)
Toen we terugkwamen hebben we ons gedoucht, om al het zout van ons te spoelen, en dan kwam Silke toe. Dus met zijn allen naar de winkel, waar we extreem veel pasta hebben gekocht. Hiervan al meteen een klaar gemaakt, een belgische pasta, met min of meer een rode saus. Het heeft dan ook echt gesmaakt.
's avonds wel alles een beetje rustigaan, enkele boekjes lezen want Lore haar mama en tweelingzus waren naar Honduras gekomen, en die hadden een heleboel humos en flairs mee. Dus wij als bezetenen zitten lezen. Tja als je zo 8 maand niets van het belgenlandje hoort, en dan krijg je de kans om een beetje op de hoogte gebracht te worden ...
we zijn dus ook niet meer uitgeweest want iedereen was ook wel redelijk moe van de zeelucht enzo.

zondag: na een wentelteefjesontbijt met vers fruit (heerlijk) eventjes tot rust gekomen (dat is toch echt vakantie hé) en in de namiddag zijn Lore, Anaïs en ik gaan zwemmen in de superzoute zee (waardoor je dus supermakkelijk blijft drijven) terwijl Silke en Ellen begonnen met hun duikcursus. Ik heb dus besloten het niet te doen. Eerst en vooral omdat ik geen zin heb in 3 dagen theorie in het Engels, en ik heb ook wat schrik van mijn oren, en ik weet ook nog niet wanneer ik precies terugkeer, dus het zou stom zijn moest ik de cursus niet kunnen afwerken.
's Avonds hebben we geBBQt. Een lekker stukje kip en een tonijn met een pastaslaatje en een aardappel in de schil. Echt eens op zijn Belgisch, zonder vlees die halfzwart ziet omdat ze het er veel te lang op laten liggen.
En aangezien het zondag is, zijn de meeste bars gesloten, dus ook vandaag een rustig avondje op de kamer.

Maandag 25 april: Na een rustig cornflakesontbijt, me weer wat beziggehouden met de belgische literatuur. Op het einde van de voormiddag zijn de niet-duikers gaan fietsen. Voor Anaïs en Lore was dit de eerste keer in Honduras, dan ben ik toch eventjes blij dat ik in Tocoa zit en me met de fiets mag verplaatsen, want ik zou echt al stukken van mensen aan die taxi's hebben uitgegeven. Dus dan tot het einde van de weg gefietst en dan zijn we teruggekeerd tot op het strandje, dat stelde natuurlijk niets voor in vergelijking met Roatan, maar ja het was zo warm dat dat niet uitmaakte, water is water. Dan hebben we daar een Hondurees snackje gegeten en dat zijn we teruggekeerd.
's Avonds hebben we nog pizza gegeten in een restaurant, en wat heeft het gesmaakt, alleen begin ik het Italiaans eten nu toch wel eventjes beu te worden.
En weet je ook vandaag zijn we niet uitgeweest, echt zo vreemd, we zitten lijk op Utila, het feesteiland, en wij zitten maar in ons kamertje, boekjes te lezen en belgische liedjes te zingen. natuurlijk is dat ook wel leuk om wat liedjes te zingen, maar ja, ik heb zo maar amper toestemming hier om weg te gaan, zeker nu met al die problemen, dat ik eigenlijk wel eens wegwil.

Ik ga het hierbij laten, in een volgend bericht volgt de rest!

Eline

Examens, volley

2010-04-19T10:17:00.000-07:00

hola,

Weer een weekje verder, de tijd vliegt echt vooruit.
Wat heb ik zo allemaal gedaan deze week ...

Woensdag: In de namiddag had ik 2 examens, eerst zootecnia, waar ik amper iets voor had geleerd. Gelukkig waren er enkele klasgenoten zo vriendelijk om af en toe hun examen in mijn zicht te leggen. En dan nog agronomia, ik had er eigenlijk best nog veel voor geleerd, maar het was zot ingewikkelde vragenstelling. Als je begint met invuloefeningen waar meer dan meerdere plaatsen wit zijn, wordt het wel redelijk moeilijk.
En dit keer konden mijn klasgenoten me niet echt helpen, want ze wisten het zelf niet. Volgens mij is er niemand geslaagd voor dit examen.

Na het examen ben ik naar het voetbalveld van de school geweest. Echt super is het daar: het is er rustig, een heerlijk windje, en mijn broer speelt er voetbal 3 keer per week dus dan ga ik een halfuurtje gaan kijken. Na wat uit te rusten en een nabespreking van de examens, zag ik dat er werd gevolleybald, en zo na 7 maand heb ik toch echt zin om nog eens te spelen. Dus dan gevraagd of ik mocht meedoen. En zodus anderhalfuurtje gespeeld. Het deed toch wel wat moeilijk, er lukte bijna niets het eerste halfuur, daarna begon het min of meer weer te lukken. Om 5 uur ben ik dan naar huis gegaan. En 's avonds niets speciaals gedaan.

donderdag: 's morgens weer gaan werken, maar tijdens de examens stelt het niet veel voor. Zodat we nog wat kunnen leren. (de meeste van mijn klasgenoten beginnen dan pas te leren voor hun examen in de middag.)
's Middags stond het examen mecanizacion op het programma. Maar ik had alles behalve zin om hiervoor te leren. Eerst en vooral omdat het me niet intresseerd, ten tweede omdat ik er niets van begrijp, en ten derde ik heb het nergens voor nodig, want in België is alles veel verder ontwikkeld. Maar swat, toch naar school gegaan, zodat ze achteraf niet kunnen klagen dat ik niet aanwezig was. Dus vanaf ik toekwam in school toch eventjes meegekeken met enkele klasgenoten, kwestie van toch iets te kunnen invullen op het examen. En dan het examen, echt zooooooooooooo simpel. Eerst 15 vragen juist of fout, dan anderhalve bladzijde multiple choise en tot slot nog enkele supersimpele vragen. Ok, daarvan heb ik maar de helft ingevuld, maar zo voor niet geleerd te hebben, denk ik dat ik het er bijzonder goed vanaf zal brengen.

Na het examen moesten we onze schriften van bio en zootecnia laten zien aan de leerkracht, en dit in het gebouwtje op het landbouwgebied. Toen ik terugkeerde, kwam ik een leerkracht tegen die me uitnodigde om enkele traditionele dansen te leren. Aangezien ik niet echt iets te doen had, ben ik erop ingegaan. Eigenlijk was het echt supersimpel, alleen maar enkele pasjes geleerd. En daarna ben ik dan nog gaan volleyballen. Eigenlijk best wel vreemd, want het seizoen in België loopt op zijn eind, en ik begin hier nu. En vanaf nu speel ik officieel in de schoolploeg, al mag ik de wedstrijden niet meespelen, wegens te oud, echt zo stom want er zijn echt wel veel leerlingen die ouder zijn dan mij en die hebben dus ook helemaal geen kans om een sport te spelen. Maar goed, ik ben al blij dat ik weer kan spelen, en met de interscholencompetitie die binnenkort begint, wordt er bijna elke dag getraind. (En dat is zeer goed nieuws, want zo ga ik misschien toch terug op mijn gewicht zitten tegen dat ik terugkeer.) Het weer was vandaag ook ideaal om te spelen, geen zon, af en toe wat regendruppels, die wel voor vuile kleren zorgden, af en toe een windje die kwam opzetten, maar niet zo hard was dat de bal er door afweek. Uiteindelijk heb ik gespeeld tot 6 uur, wanneer het donker begon te worden. Dan vlug naar huis, want mijn mama had me al verschillende keren proberen te bellen ...
Om 7 uur naar de kerkgroep geweest, niet veel speciaals, zoals elke keer. Om 9 uur gingen we terug naar huis, en dan beginnen leren aan biologie. Maar omdat ik redelijk moe was maar een goeie 40 minuten geleerd, en dan lichten uit en oogjes toe.

vrijdag: Ook vandaag weer weinig werk, waardoor ik nog redelijk wat heb kunnen leren in de morgen. Eigenlijk was er een groot feest, georganiseerd door de 3e jaars, maar door mijn examen heb ik maar een klein beetje gezien.
In de namiddag was het feest nog steeds aan de gang, dus, tussen het studeren door, gaan kijken naar het zang- en danstalent van de 3es. Eigenlijk was het van sommige klassen echt wel mooi gedaan. Het zag er een beetje immafeest uit, maar dan in een klassencompetitie. De winnaar kreeg een mooie som geld waarmee ze enkele schooldingen konden kopen gedurende het jaar.
Dan mijn examen biologie, ik had er goed voor geleerd, dus ik vreesde er niet echt voor. En ook een latje dat volgeschreven stond met vertalingen in het Nederlands, omdat ik mijn woordenboek nergens vond, zouden me wat kunnen helpen indien nodig. Maar het was echt een supersimpel examen, slechts 1 vraag niet kunnen beantwoorden, dus dat valt geweldig goed mee. Nadien nog naar de afloop van het feest gaan kijken, en dan wat geholpen met de opkuis.

's Avonds ben ik naar een film gaan kijken, in de kerk waarmee ik op kamp ben geweest. Buiten het feit dat het een christelijk geval was, viel de film nog goed mee.

Zaterdag: Vroeg opgestaan om te gaan volleyballen. Maar juist op het moment dat ik wil vertrekken komt mijn broertje dat we naar Olancho gaan. Dus dan maar mijn kleren gewassen, want die waren zogoed als allemaal vuil. Toen ik bijna klaarwas, belt mijn mama naar mijn tante om te vragen hoe er precies is afgesproken, blijkt dat het toch niet doorgaat. Dus ik superboos, omdat ik mijn training zou missen. Maar gelukkig heeft mijn mama gezegd dat ik toch nog kan gaan trainen. En uiteindelijk heb ik niet echt iets gemist, ze waren nog maar juist aan het lopen.
Na de training heeft er me ook nog iemand uitgenodigd om die middag naar een optreden van zijn dansgroep te gaan kijken. Hierdoor had ik ook mijn middagje gevuld.
Echt super hoe ze dansen, ik ga toch proberen om enkele dansen aangeleerd te krijgen. En nadien hebben ze me uitgenodigd om de volgende dag naar de jongerengroep van de kerk te komen. Natuurlijk moest ik eerst nog vragen aan mijn mama of we niet gingen gaan zwemmen ofzo.

Toen ik wilde terugkeren naar huis, bleek dat ze in de mis zaten, dus ik naar de kerk op de colonia. Echt een saaie mis, ookal was het met priester, maar vandaag was het biechtmis. Wat dus wilde zeggen dat je een voor een bij de priester werd geroepen en je je zonden mocht opbiechten. Maar als je weet dat er zo een 100 mensen in de kerk zaten, kun je gaan tellen hoelang we bezig waren, en ik was maar toegekomen toen ze al over halfweg zaten ...

Zondag: Ik wilde eens goed uitslapen, maar het mocht niet zijn, om 8 uur muziek superluid in de straat, volgens mij van een of andere kerk. dus om 8.20 opgestaan.
's middags zijn we gaan eten bij mijn oma (mama) en dan werd er gezegd dat we gingen gaan zwemmen, maar aangezien ik al had toegezegd op de jongerengroep, ben ik niet meegegaan. Dit tot onthoocheling van enkele familieleden, maar ik was nog altijd een beetje boos voor gisteren. Mijn mama had gezegd dat de familie van mijn papa altijd maar veranderd van gedacht en nu gebeurd hetzelfde bij haar. Ik had ook niet echt zin om mee te gaan, want er was iemand waarmee ik liever niet teveel in contact kom. (Om problemen te vermijden)
Het eten was natuurlijk superlaat klaar, dus vlug het een en ander naar binnenspelen en dan met mijn fietsje naar de andere kant van het centrum. Gelukkig zitten we hier dan in Honduras waar alles toch minstens 20 minuten later begint. Eerst werd er een spelletje gespeeld, gelijkaardig aan citroen-citroen en dan ook nog iets als pang-pang, maar zonder draaien en jawel gewonnen, wat toch een prestatie is aangezien ik niet al de namen kende.
Nadien natuurlijk het catholieke van de bezinning. Het lezen van een stuk in de bijbel, en dan een bespreking. Vandaag ging het over arm en rijk, en ik voelde me zo slecht, ik kan echt niets zeggen over dit onderwerp, alleen wilde ik weglopen of mijn oren afsluiten ofzo.
Na de bezinning ben ik nog meegeweest naar de dansgroep en heb ik weer wat gekeken naar de dansen dat ze aan het herhalen waren. Maar o wat een strenge leerkracht, hij danste bij de Hondurese groep in Tegucigalpa en gaat zo naar verschillende landen gaan optreden. En het was echt nooit goed, en maar opnieuw, en maar opnieuw. Om 5.30 ben ik toch terug gekeerd naar mijn oma om te gaan avondeten.
Daar hebben mijn mama en de rest van de familie eventjes met de zus uit de VS gesproken via mijn msn en webcam enzo. En zo schattig de baby van haar, 3 maanden oud.
's Avonds nog met de fiets teruggekeerd naar huis, en dan nog eventjes muziek luisteren, beetje lezen en slapen.

Maandag: ookal is het vandaag een lesloze dag (de sluiting van de 14e is verplaatst naar vandaag) maar dat geldt natuurlijk niet voor de leerlingen van agronomia, want de dieren moeten gevoed worden. Maar om 8.20 was het toch allemaal klaar, waardoor ik nog wat kon gaan volleyballen. In de vlakke zon, die al behoorlijk wat brandde. Na een klein uurtje stopte de training en werd er meegedeeld dat we vrijdag naar Ceiba gaan spelen. JOEPIE!!! en het komt nog goed uit, want ik moet er de volgende morgen supervroeg zijn om de boot naar Utila te nemen. Dus ik denk dat ik er ga overnachten.

Zo dit is het tot nu toe. Ik denk dat het nu wel eventjes zal duren voor een volgend berichtje, met dat ik volgende week in Utila zit en de week erna met school een weekje het land ga doortrekken op zoek naar enkele mooie boerderijen, waar onder andere aardbeien, aardappelen, arkens, ... worden geteeld.

adios en tot de volgende, ik zal nog genieten van mijn vrij dagje en van mijn komende reisjes!!!
Eline

fotos

2010-04-14T09:58:00.000-07:00

hierbij enkele fotos van santa fe, een dagje zee in semana santa.

Nog een weetje, hier wordt tijdens de examens gespiekt echt niet normaal. maandag werden er enkelen buiten op de stoeltjes gezet, en de rest in het lokaal, maar als je zo klaar bent, ga je naar buiten en natuurlijk wordt er dan een nabespreking gedaan. Maar er zijn er dus wel die daar hun examen aan het maken zijn. De uitkomst kun je hun dus gewoon zeggen. En je kan je ook gewoon omdraaien en eens het blad van de persoon achter je lezen, stel je voor.

gisteren was er dan iemand die bij mij aan het spieken was, en ik kijk hem dan zo aan en daarna de leerkracht, en die zat er gewoon op te kijken en zei helemaal niets echt zo vreemd!!

vele pogingen om een toren te maken, maar veel verder dan wat je ziet op deze foto is het niet geworden, maar natuurlijk wel enkele hilarische momenten als er nog maar eens iemand in het water valt.

playeras!

strandvoetbal, echt superlastig, maar keb me toch goed geamuseerd hoor, buiten enkele schaafwonden na.

voor meer fotos nu eventjes geen tijd, ik moet naar school, examen gaan afleggen, haha

examens, individueel of spieken???

2010-04-14T09:06:00.000-07:00

hola,

Weer een weekje verder, en dan moet ik weer wat tijd zien vrij te maken om mijn blog aan te vullen. En met de examens die deze week op het programma staan is dat net wat moeilijker. Maar hier ben ik dan toch, het zal wel wat korter zijn of anders, want ben vergeten om het op een papier te schrijven, dus ben al redelijk wat vergeten.

woensdag: smorgens dus niet naar school gegaan. De leerkracht was er toch niet en er is amper werk. In plaats daarvan naar het internet geweest. In de middag hadden we wel les, dus daar ben ik naartoe geweest.

Donderdag: Nog eens een uurtje kunnen uitslapen, want vandaag was ik vrijgesteld van landbouwactiviteiten. Het werk is zo schaars dat er slechts 5 leerlingen moesten komen (ik dus niet). In de namiddag zouden we les krijgen, maar dat is niet echt doorgegaan. We zouden 2 uur les hebben, maar de leerkracht van chemie had, voor de verandering, geen zin om les te geven (een week voor de examens! en herhaling kunnen mijn klasgenootjes niet gebruiken ofzo?). Echt ik heb maar 2 lessen chemie gehad sinds dat school is begonnen, het is dus behoorlijk triestig (ok, ik heb wel 2 lessen gemist door Roatan en SPS, maar dan nog...)

vrijdag: we moesten afkomen naar school, maar bleek dat er helemaal geen werk was, dus maar wat naar de kuikentjes, die sinds gisteren toe waren gekomen, gaan kijken.
In de namiddag nog 2 lessen gehad, alé tis te zeggen, ze hebben onze cursussen nagekeken.
Dus kon ik vroeg naar huis.

zaterdag: Had de leerkracht mij toch niet opgedragen om die konijnen eten te gaan geven. Dus vroeg uit mijn bedje en dat op een zaterdagmorgen. Na het voederen van de konijnen heb ik nog wiskunde uitgelegd, echt een ramp. Meer dan 2 uur oefeningen zitten uitleggen (beter dan de leerkracht ze uitlegd!) en nog willen mijn klasgenootjes het niet snappen. Het probleem ligt dan ook wel vaak aan dat ze niet kunnen vermenigvuldigen, of enkele basisformules niet kennen. (omdat ze de laatste 2 jaar zoiezo konden overgaan, ongeacht je punten...)
In de namiddag kreeg ik te horen dat ik in plaats van alleen thuis te zijn, voor een dagje naar Yeleni ging slapen. Eigenlijk wilde ik dit helemaal niet, ik wilde eens een dagje alleen thuis zijn, is dat nu zo moeilijk. Maar ja het was natuurlijk al geregeld, en ik kom nog goed overeen met Yeleni, dus ja.
Wat bleek wel dat ze de volgende dag naar de universiteit moest, dus dat ik alleen zat met Bryan, haar zoontje van 7. En ook savonds is ze tot 10 uur niet in huis geweest, want ze ging naar haar vriend, eten brengen.

Zondag: Me smorgens superverveeld, aangezien Yeleni er niet was, moest ik me wel bezig houden met filpjes kijken op tv. Maar na 2 filmpjes heb je dat ook wel gehad. En in de namiddag dan terug naar huis gegaan, mijn kleren gewassen, want dat moest nog gebeuren aangezien ik geen uniform meer had die proper was. savonds nog eventjes naar Ana geweest om een examen van mijn mama te kopieren.

maandag: de leerkracht was terug, dus we hadden wel iets om handen. Vanaf heden worden we in 2 kleinere groepjes verdeeld, zodat ze ons beter kan controleren. De ene dag zou je een werk opgedragen kregen en de andere dag krijg je les over enkeel boerderijdingen. Vandaag werd me nog maar eens de konijnen opgedragen, en het schoonmaken van het gebied rond het gebouwtje.
Dit is maar een uurtje werk, dus we waren vroeg klaar. Dan nog maar eens een beetje wiskunde voor het examen van deze middag uitgelegd, aan diegenen die er niet waren de zaterdag.
In de namiddag dan het "gevreesde" examen van wiskunde. Nog nooit zo een eenvoudig examen gehad, waren ze maar zo in België. Ik hoop dus een 60/60. Na alles 2 keer nagereknde te hebben, mijn examen als eerste ingediend. Meteen daarna volgden er een heleboel, die hun examen BLANCO indienden. Dat kan er bij mij toch niet in hoor, dat je zelf geen moeite doet om iets te proberen, en de eerste 2 oefeningen waren een gewone optelling en aftrekking (met complexe getallen). Iets dat echt iedereen kan, en met zo simpele getallen enzo... tis gewoon niet willen leren zeg ik dan hoor.
Ook deze avond weer naar Ana geweest om een examen van mijn mama te kopieren. En deze keer was Oscar er met zijn dochtertje, die ondertussen een jaar is geworden. Echt zo schattig, maar ze kan wel nog maar amper praten, op papa en mama na, en ook wandelen kan ze nog niet alleen. En echt vreemd maar de kleur van haar is volledig veranderd, eerst was het volledig blond, en nu is het bruin. De oogjes zijn wel nog steeds licht, al denk ik dat ze ook wat donkerder zijn dan vroeger. En echt superschattig om te zien wanneer ze kruipt. Maar ja, we zijn maar eventjes gebleven.

Dinsdag: weer naar school, deze keer stond er les op het programma voor mijn groep. En het ging vlotjes. Dit keer over hoe een varkenshok is opgebouwd, welke temperaturen die beesten nodig hebben, Hoe ze de temperatuur laten dalen binnen in de schuur, waarom een varkenshok niet vierkant, maar rechthoekig moet zijn. jaja, weer veel bij geleerd, al zijn het niet bepaald de dingen die me zo hard intreseren. Daarna nog de leerkracht van Chemie gezocht. Die was natuurlijk nergens te bespeuren. Maar niemand die dus wist of we wel of niet de theorie moesten kennen voor het examen diezelfde middag. Uiteindelijk is ze dan toch komen opdagen, bleek dat we nog "al" de theorie moesten kennen. Dus naar huis en beginnen leren, in mijn bed, wat achteraf gezien natuurlijk niet zo slim was. Want ik ben in slaap gevallen en om 11.40 terug wakker geworden. Dus halfvoorbereid naar school, was ik nog wel mijn woordenboek vergeten, waardoor ik maar de helft van de vragen op het examen begreep. Maar het was eigenlijk wel nog simpel, moest ik het beter hebben begrepen. Eerst een opsommingsoefening, dan een waar of nietwaar gedeelte, dan multiple choise, en dan nog de definitie van chemie en enkele oefeningen.
Ook dit examen ging redelijk vlot, al heb ik geen idee hoeveel ik dit keer zal halen. Ik heb overal wel iets geschreven, maar of het juist is dat is nog maar de vraag, ok, de oefeningen zullen wel in orde zijn en dat stond op 20 van de 65 punten.
savonds wilde ik nog wat agronomia studeren, maar ik mis een heel stuk van de cursus, dus enkel de stukken die ik heb, kan ik me inprenten, en die stomme algen ... En dan nog zootecnia waar ik maar 4 blaadjes van heb, omdat ik een groot deel in Roatan zat en niets heb opgeschreven tijdens de presentaties ... Dus dat eigenlijk gewoon eens bekeken, en hopen dat ik toch iets kan invullen.
Er is ook nog iemand langsgekomen die zilver en goud verkoopt, een stuk goedkoper dan in Belgie natuurlijk. Dus me 2 paar oorbellen gekocht, en hopen dat ze deze keer niet voor ontstekingen zorgen. Ze zal later nog eens terugkomen, wanneer ze met een nieuwe lading uit Panama zit.

woensdag: weer gaan werken al heb ik vandaag niets gedaan, ik werk gewoon echt niet graag met acedon en das zo saai werk en in de volle zon.

Zo dit is het, ik ga meteen naar het examen van zootecnia en agronomia, morgen heb ik nog mecanizacion, maar ben niet van plan om mijn boeken open te doen. Ik begrijp er toch niets van. En dan vrijdag nog biologie, waar ik ook nog wat voor ga "studeren".

adios, Eline

semana santa, segundo parte

2010-04-06T17:41:00.000-07:00

hola,

ik besefte plots dat het alweer dinsdag was, dus tijd om weer eens iets te schrijven.
Ik denk dat ik de laatste keer tot bij dinsdag of woensdag ben gebleven. Ik geef een korte samenvatting van woensdag en begin dan met mijn weekje.

Woensdag,: in de voormiddag naar school geweest om de diertjes eten te geven en daarna nog eventjes bij mijn oma (papa) binnengesprongen en dan doorgegaan naar mijn andere oma waar we eerst gingen middageten, en daarna om daar wat op de laptop met mama te praten. Daarna nog heel eventjes gebleven, want er kwam juist familie toe vanuit Ceiba.
's Avonds zijn we dan ook nog teruggekeerd naar daar, om vanalles af te spreken voor de volgende dag. Want we gingen met de ganse familie naar zee, en mijn papa is jarig, dus er moet vanalles geregeld worden. Wat wordt er meegenomen om te eten (heel belangrijk), en omdat het mijn papa zijn verjaardag was, mocht hij zeggen wat hij wilde. Met als gevolg dat we een vreemde combinatie kregen.

donderdag: vroeg opgestaan want om 8 uur zouden we vertrekken. Op voorhand wist ik wel al dat het wat later zou zijn, want het was met de familie van mijn mama en papa, wat dus superveel mensen betreft en er zouden er zoiezo wel enkele later zijn. Maar het bleef echt maar duren, en om 10 uur zijn we dan, eindelijk, richting zee vertrokken.
De familie van mijn papa had ervoor gezorgd dat we naar Santa fe konden. Maar dat is nog een stukje verder dan Trujillo, dus waren we nog een goeie 2 uur onderweg, zeker met al het verkeer die rond Trujillo reed.Echt typisch de belgische kust als het eens een paar dagen mooi weer is: nergens een plaatsje voor je auto, de stranden overbevolkt, ...
Dan nog moeten stoppen, want was er toch wel niet een van de autos die in panne was gevallen. Toen we eindelijk op het strand aankwamen, vlug iets gegeten, me ingesmeerd, ookal was er amper zon te bespeuren. En dan vlug het water in. Het leuke hier is dat de zee wel wat goven heeft, maar daardoor is het water ook iets minder helder, wat niet gelijk is aan vuil.
Dan nog een partijdje strandvoetbal, maar geloof me dat hou je echt niet zolang vol, in het zand loop je echt veel moeilijker, en het water kwam ook af en toe eens over het hele veldje. En dan nog eens in een behoorlijke warmte ... na een 20 tal minuutjes gaf de familie het al op.
Dan nog heel de middag in het water gezeten, met uitzondering van het zingen voor mijn papa bij de cake.
En dan teruggekeerd naar Tocoa, waar we nog avondgegeten hebben bij mijn oma (mama) thuis, terwijl de familie van mijn papa nog allemaal in Trujillo zaten. Eigenlijk was ik een beetje boos dat wij niet gingen, en het allerstomste was dat ik was meegevraagd met Juan, een neef, maar dat mijn mama wilde dat ik met hun in de auto terugkeerde.

Vrijdag: eventjes denken, wat heb ik gedaan. Niet zoveel eigenlijk. We zijn gaan middageten bij mijn oma (mama) en daarna ben ik samen met Yeleni, een nicht, en enkele neefjes naar een park in Tocoa geweest, waar vandaag een soort gevecht plaatsnam. Er werd niet echt gevochten, maar er waren jongeren onherkenbaar verkleed in monsters, en die vochten dan tegen een ander verklede persoon, soort van een tegen allen en dan vielen ze "dood". Ik begreep er niet zoveel van, maar blijkbaar wordt het wel elk jaar opnieuw gedaan.
Daarna zijn we nog naar het centrum geweest, waar we ijsjes hebben gekocht. En dan ben ik nog naar mijn andere oma geweest waar we tortillas van bloem met kaas kregen.

zaterdag: In de namiddag zijn we met de familie van mijn papa naar de rivier geweest die buiten Tocoa ligt. Het water is er superhelder, en er is geen kat te zien. We hadden dus de hele rivier voor ons alleen. Er was een soort afdaling, waar men met banden naar beneden ging. Echt het was er fantastisch! Zo midden in de natuur, je kan het je maar amper voorstellen in België.
Na de hele middag in het water te zitten zijn we over enkele supersteile weggetjes (die we ook in het doorgaan moesten nemen) teruggekeerd. Maar mijn papa besloot (samen met Oscar en Juan) om met een band via de rivier het water te volgen. Dus mochten we nog eventjes wachten bij een tante. Echt iedereen was al terug voor hij kwam opduiken. Dit ook omdat hij, als enige was blijven plakken bij enkele vrienden.
Mijn mama was superboos, want zij wilde nog naar de mis. Gelukkig bleek achteraf dat we mooi optijd waren. Dus vlug naar huis, gaan omkleden, we hadden ons wel al afgedroogd, maar we moesten natuurlijk formeel zijn om naar de kerk te gaan.
Vandaag was er eerst een kaarsentocht, waarbij het begon te stortregenen. En daarna nog een mis van meer dan 2 uur. Maar het was een mooie viering, met veel gezang, dus buiten dat iedereen nat was en het koud had viel het allemaal nog wel mee.

Zondag: vandaag mochten we uitslapen, en er stond niet echt iets op het programma tot smiddags, wanneer een neef van mijn papa ons uitnodigd voor een feestje die avond.
Dus wij savonds daar naartoe, en er was echt weer zeer veel familie, dit keer ook een deel die ik niet zoveel zie, maar waar ik wel supergoed mee overeenkom omdat die allemaal rond de 20 zijn.
Dus weer een bbqtje gehad, dit keer met schapenvlees. En tegen 10 uur dan naar huis gekeerd, want de vakantie liep ten einde, en morgen hebben we school :(

maandag: ik was nog aan het dromen toen mijn wekker ging, dus ik kwam van behoorlijk ver om mijn wekker voor een eerste keer af te zetten. Uiteindelijk wel opgestaan en in mijn "fantastisch" schooluniform gekropen. En dan naar school gegaan. Bleek dat de leerkracht er de hele week niet gaat zijn, omdat ze varkens voor school is gaan kopen in een ander deel van het land.
Wat jammergenoeg niet wil zeggen dat we geen werk kregen opgedragen. Al de varkenskotjes moesten worden schoongemaakt. En ook het gras moest op verschillende plaatsen worden verwijderd. Dan naar huis, maar bleek dat het huis gesloten was. Dus ik bellen naar de meid, blijkt dat die in de lavanderia van mijn papa zit, want het meisje die daar werkt was niet komen opdagen. Dus ik bellen naar mijn papa, en vragen hoe ik binnen kan geraken. Ik ben dus nog helemaal tot bij de lavanderia mogen fietsen (eigenlijk is het maar 5 á 10 minuutjes, maar in deze verdomde hitte, is het loodzwaar, en ook met die fiets van me) En dan rond 12 uur, wanneer het nog warmer is, de sleutels mogen gaan terugbrengen in een supersnel tempo, watn ik had les. Natuurlijk superrood en zwetend in school aangekomen. En dan voel ik me zo vuil, want je hangt vol met van dat stof uit de straten.
In de namiddag 2 lessen gehad, want buiten de les van de leerkracht die weg was, was ook nog orientacion weggevallen. savonds, tussen het smsen door, wat gestudeerd voor mijn test van ecologia die morgen doorgaat.

dinsdag: vandaag stond het wieden van het onkruid rond de ananasplanten op het programma. Jawel, ananas dat groeit aan een plant dat niet meer dan een halve meter boven de grond komt. Best vreemd om dat zo te zien, maar heb fotos! En het was vandaag, net als gisteren, superwarm. In de namiddag nog een examen van ecologia gehad. De eerste, want de andere vakken volgen volgende week. Dus nu is het zowat herhaling van alles, en al begin van de nieuwe leerstof voor het volgende parcial.

Zo dit is het voor deze week, de vakantie is bij jullie nog maar begonnen en hier zit die er alweer op. Aan iedereen die op reis is of vertrekt, veel plezier. Het enige wat ik hier aan pasen heb gemist is de CHOCOLADEeitjes! Al zou je deze hier natuurlijk niet in de tuin vinden, want die zijn gesmolten voor er iemand is opgestaan.

Adios, hasta luego,
Eline

(ben juist tot de conclusie gekomen dat ik binnen 3 maandjes ergens boven de Atlantische Oceaan gang op weg naar mijn huisje)

Pico Bonito, semana santa

2010-03-31T09:56:00.000-07:00

hola hola,

het is hier vakantie, dus heb ik wel eventjes tijd om mijn blog aan te vullen. dit keer volledig. Want ik heb al verschillende opmerkingen gekregen dat het eerste deel niet is doorgekomen.

donderdag: eerst nog naar school geweest. Rond 9 uur was het afgelopen, en dan ben ik nog enkele papieren in orde gaan brengen.

Dan nog de rest van mijn valies gemaakt. En middaggegeten, Na het middageten heb ik gewacht op mijn mama, maar die bleef redelijk lang weg. Toen ze eenmaal thuis was, moest ik eigenlijk door om de bus van 1 uur te halen. Dan zou ik zeker op tijd in Ceiba aankomen. Maar uiteindelijk heb ik beslist om te wachten op de bus van 2 uur.

Rond 1.30 dan naar de bushalte geweest, bleek dat de eerstvolgende bus pas om 3 uur. Hierdoor zou ik dus te laat in Ceiba aankomen. Dus hebben we gebeld naar AFS om te melden dat ik wat later in Ceiba zou aankomen, maar dat bleek helemaal geen probleem te zijn, want ze waren zelf al in vertraging. Ze zaten om 13.30 nog niet in SPS, wat dus wil zeggen dat ze zeker nog 3,5 uur onderweg waren.

De bus van 3 uur zat behoorlijk vol, maar om 16.30 was ik in Ceiba. En dan eerst geld gaan afhalen in de Mall, en dan gebeld naar Alicia. Gelukkig was zij ook al in de Mall.

Na verloop van tijd kwamen de 2 meisjes van Ceiba ook toe, en dan hebben we samen heeeeeeeeeeeeel lang zitten wachten op de bus. Met af en toe eens te vragen waar ze precies zaten, want vanaf 5 uur zeiden ze dat ze aan het binnenkomen waren in Ceiba. Uiteindelijk was het 18.30 voor we te horen kregen dat ze in de Mall zaten. Dan nog eerst met zijn allen iets gaan eten in de Mall.

Vervolgens allemaal het minibusje in richting Sambo Creek, waar het hotel gelegen lag.

De kamers waren per 3, dus dat kwam goed uit, want we waren juist met 3 belgen. Natuurlijk was het wel jongens en meisjes gescheiden en waren er toch enkelen die eerst een beetje moeilijk deden.

Toen iedereen geïnstalleerd was, nog eventjes buiten, rond het zwembad, gezeten. Maar we zijn relatief vroeg gaan slapen.

Vrijdag: Al de anderen gingen vandaag naar Cayos Cochinos. maar omdat wij, de belgen, dat al hadden gezien, gingen we niet mee. Hierdoor bleven we alleen achter in het hotel. Wij konden dus lang uitslapen, alé het was 8.30 toen we opstonden. Dan een heerlijk ontbijt met ei, getoast brood, groentjes, fruit, ... en koffie en fruitsap.

Na het ontbijt hebben we ons aan het zwembad gelegd. En ook eventjes naar de zee gaan kijken, maar het water is hier echt even vuil als in België. Dat komt natuurlijk omdat er hier redelijk wat golven zijn. Hierdoor lagen er hier wel enkele schelpjes, in tegenstelling tot vele andere stranden in Honduras.

Rond 10 uur zijn we dan naar het “centrum” van Sambo Creek gewandeld. Waar we eerst eventjes het dorpje doorwandelden en dan in een restaurantje stopten, om te middageten. We kozen voor een rijstschotel met zeevruchten. Echt overheerlijk, maar veel te veel. Al hebben we goed ons best gedaan om zeer veel te eten, er bleef toch nog een beetje over.

Na het eten teruggewandeld en gewacht in het zwembad op de rest, die rond 2.30 terugkwam.

Rond 18.30 zijn we dan naar Ceiba vertrokken, waar de rest balliadas heeft gegeten. Maar ik had helemaal geen honger, dus heb ik het avondmaal maar overgelaten.

Toen we terug in het hotel aankwamen, hebben we een variant op weerwolven gespeeld. Echt super, maar het is wel nog moeilijk om het in het Spaans te expliceren. En met een beetje verschillende regels en andere karakters, zorgde het toch soms voor verwarring.

Uiteindelijk was het 2.30 toen ik in mijn bed lag.

Zaterdag: Om 8 uur ontbijt, en om 9 uur (ongeveer) vertrokken naar Pico Bonito. Na enkele tussenstoppen (mensen oppikken, koekjesvoorraad kopen, ...) en heel wat rondrijden, zijn we eindelijk op het domein toegekomen. Daar nog eerst een groepsfoto genomen en dan met een rugzakje de berg op, op zoek naar de riviertjes om in te zwemmen. De wandeling was supermooi, al moest je soms wel enkele keren naar het pad zoeken die verdwenen was. We hebben 2 keer gestopt om een duik te nemen in een riviertje, die voor Hondurese normen behoorlijk koud was. Ik vond het zalig van temperatuur. De laatste stop bij de rivier was bij een waterval. Het plan was om over de rotsen te klimmen tot bij de waterval. Maar doordat het de laatste dagen heel wat hat geregend was het behoorlijk gladdig. En dus te gevaarlijk om tot bij de waterval te komen. Wel weer eventjes mijn hoogtevrees aan de kant kunnen shuiven en van een rots in het water gesprongen. Het was wel maar een 2 meter hoge rots, maar voor mij is dat meer dan voldoende.

Nadat iedereen het behoorlijk koud had gekregen, zijn we dan uiteindelijk teruggewandeld. Dit keer gelukkig bergaf, al voel ik dat veel harder in mijn kniën.

Toen we allemaal voldaan terugkwamen bij de bus, terug naar het hotel gegaan, waar we ons supervlug moesten omkleden, om terug naar Ceiba te gaan. En iedereen wilde zich douchen, met warm water. Bleek natuurlijk dat er enkele kamers zonder water zaten, haha.

Dus met een kleine vertraging terug naar Ceiba, waar we eerst wat aten. Ik had superveel zin in pizza, dus zijn we met enkelen naar de pizzahut geweest. En na het eten zijn we dan naar het evenement Earth Hour geweest.

Eigenlijk stelde het niet zoveel voor. Op het moment dat de lichten werden uitgedaan, was enkel de plaats rond de universiteit, waar het evenment doorging, dusiter. Op 2 minuutjes lag de Mall, dus daar bleef het licht branden, en ook de lichten in de straten bleven aan. Echt superjammer. Want zo verlies je natuurlijk superveel effect.

Uiteindelijk was het rond 10.30 voor we terugkeerden, en ik had nog helemaal geen slaap. Dus heb ik wat zitten babbelen. Uiteindelijk besloten we om de nacht door te steken. En zo rond 4.30 zijn we dan naar het dakterras van het hotel geweest, met de 7 overgeblevenen. En dus de zon zien opkomen. In een halfuurtje – driekwartier was het plots helemaal licht. En dus ook zondag.

Zondag: Na de zonsopkomst, hebben we ons terug naar onze kamers begeven, waar al wat beweging begon te komen, van de eersten die opstonden. En daar dan mijn spullen bijeenzitten rapen en in mijn valies gepropt. Dan nog een vlugge douche om wakker te worden, want het nachtje doorsteken had ervoor gezorgd dat ik toch wat moeite had om mijn oogjes open te houden. Na de douche viel dat gelukkig wat beter mee.

Om 7 uur ontbijt, en om 8.30 de bus op richting Ceiba. Daar nog moeten wachten tot 10.15 voor ik de bus had. Die bovendien nog eens overvol zat, waardoor ik eerst niet kon zitten. Dus me dan maar in het gangpad gezet, en toch af en toe eventjes ingedommeld.

Uiteindelijk kwamen er toch enkele zitplaatsen vrij en kon ik nog een halfuurtje degelijk zitten, waar ik dan ook nog eventjes in slaap ben gevallen.

Eenmaal terug in Tocoa, bleek dat we die middag naar het voetbalstadium gingen om een match te gaan bekijken. Maar dat was me eventjes teveel, en ik heb eigenlijk niets van de match gezien doordat mijn oogjes meer dicht dan open waren.

Dan stond er nog een verjaardagsfeestje op het programma, en ook daar lag ik meer in de zetel dan dat ik de gesprekken had gevolgd.

En toen we thuiskwamen, heb ik me meteen in bed gelegd. Het plan was om eventjes te tukken, maar het was maandag toen ik wakker werd.

Maandag: In de voormiddag al mijn kleren gewassen. Dit was hoognodig want mijn wasmand zat alweer boemvol.

Daarna naar het internet van mijn tante geweest. En gelukkig kkwam mijn mama online. Dus toch eventjes met haar kunnen spreken.

Rond 12.45 afgesloten en dan naar huis. De papa van mijn mama had me gebracht tot daar, dus ik was van plan om te voet terug te wandelen. Maar toevallig, kwam er een leerkracht van mijn vorige school langs, die me tot bij me thuis heeft gebracht. Hierdoor heb ik toch de enorme warmte kunnen omzeilen.

Thuis stonden er camarones op het menu, maar doordat we onverwachts bezoek hadden van Yeleni en Bryan bleven er maar enkele meer voor mij over.

In de late namiddag wilden we dan naar het tigocenter gaan om de internetrekening te betalen, want die was afgesloten wegens het niet betalen. Maar het lukte vandaag niet, er was iets mis met het systeem. Dan ’s avonds mijn GSM bovengehaald en met verschillende klasgenoten getelefoneerd. Om de een of andere reden wilden ze me allemaal spreken vandaag.

Dinsdag: vroeg opgestaan, omdat ik besloten had om vandaag naar school te gaan. Isabel (klasgenote) had me gisteren gevraagd of ik wilde helpen om de konijntjes eten te geven. Daar had ik op ingezegd, maar bleek dat ze zelf niet kwam opdagen. Gelukkig waren er nog enkele anderen, waarmee ik goed overeenkom, die wel kwamen. Uiteindelijk kreeg ik de opdracht om te helpen met het “oogsten” van enkele yucaplanten. (dat is iets gelijkaardigs als een aardappel, maar het is hier redelijk duur omdat het anderhalf jaar duurt voor je ze kan oogsten.)

Na het schoolwerk ben ik naar mijn oma (papa) geweest, waar bijna de hele familie langskwam. Ze waren ook bezig met broodjes te bakken. En nog een heleboel dingen voor de komende feestdagen. Rond de middag moest ik dan naar mijn andere oma, waar we gingen middageten. Wel nog eventjes langs de post gepasseerd (het ligt op de weg tussen beide oma`s), maar nog steeds niets te bespeuren uit België. Ik denk dat het pakket ergens is zoek geraakt, en ga er dus vanuit dat ik het niet meer zal krijgen, komt het toch nog toe, dan is het een leuke verrassing.

Bij mijn oma stond er een vissoep op het menu. Ik ben helemaal niet zot aan deze vissope, zant er zitten overal graten in, die je maar amper ziet enzo. Echt verschrikkelijk om op te eten.

In de namiddag ben ik dan met mijn mama en yeleni naar het centrum gereden, waar we wat inkopen gingen gaan doen. Zij hadden nog allebei kleren nodig om naar het strand te gaan. En er moesten ook nog wat rekeningen in orde gebracht worden (o.a. het internet).

Dan hebben we ook nog avondgegeten bij mijn oma (mama).

En ’s avonds zijn we naar een teatervoorstelling geweest. Ik had me aan een soort schooltoneel verwacht, zo slecht voorbereid enzo. Maar het was echt fantastisch, een van de betere teaterstukken die ik al heb gezien. Ik begreep wel niet alles wat ze zeiden. Maar doordat ik het verhaal kende. Het was het paasverhaal uit de bijbel. Kon ik nog redelijk goed volgen, en herkende ik bij wonder nog redelijk wat verhaaltjes uit de bijbel.

Woensdag: tot 8.30 geslapen en dan ontbeten, een beetje in mijn boek gelezen. Mijn tweede belgisch boek, die hier al ligt van voor Kerst, maar die ik heb willen sparen voor in deze vakantie. En dan wat op de computer bezig geweest met dit bericht te typen. Daar kruipt verdorie veel tijd in.

Dus hierbij zal ik het laten, volgende week zal ik kunnen vertellen hoe Pasen hier wordt gevierd.

Een van de tradities heb ik wel al gezien en dat is dat er mensen verkleed door de straten lopen en je geld afnemen. Als je geen geld heeft wordt je gepordt tot je iets geeft. Vrijdag zou er dan een groot “gevecht” zijn met al deze verklede mensen, in een park in Tocoa. En ik heb al gevraagd of we gaan kijken.

En nog een weetje, ze zijn momenteel de eerste verkeerstlichten in Tocoa aan het plaatsen op het gevaarlijkste kruispunt (waar geregeld ongelukken gebeuren). Dat is redelijk dicht bij mijn huis, ik passeer er telkens als ik naar school fiets. En mijn mama heeft al gezegd dat ze een ommetoer zal maken met de auto om er niet te moeten passeren. Ze weet maar half wat ze moet doen bij welk kleur. Natuurlijk was het wel maar een beetje al lachend dat ze het zei.

Hasta la proxima,

Eline

en weer een weekje verder

2010-03-24T10:19:00.000-07:00

Hello!

Hier ben ik leer met mijn gebeurtenissen van deze week.

Ik begin bij donderdag: ’s nachts was het beginnen regenen en dit ook gedurende de morgen (waar blijft die lente toch???). Ze hadden me verteld dat ik dondeerdag weer zou moeten gaan inenten, maar toen ik daar aankwam, bleek dat ze klaar waren met het inenten in Tocoa, dus dat er vandaag niet zou worden ingeënt. Dus dan maar te voet naar school, dat is toch een 20 minuutjes goed doorwandelen, en met 3 andere klasgenoten, die ook niet waren ingelicht over het feit dat er niet moesten gaan naar “centro salud” ging dat natuurlijk iets trager. Dan eerst nog problemen om binnen te raken omdat we de andere poort wilden gebruiken. Die was dichterbij, maar blijkbaar mogen enkel de leerkrachten die gebruiken. Na alles uitgelegd te hebben, zijn we toch langs daar binnengeraakt.

Natuurlijk waren we doorweekt. En er waren ook maar amper medeleerlingen. Het is wel vaker zo dat als het regent, mijn klasgenootjes niet willen komen om te werken op het land.

Daarenboven was ook nog een van de opbergkotjes gesloten. En hierin wordt al het werkmateriaal bewaard, dus konden we niet werken. Dan maar een gesprek gehad, en rond 8.30 mochten we al naar huis.

In de namiddag gewoon les gehad, al is chemie nog maar eens weggevallen.

Vrijdag: vandaag is het hier vadertjesdag.

In de ochtend: de leerkracht was er niet, dus hadden we maar een klein beetje werk gekregen. Hierdoor konden we echt supervroeg vertrekken (8 uur, dat was nog nooit gebeurd).

In de namiddag amper les gekregen. Enkel mecanizacion, de andere leerkracht had geen zin om les te geven op “dia del padre” en de andere leerkracht was er niet.

’s Avonds zijn we gaan eten op restaurant om vadertjesdag te vieren. Maar aan reserveren hadden ze natuurlijk niet gedacht, dus hebben we moeten wachten tot 9 uur voor we konden gaan eten. In afwachting zijn we dan naar een “optreden” gaan kijken in de Mall. Gelukkig was het eten echt lekker en de moeite waard voor het lange wachten.

Zaterdag: Ik wilde ’s morgens naar het internet gaan, omdat het alweer een eindje was geleden dat ik met mijn ouders had gesproken. Maar het internet lag plat.

Dan maar naar mijn oma (mama) geweest. Mijn mama was er blijkbaar ook, ze kwam van school en passeerde er eventjes.

Daarna noch eventjes naar de post gaan kijken, om te zien of er ditmaal misschien toch een pakketje uit België tussenzat. Maar neen, nog steeds geen pakketje te bespeuren. Dan nog naar mijn andere oma geweest, dat is amper 2 minuutjes van de post. Er waren superveel nichtjes en neefjes. Blijkbaar moet zij voor hun zorgen terwijl de ouders werken. Maar dat zijn echt kleine kindjes, en de meeste tijd brengen ze dus door voor de televisie.

Er was natuurlijk wel een heleboel eten, waar ik dan telkens van moest proeven. Gelukkig was het allemaal fruit: eerst zapote, dan bananen (maar een andere soort dan deze die we hebben in België) en dan nog papaya. Aan het laatste ben ik nog steeds niet zo zot.

Rond 12 uur vlug naar huis, om iets te eten en dan door te gaan voor een groepswerk. Dit keer wilde ik toch meewerken. Het was voor ecologia, het ging over de zuurstofomloop in de natuur. Supersimpel dus. Maar leg dat maar eens uit aan mijn klasgenoten.

Om 4.30 vertrokken om een halfuur terug naar huis te wandelen. En daar vlug een avondmaal naar binnen te spelen, te douchen, mijn zak te maken en weer te vertrekken.

Ditmaal naar Greydi, waar ik zou blijven slapen nadat we waren gaan dansen. Helaas is het dansen niet doorgegaan. Ik begrijp het niet zogoed, maar bleek dat de mensen van haar dansgroep geen zin hadden om te oefenen.

Dan maar wat gebabbeld, televisie gekeken. En ze heeft ook mijn haar met een krultang bewerkt, wat toch enkele leuke foto’s opleverden.

Zondag: Het is een superhete dag, ideaal om naar de zee te gaan. Maar nee mijn familie had daar geen zin in. Ik ben ’s morgens naar mijn oma (mama) geweest om daar op de laptop op het internet te kunnen. En dan gewacht op mijn ouders, die waren gaan kijken naar de voetbalmatch van Jair.

We zijn ook blijven eten bij mijn oma, en daarna zijn we naar mijn andere oma geweest, waar blijkbaar een verjaardag werd gevierd. Ik en mijn mama wisten van niets. En ik moest echt mijn uniform wassen en eigenlijk ook mijn kleren. Dus ik wilde naar huis. Maar het heeft uiteindelijk tot na het avondeten geduurd voordat we vertrokken. Met als gevolg dat ik mijn kleren niet meer heb kunnen wassen. En dat mijn uniform met de hand werd gewassen, en onder het afdakje gehangen, om te drogen.

Maandag: ’s nachts was het beginnen regen, en niet een klein beetje. Doorweekt op school toegekomen. Buiten een gesprek over de nieuwe raskonijntjes in school niet veel gedaan.

In de namiddag hebben we wel een druk programma gehad. Eerst een presentatie voor ecologia, en ik heb het er nog goed vanaf gebracht. Maar ik wilde niet antwoorden op de vragen, omdat ik vond dat het iets was voor mijn klasgenoten die in mijn groep zaten. Naruurlijk wisten ze het niet en dan het ik het alsnog mogen expliqueren.

Dan nog een uur oriëntatie gehad, ditmaal over discipline (supersaai)! En dan nog mecanizacion, waar ik echt een hekel aan heb omdat er enkel wordt gedicteerd en dit een lesuur lang. Gelukkig sloten we de dag af met zootecnia, en was er hierin nog maar eens een groepspresentatie.

Dinsdag: ik was lekker lui en heb amper geholpen ’s morgens. In de namiddag heb ik eerst agronomia gehad, maar ik werd weggehaald om naar consejeria te gaan. Ik had mijn uniform niet aan, dus moet dat in het zwarte boek worden genoteerd. Het stomme is wel dat ik niet wist dat ik niet met jeans mocht komen, mijnmedestudenten doen dat al 2 maanden en ik doe enkel bij dagen een jeans aan. Omdat ik rok echt niet graag draag en met botten tegen de regen onder een rok, dat past toch niet! En ook al mijn klasgenoten waren superboos dat ik werd weggehaald. En het gekke is dat ik in België de meest voorbeeldige student ben, ik ben nooit, maar dan ook nooit naar de directeur moeten gaan, ik heb ook bij mij weten nooit geen straf gekregen. En dan ben ik hier eventjes één jaartje, en dan mag ik naar consejeria. Echt vreemd, maar ik trek me er niets van aan.

Dan nog een presentatie gehad, omdat ik klaspresident ben, en er was een bijeenkomst. En dan nog een uurtje biologie en mecanizacion.

’s Avonds zouden we naar een velorio gaan van iemand van de kerk die was overleden aan leukemie. Maar het was al laat en mijn broertjes gingen niet mee, dus werd ik ingeschakeld als kinderoppas. En dacht ik dat ik eventjes op de computer zou kunnen. Maar nee, de elektriciteit viel nog maar eens uit. En juist op het moment dat ik dan besloot om te gaan slapen (na het smsen met al mijn klasgenootjes, familie, ...) sprong het licht weer aan. Dus nog een stukje uit mijn boek gelezen.

Zo dit is mijn weekje, ik wilde het gisteren postten, maar door elektriceitsproblemen is dat niet echt gelukt.

Tot de volgende, een fijne semana santa, ik vertrek morgen naar Ceiba met AFS voor een bezoek aan pico bonito (natuurpark) en nog enkele dingen die WWF heeft voorzien. Dus volgende week valt er wel weer iets te vertellen.

Adios,

Eline

weer een weekje verder

2010-03-17T10:32:00.000-07:00

Hola hola,

Gisteren besefte ik plots dat het alweer dinsdag was. En dat het dan tijd is om mijn blog wat aan te vullen. Helaas was de computer niet vrij gisteren. Dus doe ik het nu eventjes vlug tussen het werk op het kamp en de lessen.

We beginnen bij woensdag: ik ben niet naar school gegaan omdat mijn ouders naar La Ceiba gingen, samen met mijn broertjes die dus ook een dag school hebben gemist. Dus rond 9 uur (anderhalf uur later dan wat ze me hadden gezegd) vertrokken we dan. Wat er op neer kwam dat we om 11 uur in Ceiba waren. Daar heeft mijn mama een tante waar we naartoe zijn geweest. En aangezien het juist tijd was om eten klaar te maken, hebben we (mijn mama, tante van mijn mama en ik) eerst gekookt.

Ondertussen konden we ook wat praten met de mensen daar, en werd er ook gevraagd of ik daar niet kon blijven slapen (mijn mama had me wel al gezegd dat zou lukken, maar die mensen wisten nog van niets). Gelukkig was dat geen probleem. Het enige probleem is dat er om 4.30 ’s morgens geen taxi’s rondrijden. Dus was het nog een probleempje om te kijken hoe ik morgen tot bij de busterminal kan raken.

Na het eten zijn mijn ouders, een neef van mijn mama en ik naar de “municipalidad” gegaan omdat ze daar vandaag eindelijk de papieren voor de verkoop van het stuk grond in ceiba zouden afronden. (alé er kan nu beginnen gezocht worden naar een koper.) Was ik eventjes blij dat die neef mee wou om de weg enzo uit te leggen. Het heeft meer dan 2 uur geduurd, en mijn broertjes wilden niet mee (achteraf gezien was dat maar best ook. Want wat zouden zij daar gedaan hebben).

Dan nog mijn ticket voor de bus tot in San pedro gekocht en dan naar het huis van mijn tante.

Toen mijn ouders vertrokken waren stelde mijn neef voor om me een beetje van Ceiba te laten zien. Natuurlijk wilde ik dat en zo dus hebben we GEWANDELD door het centrum, langs het publieke ziekenhuis (ziet er niet echt uit), voorbij het voetbalstadium (er zou die avond een match plaatsvinden maar doordat ik de volgende dag vroeg moest opstaan, was gaan kijken niet echt een optie) en ik ben eventjes naar binnen geweest om een kijkje te nemen. Dat is dus echt een superklein stadium, ze zijn momenteel ervoor aan het zorgen dat er rond om rond “zit”plaatsen (betonnen bank) zijn.

Dan nog tot aan de zee gewandeld, en eerlijk gezegd nu begrijp ik waarom mijn familie Trujillo verkiest boven Ceiba. De zee is hier wat onrustiger, dus ook minder helder van water. En het strand ligt er ook iets slordiger bij.

Omdat het al wat donker begon te worden hebben we maar de taxi teruggenomen. Maar weet je ik vond het fantastisch om tegen de avond over straat te lopen. En het beste van al was dat ik door niemand ben nageroepen.

Dan nog avondeten, wat televisie kijken. Aangezien ze hier wat meer zenders hebben. Waarvan ook enkele Amerikaanse kon ik toch enkele programma’s zien die me aanstonden.

Rond 10 uur in mijn bedje gekropen voor een kort nachtje. Maar helemaal niet goed geslapen want ik lag nog maar juist in mijn bed of ik hoorde een geluid van een of ander beest dat me niet bekend voorkwam (het waren dus niet de hagedisjes). Dus ik wil zoeken naar mijn gsm voor wat licht, springt er op dat moment toch niet een muis op mijn bed. Ik heb me doodgeschrokken en toch eventjes geschreeuwd.

Het gevolg is geweest dat ik amper heb kunnen slapen, bij het minste geluid was ik weer wakker.

Donderdag: om 4 uur opgestaan, me vlug klaargemaakt en dan op de moto van die neef van mijn mama naar de busterminal. Gelukkig zijn we stipt kunnen vertrekken (5.15) waardoor ik iets na 8 in SPS stond. Daar was Ellen al aangekomen, en dus konden we samen naar de immigratiedienst.

Daar hebben we dan gewacht op de andere AFSers die vandaag hun visum, eindelijk, zouden krijgen tot in juli.

En iets voor 9 werden we binnen geroepen. Daar moesten we dan enkele papieren invullen. En dan een voor een vingerafdrukken nemen en dan nog een foto. Al bij al hebben wedaar een 2 uurtjes gezeten. Ik was er van verwonderd dat het zo snel vooruit ging. Het enige minpuntje was dat ik hierdoor wel nog de dag zelf terug naar Tocoa moest. Wat neerkwam op een busreis van meer dan 5 uur.

Hierdoor ben ik niet meer meegeweest naar een van de winkelcentra hier, maar meteen naar de busterminal. Daar nog een pizza gegeten en dan met de bus terug naar Tocoa.

Gelukkig was ik oververmoeid waardoor ik veel heb geslapen in de bus. Maar 5 uur en half is echt superlang.

Uiteindelijk ben ik rond 6.30 in Tocoa aangekomen en dan nog wat gegeten, gedouched, mijn gerief klaargemaakt voor school de volgende dag. En dan bedje in!

Vrijdag: mijn wekker ging veel te vroeg af vandaag, maar ja dat is nu eenmaal zo als het school is. Na een tijdje dan toch maar besloten om op te staan en vlug me klaar te maken.

Eenmaal op school wat gewerkt op het land (alé ik kijk vooral, ik had echt niets van fut). En dan in de namiddag nog enkele lessen. Maar de jongens van mijn klas hadden nadien nog een voetbalwedstrijd, dus ben ik nog blijven kijken. Het was dus 5.30 uur voor ik naar huis vertrok. En eigenlijk wilden er enkele klasgenoten met me meegaan omdat ze het gevaarlijk vonden dat ik alleen naar huis zou fietsen. Maar zeg om 5.30 heb ik nog nooit geen problemen gehad, en ik fiets langs drukkere banen, dus de kans dat ze me overvallen is een stuk kleiner (dat denk ik toch).

’s Avonds niet zoveel gedaan. Buiten de computer: emails nakijken, bericht sturen naar België.

Zaterdag: Aangezien ze besloten hadden om vandaag aan de elektriciteit te werken was er in bijna heel Tocoa niets van energie. Hierdoor had het weinig zin dat ik naar het internet ging om te chatten. (achteraf gezien bleek wel dat ze daar wel elektriciteit hadden.) Dus dan maar de gsmverslaafde uitgegangen. Echt ik weet niet hoeveel berichten ik naar iedereen heb gestuurd, maar het waren er gigantisch veel. Gelukkig is het hier wel zo dat eenmaal je 10 smsen hebt gestuurd, stuur je de rest van de dag gratis. En dan was er nog een iemand van mijn klas die me een beetje saldo had gestuurd, waardoor ik amper iets moest betalen. Op momenten was ik met 10 personen tegelijk aan het smsen. Ik voelde me net mijn zusje die ook haar gsm niet ver van haar kan wegleggen. Het was zelf zo erg dat mijn mama zei voor we gingen eten dat ik naar iedereen moest sturen dat ik 15 minuten buiten bereik zou zijn omdat ik zou eten.

Rond 5 uur ’s avonds was de elektriciteit dan eindelijk in orde. Aangezien ik nog eventjes op de pc wilde, ben ik niet meegeweest naar de mis.

Zondag: mijn kleren gewassen, want ik had niets van schooluniform meer en ook mijn vuile kleren was al behoorlijk veel.

En dan nog eens naar België gebeld, want jawel mijn kleine zusje, die stiekem wel groter is dan mij, werd 15 jaar. Dus voelde ik me wel een beetje verplicht om te bellen (ik had ook wel zin om nog eens iedereen te horen). En Jeroen, het is een schande dat je niet meteen naar de telefoon kwam maar eerst nog eens moest vragen wie het was!

In de namiddag ben ik dan naar Greidi geweest, want ik had echt geen zin om de ganse middag in huis te zitten. We hebben veel gepraat, want ik zat met een “probleem”. En dan ook nog naar de mall geweest, maar ja daar ben je ook in 5 minuten doorgelopen.

Uiteindelijk was het 5.30 toen ik terug naar huis ging. En ik had helemaal geen zin om aan mijn ecologie te beginnen. (we hebben er morgen een toets van.) Dan om 11 uur in mijn bedje gekropen. Maar amper kunnen slapen, want ik denk dat ik ergens allergisch aan ben (volgens mij het stof van de straten die nu extreem veel is door de warmte, dus de straten zijn volledig zanderig).

Maandag: door het slechte slapen opgestaan “con un sueño” en dan naar school om te werken. Maar er moest vandaag blijkbaar niet zoveel gewerkt worden. Eerst hadden we een disectie van de baarmoeder van een koe. En het vreemde was dat die dus ook zwanger was, dus dan komt er daar zo een minikoetje, dood, uit. En die werd nadien dan ook op sterk water gezet.

Daarna stond er nog een castratie van een varken op het programma. Ik ben toch eventjes wat verder gaan staan. Want ze hadden me gezegd dat er wel wat bloed aan te pas kwam. En dan ben ik liever wat verderaf. Maar de voornaamste reden was dat dat beest gigantisch veel lawaai maakte. Echt om er doof van te worden.

Dan ben ik nog eens naar de post geweest om te vragen of er geen post voor me was. Aangezien het pakket nog steeds niet te bespeuren was. Maar helaas geen pakket, alleen een kaartje van tante. En die was verstuurd vanuit Tenerife. Dus die is al bij al nog redelijk snel toegekomen hier.

In de namiddag eerst een examen ecologia, gelukkig mochten we onze rekenmachine gebruiken. En aangezien ik die vanuit België meehad heb ik toch aardig wat in het geheugen opgeslaan. Maar dat was eigenlijk echt voor niets nodig, ik wist bijna alles. (heb maar voor 2 vragen mijn rekenmachine gebruikt) en dan nog maar een les gemist van orientacion. De leerkracht kwam niet opdagen. En dan nog in zootecnia een presentatie over de voortplanting en over de melkproductie van koeien gehad. Er was dus ook een uier aanwezig die dan ook nog werd opengesneden.

’s Avonds was het nog de verjaardag van Dari (20), een nicht van me. Dus eerst wat vlees, met rijst, groentjes, en daarna nog een taart/cake.

Dinsdag: Vandaag gingen we weer honden gaan inenten tegen rabia (hondsdolheid). Alé, ik zorg voor het papierwerk, want ik kom hier echt niet aan de honden!

Om 12 uur kwam de auto ons dan eindelijk terug ophalen. En om 12.20 was ik dan eindelijk thuis. Door dit extreem late uur kon ik onmogelijk om 12.30 op school zijn. Dus besloten om het eerste uur te laten vallen. Het tweede uur wilde ik wel op school zijn want dan kregen we onze punten van ecologia. En je gelooft het nooit maar ik was dus de beste van de klas, haha, 38 op 40, niet slecht. (1fout dus: stomme juist-of-fout-vragen) En zelf moest ik niets met mijn rekenmachine hebben gedaan had ik nog een 34 gehad.

Dan nog 2 uur les, en niet normaal, maar ik was echt supermoe. Dus ’s avonds nog wat gewerkt voor school, ’t is te zeggen, mijn cursussen van de laatste 2 uur aangevuld want ik had niets opgeschreven die 2 uur.

Dan nog wat eten, en doordat de groep van ouders vandaag naar mijn huis kwam, heb ik me maar wat in mijn kamer gehouden, met een beetje muziek. Om 9 uur was ik zo moe, dat ik in slaap ben gevallen.

Woensdag: ’s morgens weer werken op school. Mij wordt toch iedere keer het iets lichtere werk opgedragen. En rond 10 uur konden we naar huis. Dus vlug de pc opstarten en dit berichtje typen.

Zo dit is het voor dit weekje. Ik heb niets meer te vertellen.

Adios en tot de volgende,

Eline

veel kerk! geheimen onthuld, inenten honden

2010-03-09T19:35:00.000-08:00

Hela,

Weer een weekje verder, tijd om achter mijn computertje te kruipen.

Eigenlijk wilde ik het uitstellen tot morgen, maar dan ga ik naar La Ceiba dus dat gaat niet echt. (Ik cancel dus eventjes school)

Wat is er vorige week zo allemaal gebeurd? Eventjes denken, een heleboel eigenlijk (kun je uit mijn bericht van donderdagavond wel lezen, maar hier kom ik nog wel op terug verder in mijn weekje).

Eerst begin ik dus bij afgelopen vrijdag:
Vandaag waren de vakleerkrachten van de afdeling landbouw (waar ik dus in zit) er niet. Want ze zijn de schooluitstap J gaan voorbereiden. Wel hadden we allemaal een werkje opgedragen gekregen, zodat we niet de hele dag thuis zouden zitten (wat ik jammer vond). Mijn werkje was eigenlijk nog het leukst van allemaal. Ik moest samen met een klasgenoot ervoor zorgen dat het konijnenhok schoon was (vegen) en er voldoende eten en drinken was voor de 5 konijnen, die ik gisteren met enkele anderen was gaan ophalen. Ook moest er met de kruiwagen een beetje afval worden weggebracht, maar het werk was helemaal niet lastig en duurde een uurtje. Wat er dus voor zorgde dat we vlug klaar waren.

Daarna hadden we nog een uur chemie, dat eigenlijk in de middag zou doorgaan, maar omdat we geen enkele les hadden in de namiddag zou er niemand komen. En dus is de les dan maar naar de morgen verzet. Wat er dus voor zorgde dat we met onze – fantastische – botten in de les zaten. (grappig zicht) De les op zich was supersaai, momenteel zien ze hier hoe ze de inhoud van een kubus, bol, ... vraag me niet waarom je dat nodig hebt in chemie, maar ze houden zich er wel een gans uur mee bezig en nog kunnen ze het niet (grotendeels omdat ze hun tafels van vermenigvuldigen niet bepaald goed onder de knie hebben (wat ik al niet allemaal gehoord heb voor de uitkomst van 3 x 7)).

Na de chemieles nog eventjes in de schoolbibliotheek (of iets wat ervoor moet doorgaan) geweest omdat ik een pasje nodigheb. En daarna naar huis om van mijn vrije middag te genieten.

Dus eerst lekker niets gedaan, wat computeren, muziek luisteren, ... maar dat begint ook te vervelen voor een hele middag. Gelukkig was het juist 4 uur dus moest Jair van de voetbal worden gehaald. En van daaruit zijn we dan naar de lavanderia geweest. Waar een ganse discussie ontstond van waar we naartoe gingen gaan. Iedereen wilde ergens naartoe, wat ervoor zorgde dat we nergens naartoe gingen tot de lavanderia sloot.

Daarna zijn we nog naar een restaurant geweest. Het moest een italiaan voorstellen, dus nam ik een spaghetti (dat was verdomd lang geleden), maar ik vond het niet bepaald lekker. De olie (of vet) dat werd gebruikt om de pasta met water te koken, kon je bijna zien liggen (er was veel te veel gebruikt). En de saus was volgens mij op basis van mantequilla. Vond ik echt superjammer, maarja nu weet ik ook dat ik dat niet meer moet nemen.

Na het restaurant zijn we nog naar mijn oma (papa) geweest, want door de omstandigheden van gisteren, waren we er niet bij toen de oma terugkwam van de luchthaven.

Zaterdag 6 maart: Als ik hieraan denk, besef ik dat me nog maar 4 maand rest. En de tijd gaat verdorie veel te snel, de vorige keer dat ik aan de tijd dacht zat ik Roatan en dat was het moment dat ik een halfjaar in Honduras zat. En dat lijkt nog maar enkele dagen geleden. Maar swat, beter vertellen wat ik heb gedaan vandaag. Eigenlijk helemaal niet veel om te vertellen. Aangezien ik vroeg (7 uur) wakker was geworden (dit hoogstwaarschijnlijk omdat ik de andere dagen om 5.40 opsta) eerst tijd gehad om mijn kleren te wassen. En met al die schooluniformdingen is dat een heleboel en kan het niet worden uitgesteld.

En dan naar het internet, waar ik wat wilde chatten met België. Maar dat lukte niet echt vandaag. De verbinding was extreem slecht vandaag en dat was lang geleden. En toen het dan eindelijk een beetje lukte moest mama er alweer bijna vandoor. Met dat de zaterdag een behoorlijk drukke dag is in België. Misschien moet ik eens kijken of ik niet een dagje in de week kan en dus enkele lessen schrap uit mijn uurrooster. (eerst dacht ik aan wiskunde ofzo maar dat staat pas om 3 uur geprogrammeerd wat ervoor zorgt dat het dan al 10 uur is in België dus dat is niet echt een optie.) Maar misschien de maandag van 12.30 tot 2.30 want die lessen zijn supersaai dan (ecologia, dat valt nog wel mee, maar dan ook nog orientacion en das echt pokkensaai). Maar ik laat nog wel weten wat ik ervan maak.

Dan ben ik nog eventjes blijven plakken en nog wat gebabbeld met Ana en Teffy. Ze boden me zelf een lekkere maaltijd aan, maar thuis stond er vis op het menu dus dat is iets gezonder (en ik moet echt beginnen letten op wat ik eet, want nu ik amper iets doe van sport zullen de kilo’s er snel bijkomen en ik zou het stom vinden moest ik niet meer in mijn kleren kunnen.)

’s Avonds, uit verveling, meegeweest naar de kerk. Ik had hier helemaal geen zin in, mar iedereen ging van mijn familie en ik was in de middag het huis nog niet uitgeweest, dus mezelf een beetje verplicht om mee te gaan. Het was dus inderdaad een supersaaie misviering, zonder priester. We hebben trouwens een van de banken in de kerk wat meer geruïneerd, want plots zei het zo een beetje krak. Gelukkig was het maar een deeltje van de bank waarop we zaten, waardoor we niet op de grond belandden. En na de viering heb ik nog eventjes staan praten met de jongeren van de colonia, en die nodigden me uit om in de jongerengroep te komen. Maar ik heb gezegd dat ik eigenlijk niet echt tijd hiervoor heb. En ik zou echt wel willen in de groep gaan, maar de bijeenkomsten zijn de zondag, en dat is de enige dag dat we met de familie af en toe eens weggaan. Maar ik heb gezegd dat ik morgen misschien meega naar de kerkviering in het centrum.

Zondag 7 maart: Vandaag vroeg opgestaan (7 uur) want Jair had een voetbalmatch op het programma staan, en we gingen gaan kijken. Achteraf bekeken zou ik toch niet langer kunnen geslapen hebben, want vandaag worden de golfplaten van het dak vervangen, wat voor een enorm lawaai zorgde. (wat was ik blij dat ik mee mocht naar het voetbal.) Ze hebben wel zwaar verloren (7-2), maar het is de eerste match van het jaar en de tegenstanders waren bijna allemaal 13 of 14 jaar en meer dan een kop groter. En de voetbalploeg van Jair bestaat ook nog maar 2 jaar, dus ze zitten nog maar in een beginfase.

In de namiddag niet veel gedaan. Dan maar wat gestudeerd voor mijn ecologie, waarvan ik dinsdag een klein examen heb.

Rond 4 uur was de spanning in huis op een hoogtepunt gekomen. Mijn papa heeft mijn broertjes ingelicht over het feit dat ze een zus hebben. En Jair was een beetje heel erg boos. Ik was er niet bij op het moment dat hij het vertelde, maar ik kan het me goed inbeelden. (en mijn mama hier bevestigt dat ik juist denk) Hij heeft het behoorlijk direct en niet opbouwend gezegd. Zo van ik moet jullie iets vertellen: ik heb nog een dochter, wat dus wil zeggen dat jullie nog een halfzus hebben.

En dan was Jair blijkbaar behoorlijk boos geworden. En Kennin moet een heleboel vragen hebben gesteld (uit onbegrip waarschijnlijk, hij beseft het nog niet zo goed denk ik). Maar toen ik daarna met mijn mama sprak zei ze dat hij zelf had gezegd dat het hetzelfde is als Eline, ik dus. Best dat ik er dan niet bij zat of ik zou hem toch eens goed gezegd hebben hoe ik erover dacht. Zolang hij mij niet behandelt als zijn dochter, mag hij dit soort dingen niet zeggen. Het is niet dat hij me slecht behandelt ofzo, maar ik denk dat hij mij als een extra hulp in de lavanderia had gezien. En hij praat ook amper met mij, grotendeels omdat hij de hele tijd in zijn kamer zit en ik daar niet naar binnen durf als hij daar zit. En dan kwam de uitnodiging van mijn oma (papa) om daar te gaan eten (tortillas) maar Jair wilde niet gaan. Met als reactie van mijn papa dat hij niet nadacht. En hij kreeg een tegenreactie van Kennin die ik echt super vond: “dus in dit huis ben jij de enige die nadenkt?” (Echt jammer dat ik er niet bijzat en het maar uit het verhaal van mijn mama heb moeten horen.)

Maar gelukkig had ik nog de uitnodiging van de jongeren om naar de kerk te gaan. Ik ben nog nooit zo blij geweest dat ik naar de kerk kon. De viering viel al bij al nog mee; niet te lang (een uurtje), er was een priester, en de kerk zat boemvol (de mensen die na 7 uur (begin) toekwamen moesten rechtstaan).

Na de viering terug naar huis gewandeld met zijn allen. En het deed echt deugd (ideale temperatuur), buiten dat het op Hondurees tempo was en dus extreem traag.

Maandag: Vandaag werd ons maar weinig werk opgedragen, ‘fertilisar’ van een of andere plant. Daarna kregen we nog een leuke nieuwtje te horen. We gaan op schoolreis van 3 tot 7 mei. We gaan verschillende boerderijen, ... bezoeken en verschillende steden (Siguatepeque, Comayagua, La Esperanza) Misschien gaan we zelf tot aan e grens met El Salvador (foto’s wil ik). Dit alles heeft natuurlijk ook een kostenplaatje: +-2500 lempiras. Wat zo een 100 euro is en voor de mensen hier een fortuin is. En dus kreeg ik in de namiddag ook te horen dat niet iedereen mee zal gaan. Ik voelde me meteen schuldig, de leerkrachten hadden ervoor gezorgd dat de uitstap was gepland terwijl ik hier nog ben. En ik ga ook zeker mee, maar het is gewoon zo stom dat niet iedereen meekan omdat ze het niet kunnen betalen. Misschien vraag ik of we niet iets kunnen organiseren om ervoor te zorgen dat er toch 2 leerlingen, die zich het reisje niet kunnen veroorloven, te financieren. (voor mij is het waarschijnlijk geen probleem want volgens mij is dit een kost voor AFS. Ik ben het momenteel aan het nakijken.)

In de namiddag stonden er ook nog 2 presentaties voor Zootecnia op het programma. Een over het skelet en een over de spieren van mens en dier. De presentaties waren echt zoals het vroeger werd gedaan in België: met posters, alles op papier. En het duurde zo verschrikkelijk lang. Hierdoor waren we een van de laatste klassen die gedaan had met zijn lessen.

Dinsdag: deze morgen een uur langer kunnen slapen, want we moesten ’s morgens niet op school zijn maar in “centrum de salud” en dat is op 2 minuten van mijn huis. Vandaag stond op het programma: honden vacineren tegen rabia. Dat is een of andere ziekte (geen idee wat het precies is, maar blijkbaar kun je er wel aan dood gaan als een hond met rabia je bijt). Eigenlijk heb ik niet gevacineerd, want ik ben niet zo zot van de hondjes hier. En veel honden zijn dan nog eens zo agressief als ze worden vastgenomen voor een spuit. Dus ik heb me vooral bezig gehouden met het papierwerk die erbij kwam kijken. Al de informatie van de honden moest mooi worden opgeschreven enzo. Dan werd me gezegd dat het examen van ecologia niet zou doorgaan (joepie, want het is niet dat ik het zo goed heb gestudeerd) en dat we het eerste lesuur geen les zouden hebben (nog meer joepie).

Dus toen ik om 1 uur toekwam in school dacht ik dat ik mooi op tijd zou zijn voor de les, maar wat bleek. De leerkracht was toch afgekomen en gaf toch les. Het lokaal zat natuurlijk niet eens halfvol. Eerst werd me gezegd dat dezelfde klas nog eens de dag erop zou worden overgedaan, maar aangezien ik dan helemaal niet in school ben, toch maar besloten om een beetje te luisteren en te kopiëren van Isabel.

Zo voor de rest niets meer te zeggen. Momenteel zit ik alleen met mijn broertjes thuis want mijn ouders zijn naar de groep voor ouders.

Nog enkele weetjes:

Ik zit in het basketbalteam van de school, dus misschien kan ik toch nog wat bewegen.

Ik ga morgen naar La Ceiba, want mijn mama wil naar de dokter daar om te kijken of ze klaar is voor een nieuwe zwangerschap.

Donderdag moet ik naar San Pedro Sula (ik blijf dus een nachtje in Ceiba) omdat mijn visum na 6 maand en een half eindelijk in orde zal komen. Minpuntje is wel dat ik daar om 9 uur in de ochtend moet staan, wat erop neerkomt dat ik supervroeg de bus op mag (5 uur).

Zo nu is het echt gedaan,

Tot de volgende,

Eline

algunas fotos de Roatan

2010-03-05T08:19:00.001-08:00

foto met zijn allen

op restaurant: superlekker :)

dolfijntjes

1,2,3, klik ... op het juiste moment

zonsondergang

meer zonsondergang

leguanen

de tunnel waar ik van sprak, ik wist niet echt hoe ik het anders moest benoemen.

lekkere ijsjes :p

onrustige zee, de laatste avond aan ons hotel (foto getrokken vanaan het zwembad)

meer foto's komen op facebook of netlog,

eline

algunas fotos de Cayos Cochinos

2010-03-04T15:46:00.000-08:00

De foto's van Roatan volgen een ander keertje
Een van de eilandjes van Cayos Cochinos, getrokken vanop het eilandje waar we bleven slapen.

het dorpje op een ander eilandje. De armoede ligt hier nog een stuk hoger dan op het vaste land. gelukkig hebben ze er wel al elektriciteit.

Na het duiken was de zon verdwenen, en er was een wind, dus hadden het er enkelen een beetje koud.

2 kindjes die dansen op de garifunamuziek die 's avonds werd gespeeld.

ik met een garifunameisje, nu voel ik me toch wel heel wit.

hierbij nog enkele foto's van mijn reisje naar het paradijs op aarde!

ik ben trouwens juist een familiegeheim te weten gekomen. En ik moet het eventjes kwijt, want ik ben er niet goed van.

Eerst eventjes de context: mijn grootmoeder (papa) komt vandaag terug van haar 3 maanddurende reisje naar de VS. En we zouden haar bij haar thuis verwelkomen.

Ik had eerst mijn mama horen bellen met mijn papa en het ging er redelijk luid aantoe.

Daarna riep mijn mama me tot bij haar in haar kamer (weg van de kindjes die televisie aan het kijken waren). En ze zat bijna te wenen.

Dan krijg ik eventjes te horen dat mijn papa nog een dochter heeft, van 15 of 16 jaar. Dat wist ik dus helemaal niet, dus was daar al enorm van geschrokken. Maar dit is nog niet alles, daarna kreeg ik te horen dat mijn mama dit tot vorig jaar ook niet wist. Ik wist echt niet wat zeggen, en het ergste was dat ze vroeger, toen ze nog maar net samen waren, verschillende keren had gevraagd of hij geen kinderen had. Hij had natuurlijk nee gezegd.

Dan vroeg ik of mijn broertjes het wisten, waarop het antwoord negatief was. Wat erdus op neerkomt dat ze nog een halfzus hebben, maar het helemaal niet weten. En mijn mama vindt zich niet verantwoordelijk om dit te zeggen aan hun. Ze vindt, terecht, dat mijn papa het aan zijn zoontjes moet zeggen.

Nu blijkt dat een van de zussen die docther heeft meegenomen naar Tocoa om de grootmoeder te verwelkomen. Maar mijn mama wilt niet dat mijn broertjes haar zien, omdat ze zich dan vragen gaan stellen.

En weet je wat ik het allerergste vind, de hele familie weet het, tot de nichtjes en neefjes van mijn broertjes, en niemand die ooit iets gezegd heeft tegen mijn mama of tegen mijn broertjes. En dan denk ik vooral aan Teffy die zoveel praat, en waarvan mijn mama leerkracht is.

En weet je ik begrijp mijn mama volledig, ze heeft het volste recht om boos te zijn. In de familie van mijn papa zijn er echt slechte gezinssituaties.

1. Teffy, die met haar mama woont en waarvan de papa bij een andere vrouw woont, maar toch af en toe eens langskomt ...

2. Kathy (2 jaar), waarvan de mama in Truchillo werkt en amper naar haar dochter omkijkt. En van de papa is er al helemaal geen sprake. Het gevolg is dat Kathy nog maar amper kan spreken en ze leeft bij tantes, grootmoeder, ... iedereen behalve bij haar echte mama, dus die noemt ze ook geen mama.

3. broers en zussen van mijn papa uit de VS sturen hun kinderen voor een jaar naar Honduras, maar hier gaan die kindjes niet naar school. En daar heeft de mama een andere man leren kennen en als ik het goed begrepen heb de papa een andere vrouw.

Ik denk dat mijn mama het aan iemand kwijt moest en daarom het aan mij verteld heeft. Maar nu zit ik ermee en wil het eigenlijk liefst vanal tegen mijn broertjes vertellen, maar denk niet dat dat een goed idee is. Daarom plaats ik het maar eventjes hier.

En mag ik nog iets zeggen, ik denk niet dat mijn mama en papa tot het einde van hun leven gaan samenblijven. Ze verschillen te veel in manier van denken, en mijn mama is gewoon veel vernieuwender in denken, meer westers. Zij gaat ook vooruit denken en niet naar wat het best is op dit moment (in tegenstelling tot mijn papa). En zeker als er dan zulke dingen aan het licht komen. Mijn papa komt dan ook uit een supergrote familie en mijn mama komt uit een kleinere familie. De manier van denken verschilt zo hard, ik heb dat al gemerkt in andere familie ook.

Maar ik ga het hierbij laten, tot volgende week met een nieuw weekverslag.

Eline

Roatan, Cayos Cochinos, verjaardag broertje

2010-03-02T17:26:00.000-08:00

Hallo allemaal,

Aangezien ik vorige week in Roatan zat, heb ik geen blogbericht kunnen schrijven. Deze week zit ik terug in Tocoa, dus zal ik weer een verslagje schrijven.

Eerst een samenvatting van mijn schoolweekje. Maandag en donderdag zijn we naar Sinaloa geweest, daar heeft de school nog een extra gebied, waar de koeien en schapen zitten. En er zijn ook een heleboel fruitbomen. De vrijdag hebben we een soort van welkomsfeestje gehad. De jongens moesten al om 6 uur op school zijn om de yuca te “oogsten”. En de meisjes hebben dan om 7 uur de yuca gewassen, gesneden en gekookt. En dat samen met kool, gehakt, en gebakken bananen (tajadas). Er was ook nog fruitsap van Toronja’s, dat is een bittere sinaasappel, die we de dag ervoor in Sinaloa hadden geplukt.

Dan zaterdag; Ik had mijn wekker redelijk vroeg gezet, want ik moest nog de laatste deel van mijn valies maken. En ook gebeld naar de chiro, supervreemd maar ze herkenden mijn stem niet eens. Ok, het is voor mij wel vreemd om opnieuw Nederlands te spreken, maar in tegenstelling tot het Frans, kan ik het nog steeds. We hadden om 13.00 afgesproken in Ceiba, en dus moest ik de bus van 10.00 nemen om zeker op tijd daar te zijn. Het gevolg was wel dat ik daar eerst alleen was. Dus wat gewacht in het “busstation”. En toen er al enkelen in de Mall waren, dan naar daar gegaan. Daar dan eens Chinees gegeten, of toch iets dat ervoor moest doorgaan. En rond 3 uur zijn we dan naar de ferrie gegaan. Om 4.30 vertrok de boot en het was echt om er zeeziek van te worden. Er werden dan ook zakjes uitgedeeld (ze waren het dus blijkbaar wel gewend), en er waren dus ook enkelen die wat slechter werden, maar braken heeft niemand van ons gedaan. Eenmaal aangekomen in Roatan, moesten we eventjes wachten op een busje die ons tot aan het hotel zou brengen.

Toen we in het hotel aankwamen was het al helemaal donker. De kamers waren super. Een goeie airco, een degelijke badkamer, de bedden waren zoals ze moesten zijn.

Dan zijn we naar een Mexicaan geweest, waar we taco’s hebben gegeten. En dan nog wat verder gegaan langs het strand, tot we bij een bar stopten om iets te drinken op de verjaardag van Ellen. Daarna zijn we dan nog naar de disco geweest. Het was nog tof, alleen vreemd dat het om 2 uur sloot. Dat zijn hier blijkbaar de regels, en de politie komt echt langs om te kijken of het toe is. Als het niet toe is, krijg je een boete. (ik heb wel geen idee hoe corrupt de politie hier is, maar iedereen houdt zich toch aan deze regel). En dan te voet, in het donker terug gewandeld. Echt vreemd om ’s nachts te wandelen in Honduras. Maar hier is het gewoon een stuk veiliger dan op het land.

Zondag: na het cornflakesontbijt (elk had zijn eigen doos cornflakes van thuis mee), en de verjaardagstaart voor Ellen, hebben we een duik in het zwembad genomen. Dit zwembad had trouwens een zicht op zee.

Rond 11 uur zijn we dan terug naar het centrum geweest, want we gingen gaan snorkelen. Eigenlijk is dat wat tegengevallen. Ik had verwacht dat het een kleurrijk koraal zou zijn, maar het was bruin. Wel hebben we een heleboel mooie visjes gezien, en een onderzeeër die op de bodem lag.

Dan een vlugge hap (tajadas met kool en gehakt, de baleadas moet ik echt niet hebben) en dan gingen we gaan kayaken tot bijna aan West-Bay, waar ze het mooiste strand van het eiland hebben. Dan een hele fotosessie met al de camera’s die we meehadden.

Het was al bijna donker toen we terugkeerden, dus vlug gaan omkleden en dan hadden we besloten om op restaurant te gaan. Ik moet zeggen dat het superlang geleden is dat ik zo goed heb gegeten. Echt, terug wat etiquette, mooi geserveerde borden, ... Ik heb kip met camarones gegeten in een wit sausje met een aardappel in de oven en gekookte groentjes, echt overheerlijk.

Aangezien iedereen redelijk moe was van de hele dag in het water te zitten, zijn we daarna terug naar het hotel gegaan. Er zijn er nog enkelen die naar buiten naar de sterren zijn gaan kijken, maar daar had ik niet echt zin in. Achteraf heb ik er wel spijt van gehad, want blijkbaar was er juist een meteoor die ze hebben gezien.

Maandag: weer een druk (en vooral duur) dagje, eerst zijn we naar een canopyparcour geweest. Eerlijk gezegd ik had redelijk wat schrik, maar ik ben ook echt blij dat ik het wel gedaan heb. Daarna hebben we een park bezocht. Daar zaten papegaaien en aapjes die op je kropen (mooie foto’s, maar mijn camera was plat).

Dan een soort van hamburger met kip gegeten daar, en een duik in het zwembad genomen. Om 3 uur zijn we dan naar een plaats geweest, waar we een ontmoeting met een dolfijn hadden. Echt fantastisch, we mochten de dolfijn aanraken. Dan mochten we ook op de foto met de dolfijn: terwijl we hem een knuffel geven en wanneer we een kus krijgen. En tot slot deed ze nog enkele kunstjes zoals springen enzo. (soms moesten we wel naar een andere dolfijn kijken, want zij kon niet alles omdat ze zwanger was.)

Na dit spectakel, terug naar West-End gegaan (hier zaten we trouwens ook op hotel) en daar iets goedkoops gaan eten. Aangezien de bars vandaag allemaal om 12.30 sloten, hadden we besloten om buiten aan het hotel, bij de zee iets te drinken en wat te kletsen.

Dinsdag: Het plan daag was om te wandelen naar West-Bay en met een watertaxi terug te keren, maar doordat we eerst wat langs de souvenirwinkeltjes hebben gelopen, was het al superwarm toen we wilden doorgaan, dus hebben we besloten om met de watertaxi door te gaan en dan in de avond terug te wandelen.

Het strand was al redelijk bevolkt, er was vandaag dan ook een cruiseschip op Roatan aangekomen. Daardoor was het overal wat drukker. We wilden wat snorkelen daar, maar er zaten superveel kwalletjes in de zee die je overal prikten. Met als gevolg dat ik vooral op het strand heb gezeten om een kleurtje op te doen, natuurlijk wel met regelmatig insmeren, want de zon brand hier echt superhard. Dan hebben we daar een kleine hap gegeten en dan tegen het einde van de middag, zijn we teruggewandeld. Zo hebben we ook heel wat mooie foto’s met de zonsondergang. En dan terug naar het hotel, waar we een soort pasta hebben gegeten (zo iets waar je dan water moet bijgieten).

Woensdag: In de morgen rustig aan, wat neerkwam op een duik in het zwembad en de zee. Aangezien we nog het snorkelgerief hadden, wilden we eens kijken naar het koraal aan ons hotel, maar de kwallen hadden zich blijkbaar van West-Bay naar West-End verplaatst. Dus na enkele pogingen met beten hebben we het opgegeven en op het zwembad gehouden. Om 1 uur hadden we een busje gevraagd, die ons de plaatsen op het eiland zou laten zien. We zijn dus naar een leguanenpark geweest. En daar heb ik ook een zeeschildpad gezien. Dan zijn we ook nog met een bootje op zee geweest, daar hebben we door een tunnel van bomen gevaren. We wilden ook nog naar een zoo gaan, maar dat sloot juist. Dan zijn we nog naar een superchique hotel geweest, waar we eventjes op het privéstrand hebben gelegen. Dit terwijl we een ijsje aten. Toen we terugkwamen in ons hotel was het al donker. En we hadden gehoord dat de helft van West-End geen licht had, en dat was juist waar de bars gelegen lagen. Met als gevolg, dat we dan maar gezellig in de kamer wat hebben gepraat. Het weer was ook volledig omgeslagen: superveel wind, en veel regen. Het licht is zelf in het hotel weggevallen voor een halfuurtje. (best dat ik al meer gewend ben in Tocoa.)

Donderdag: normaal zouden we vandaag gaan duiken, maar ik had er geen zin in met dit slechte weer. De golven waren superhoog, en er was niets van zon aan de hemel. Dus dan hebben diegenen die niet wilden gaan duiken, besloten om een lekker ontbijt te nemen. Een yoghurtje (een van de weinige keren in Honduras, dus het heeft echt gesmaakt) met vers fruitsla en versgeperst fruitsap.

Toen de duikers terugkwamen, had iedereen superveel honger. Het was dan ook al na 1 uur. Het duurde lang voor we iets vonden, er was raargenoeg veel gesloten vandaag. Uiteindelijk hebben we het dan op een Italiaan gehouden.

Na het eten heb ik, ondanks het weer, nog een laatste duik in het zwembad gedaan. Aangezien ik alleen in het zwembad zat, kon ik wat baantjes zwemmen, en dat deed deugd, zo na 6 maand nog eens enkele meters echt zwemmen.

Om onze vakantie af te sluiten zijn we nog eens op restaurant geweest. Het was iets dat ons was aangeraden, en helemaal niet duur was. Aangezien we laat gegeten hadden, had ik niet zoveel honger. Dus heb ik het maar op een slaatje gehouden. En in de prijs zat ook nog een taartje. Dat was echt superlekker, we wilden nog een 2^e stukje, maar jammer genoeg was de taart op. En aangezien Julie de volgende dag jarig was, moest dat nog gevierd worden. Dus eerst naar een karaoke geweest, en dan naar de “disco”. Normaal zou het om 12.30 zijn afgelopen, maar doordat we begonnen te roepen, zijn we naar het binnengedeelte geweest van de bar, waar het feest dan verderging tot 2 uur.

Vrijdag: Na enkele uurtjes slapen, zijn we allemaal supermoe opgestaan om 4.30. Dan vlug al onze valiezen gemaakt (de rest dat nog niet was ingepakt). En dan met het busje naar de ferrie. Er was ons gezegd dat we vroeg moesten zijn, want de boot had de donderdag niet uitgevaren, dus de mensen die dan zouden vertrekken, hadden voorrang. Gelukkig was het geen probleem (het was dan ook geen hoogseizoen).

Rond 9 uur zijn we dan toegekomen in Ceiba, dan zijn we met een, te dure, taxi naar het centrum geweest. Eigenlijk waren we van plan om naar “pico bonito” te gaan, en de zaterdag naar Cayos Cochinos. Maar het weer zou omslaan de zaterdag, dus Cayos Cochinos zou in het water vallen. MAAR de taxichauffeur had gezien dat we in ons Hondurees boekje naar de info over Cayos Cochinos aan het kijken waren. Dus deed hij een voorstel, hij kon ervoor zorgen dat we vandaag nog konden gaan. Dat zou natuurlijk super zijn. Dan na veel getelefoneer van de taxichauffeur, was het eindelijk voor elkaar.

Na een ontbijt/brunch in de pizzahut zijn we naar garifunadorpje gereden. Waar we ons konden omkleden, de nodige kleren enzo in een rugzakje meenemen. En dan met een bootje, dat zeer goed leek op een splash in een pretpark, naar Cayos Cochinos gegaan. Daar mochten we slapen in een van de huisjes van de bewoners slapen. Het eiland waar we zouden slapen was superklein, er wonen amper 100 mensen. Cayos Cochinos telt wel nog enkele andere eilandjes. Dan zijn we nog wat gaan rondvaren. Onder andere naar het andere eilandje, waar we dan het schooltje zagen. En ook zijn we nog wat gaan snorkelen, en hier was het koraal supermooi, veel tropische visjes (tot een octopus), en dit zonder de kwallen!

Toen we terug op het mini-eiland kwamen, hebben we nog iets gegeten. En dan werd er nog wat muziek gespeeld en werd er gedansd. Echt fantastisch hoe die zwarten hier dansen. Ikzelf heb ook eventjes meegedaan, maar na 2 minuten voel je het echt in je benen. Ik begrijp echt niet dat zij zo een halfuur kunnen dansen.

En aangezien er amper licht is, en we morgen supervroeg terug zouden vertrekken (omdat het weer zou omslaan en dan zouden we geen bootje meer terug hebben), zijn we vroeg in ons “bedje” gekropen. De bedjes waren volgens mij al superoud, zo hard als een plank en ze waren ook iets te klein.

Zaterdag: Om 6.30 hadden we de wekker gezet om om 7 uur te vertrekken. Maar vanaf we opstonden werd er op de deur geklopt en gezegd dat we meteen zouden vertrekken, omdat het weer elk moment kon omslaan. Dus wij al onze spullen vlug bijeen en bootje in. Eenmaal terug op het vaste land, hebben we ons terug omgekleed, in niet toeristische kleren. En dan met een gele bus tot in Ceiba. Het is de 1^e keer dat ik zo een bus neem. Het voordeel is dat het supergoedkoop is, maar het nadeel is dat de bus om de 2 minuten stopt om mensen te laten op- of afstappen.

Eenmaal terug in Ceiba ben ik eerst nog samen met Lore, Anaïs en Karen naar de Mall geweest. Hier heb ik afwachting van de bus een ontbijt/brunch genomen. Dit keer een bakkerij, waar we wat lekkers uitzochten.

In de vroege namiddag ben ik dan aangekomen in Tocoa, waar het echt hard aan het regenen was. Mijn mama is me daar komen ophalen, en dan vlug naar huis, want deze avond was het verjaardagsfeestje van mijn broer die elf werd. Jammer dat het weer een beetje tegenzat, maar de regen is toch uitgebleven tijdens het feestje. Er was weer een overvloed aan eten. Eerst tamales, gevolgd met kip, rijst, groentjes en tortilla’s. Tot slot nog een lekker stukje taart.

Zondag: mijn oma was blijven slapen deze nacht. En normaal gezien zou ze op ons passen terwijl mijn ouders naar een bijeenkomst gingen. Maar ze wilde naar huis, dus zijn mijn broertjes met haar meegeweest. Ik wilde mijn kleren wassen, want die waren met mijn reisje naar Roatan schaars geworden. Na het kleren wassen ben ik dan ook naar mijn oma geweest, waar ik dan heb gegeten en op de laptop (geschenk van de broer van mijn mama) op het internet heb kunnen zitten. Hierdoor nog eens op msn kunnen zitten. En gelukkig was mijn broertje/mama en papa online, waardoor ik toch eventjes met ze heb kunnen praten.

Het was al redelijk laat toen mijn ouders ons kwamen ophalen, waardoor ik niet alleen met de fiets terug naar huis mocht. Ik heb dus achter de auto tot in het centrum gefietst, en van daar ben ik dan met een taxi (fiets in de koffer) samen met Jair verder naar huis gegaan.

Dan al mijn spullen klaarmaken voor school van morgen, en redelijk vroeg in mijn bedje gekropen.

Maandag: mijn oogjes deden toch wat pijn als de wekker om 5.40 afging. Maar zoals het hoort, opgestaan, gedoucht, ontbeten en dan hop naar school. Dit keer moesten we een fruit, gelijkaardig aan druiven, in zakjes steken en dan verkopen in school. Echt supersaai, want er was niemand die deze vrucht kende, en dus wilde bijna niemand het kopen.

In de namiddag, nog een uur les, en dan hadden we “orientación” waar vandaag een leerkracht over zelfachting kwam praten. Supersaai, en aangezien de rest van de klas dit boven de andere lessen verkoos, zaten we er mee opgescheept tot 4.30. Hierdoor zijn al de andere lessen weggevallen.

Dinsdag: ’s morgens weer gaan werken op het veld. Al moet ik zeggen dat ik vandaag niet echt veel gedaan heb. Ik had gewoon echt geen fut vandaag en het was ook zo saai werk. Weer een deel opruimen, want morgen zouden de konijnen worden gebracht, dus alles in en rond het konijnenhok moest mooi zijn. In de namiddag dan les gekregen. Met bijna een uur speeltijd tussendoor. (Aangezien de 1^e en 2^e les vlug op elkaar volgden, waren de leerkrachten supervroeg klaar met de leerstof voor vandaag.) Hierdoor kon ik wat basketten, ik vond het super, al voel ik me wel erg bekeken. Om 5 voor 3 ben ik dan gestopt, kwestie dat ik niet zo rood als een tomaat de les wil beginnen. Tevergeefs, na 10 minuten zag ik nog steeds rood. Voor de rest niet meer veel gedaan. Dit berichtje op de pc zetten, wat eten, een goeie douch, mijn blaines open prikken (met dat ik niet bepaald de juiste schoenen aanhad tijdens het basketten, was er op mijn linkervoet aan mijn zool een serieuze brandwonde ontstaan.) En ook nog mijn kamer opnieuw geïnstalleerd, want ze hadden vandaag een plafond geplaatst.

Zo, na een maand ben ik dan toch naar Roatan geweest, en het was fantastisch. Ik zou zeggen allemaal gaan, want het is echt als in de filmpjes. Het water ziet zo blauw als in een zwembad en het strand is wit.

foto's van mijn reisje volgen (ik weet wel nog niet waar precies).

Tot de volgende,

Eline

school

2010-02-16T19:00:00.000-08:00

Hola,

Weer een weekje verder; dus tijd om opnieuw iets van me te laten horen.

Aangezien het schooljaar is begonnen, zijn mijn dagen een stuk eentoniger, wat niet wil zeggen dat ik niet blij ben dat ik weer naar school kan. Ik verlangde al meer dan een maand naar het begin van het nieuwe schooljaar. Maar school is school, en het hoort niet het leukste te zijn wat er is.

Zodus valt er niet veel te vertellen over woensdag, donderdag en vrijdag. ’s Morgens om 5.40 gaat voor de eerste keer mijn wekker af en dan nog 10 minuten blijven liggen tot ik besef dat ik moet opstaan. Dan vlug douchen en schooluniform aan. En dan voor iedereen ontbijten (cornflakes, want tortilla’s in de morgen vallen me iets te zwaar en meestal is de meid nog maar net in huis, dus zijn er geen verse tortilla’s). En dan rond 6.30 richting school om te gaan werken op het landbouwgedeelte. Woensdag in de “plantentuin” gewerkt, waar we (ik en enkele klasgenoten) onkruid hebben staan wieden. De donderdag werd ik ingedeeld in de groep die moest zorgen dat de plantenbakken in school nieuwe aarde kregen. Dus met 6 aarde in een kruiwagen scheppen, dan 2 die de aarde gaan wegdragen en met nieuwe aarde terugkomen (ondertussen heeft de rest niets te doen), maar toen begon het te regenen en omdat wij onder het afdak werkten, wilde er niemand nat worden, dus was er telkens een probleem om nieuwe aarde te gaan halen. Uiteindelijk zijn we zelf niet klaar geraakt met het werk. Een van de leerkrachten zei dat het slecht was om natte aarde in de plantenbakken te smijten. Dus vrijdag hebben we dit dan afgewerkt. En dan ook planten in de plantenbakken geplaatst. Achteraf gezien was het werk wel mooi gedaan, maar in België zou je hiervoor echt maar een dag krijgen.

Rond 9.30 - 10.00 zijn we meestal klaar met het opgedragen werk en dan mogen we naar huis. Dan eerst douchen om al de aarde weg te spoelen, wat huiswerk maken, mijn kleren wassen, eventjes slapen als ik tijd over heb. En dan vlug eten want om 12.30 beginnen de lessen. Ik heb agronomia (plantenkunde), zootecnia (alles over de dieren die leven op een boerderij), biologia, mecanizacion (hoe de machines werken enzo), ecologia, mathematicas (wiskunde: stomme is dat we dit maar 2 uur per week hebben en dan nogwel na elkaar), quimica (chemie: heb ik maar 1 uur per week) en orientation (wat lijkt op een klasuur).

Rond 5 uur zijn we klaar met de lessen (officieel lopen de lessen tot 6 uur, maar we zullen (bijna) nooit les hebben tot 6 uur), en dan naar huis.

Zaterdag wilde ik uitslapen, maar dat is misgelopen. Ik was vergeten de verduistering te sluiten dus om 7.30 ben ik wakker geworden. Me wel nog eventjes gedraaid, want ik was echt doodop van het vroege opstaan de afgelopen schooldagen.
’s morgens dan naar het internet geweest om met mama te praten. Nu ik de dinsdag niet meer kan zal het wel de zaterdag moeten, maar dat zal vaak voor problemen zorgen met hun veel te drukke programma.
’s Avonds stond er nog een verjaardags-, valentijnsfeestje op het programma met de medeleerkrachten van mijn mama. Ditmaal zonder mijn papa, want enkel de leerkrachten en hun kinderen waren uitgenodigd. Aangezien de meeste kindjes behoorlijk jong waren, heb ik me niet extreem goed geamuseerd in het begin. Gelukkig kwamen er iets later op de avond nog enkele kinderen van leerkrachten die iets ouder waren.

Zondag: Buiten het feit dat het “dia del amor y amistad” is, heb ik niets te vertellen over deze dag. Behoorlijk veel smsen van iedereen gekregen. De ene al iets mooier dan de andere, maar swat, hier wordt vooral de nadruk op de dag van de vriendschap gelegd. Vrijdag was er zelf iemand komen kaartjes verkopen met een lief tekstje. Het was voor het goede doel, maar ik had geen geld bij.

Maandag: opnieuw naar school, dus supervroeg uit mijn bed. Vandaag zijn we naar een eigendom van de school geweest, dat iets buiten Tocoa ligt (een tiental minuten met de auto). Hier hebben ze schapen en koeien en ook heel veel land, waar dan een heleboel fruitbomen opstaan. Aangezien dat de 2^e jaars ons vorige week hadden geholpen met het schoonmaken van de gebieden rond de school, moesten wij ze nu helpen met het opruimen van de gebieden hier. Dus weer gras en onkruid tot superkort maaien. Het ritme lag redelijk laag, en iedereen zat liever in de boomgaard om toronja’s te eten, dan te werken in de felle zon. Aangezien ik mijn fototoestel bijhad, heb ik van de gelegenheid gebruik gemaakt om enkele foto’s te maken. (ze volgen een ander keertje)

’s Midags hadden we dan weer les, het stomme is wel dat er 2 lessen zijn weggevallen. Wat ervoor zorgde dat onze eerste les om 3 uur begon en niet om 12.30. In het totaal zijn er in 6 schooldagen al 5 lesuren weggevallen!

Dinsdag: ’s morgens een soort bonen die aan in de toranjabomen gingen geplukt, en dan geopend. In de namidag weer les, er is wel weer een les weggevallen. Het heeft wel sinds 9.30 in de morgen niet gestopt met regenen. En ze zeggen dat het 72 uur slecht weer zal zijn. Hierdoor ben ik ’s morgens doorweekt thuis gekomen van school (en dit enkel van 5 minuten te fietsen, naar huis). Gelukkig wilde mijn papa me ’s midags naar school voeren, zodat ik niet doorweekt de lessen zou moeten volgen. Na school ben ik nog een deel van mijn schooluniform gaan kopen. Hetzijnde botten, die ik in dit weer zeker ga kunnen gebruiken, want het landbouwgedeelte zal nu wel overal super modderig zijn. 2 extra jeansbroeken (2^e hands, waardoor ze samen 6 euro hebben gekost), een blauw hemd, dat ook deel uitmaakt van het landbouwuniform. Zodus heb ik bijna alles van mijn schooluniform, alleen ontbreekt me een zwarte riem voor het landbouwsuniform en mijn rok die bij ik laat maken op maat omdat de voorgemaakte me niet passen (ze zijn te kort).

zo dat is het voor deze week, volgende week zit ik in Roatan, dus zal ik waarschijnlijk niets van me kunnen laten horen. Vanaf ik de tijd vind om mijn reisverhaal te schrijven, zal ik nog iets van me laten horen.

Eline

SCHOOL, campagmento

2010-02-09T17:51:00.000-08:00

foto's Kamp met evangelische kerk (beetje sektisch)
Doop in de rivier naast het "kampheem". In de evangelische kerk wordt de doop gedaan in een rivier of in de zee.

bezinning: let op de meisjes die op de grond liggen. Ze zijn mentaal gekraakt (ze hebben zich laten vallen omdat ze geen krachten niet meer hebben), en huilen.

laatste avond: allen in gala. (op foto: Melanie, Clairy en ik)

laatste avond: Maria, ik, Isis, naam kwijt (rare naam), Fanny, Aylin, naam vergeten (ai)

bezinning: let erop hoe geoncentreerd iedereen is.

Hola hola,

Hier ben ik weer met een verslag(je); een beetje later dan anders, maar het schooljaar is hier reeds begonnen en ik heb les in de namidag, dus had ik geen tijd om op dit op het internet te plaatsen.

Dinsdag 2 februari: Normaal gezien zouden we met zijn allen terugkeren naar Sonaguera, maar dat is niet doorgegaan. Op het laatste moment hebben ze beslist dat het enkel voor de volwassenen was. Dus wij (mijn broertjes en ik) zijn naar tante Ana geweest. Mijn ouders gingen terug zijn tegen 9 uur, maar ze zijn dus pas te voorschijn gekomen om 11 uur ’s avonds. Aangezien Ana wilde slapen (en ik eigenlijk ook) zijn we om 9.30 met zijn allen gaan slapen. Ik in het bed van Teffy (dat veel te klein was) en de rest (mijn broertjes, Teffy en Ana) in het grote bed.

Woensdag: met zeer pijnlijke oogjes opgestaan om 6.30 en me klaargemaakt om om 8 uur op school te zijn. Een uiteenzetting gekregen waarin de schoolregels werden overlopen, het schoolsysteem, ... En er kwamen toch een paar vreemde zaken aanbod, dingen die bij ons niet zouden gezegd worden omdat het vanzelfsprekend is. (ik verschoot wel eventjes toen er werd gezegd dat er leerlingen zijn die drugs verkopen en gebruiken in de school, en dat we dus voorzichtig moeten zijn. Stel je voor, in België zou dat een publiek geheim zijn en hier wordt het zomaar aan al de leerlingen meegedeeld.) En dan mocht ik me ook voorstellen voor al de nieuwe leerlingen. Ik was hier helemaal niet op voorbereid, met als gevolg dat het nergens op trok. Dan naar huis, iets gegeten en bedje in, want ik was doodop.

’s Avonds naar een verjaardagsfeestje geweest van een neef van mijn papa. Er was een zeer ambetante jongen die niet was uitgenodigd, en kwam vragen om eten en drinken aan de poort. De mensen hebben hem wel wat gegeven (ik denk dat ze geen neen durfden zeggen). Blijkbaar was het een drugsverslaafde, en ik vond het echt vreemd dat ze de kindjes zo dicht lieten spelen bij de poort (er was genoeg andere ruimte, maar de ouders zeiden er niets op). Uiteindelijk hebben ze hem toch weggestuurd, en na lang praten is hij dan toch weggegaan.

Donderdag: Weer om 8 uur op school voor een nieuwe presentatie. Dit keer met een powerpoint (de eerste keer in al de tijd die ik hier ben). Het ging over studiehouding, hoe studeer je, ...

Daarna werden de 1^e jaars van de andere nieuwe leerlingen gescheiden. Ik werd ingedeeld in de elektriciteit (alleen maar jongens), maar er was geen enkele leerkracht van deze afdeling, dus mochten we naar huis gaan.

Op weg naar huis ben ik een neef tegengekomen en die vroeg of hij me een lift met zijn moto kon geven. Eerlijk gezegd heb ik een beetje schrik van moto’s, maar het was nog een halfuur wandelen naar huis en daar had ik geen zin in (door de warmte). Dus ben ik met moto thuis gebracht.

In de namidag me bedacht dat het de verjaardag van Babette was. En ik had echt eens nood om Nederlands te praten, dus gsm opgeladen (4 euro) en dan gebeld.

’s Avonds weer een verjaardagsfeestje van een tante. Het eten was superlekker: haar man werkt/woont in de VS en had geld opgestuurd om eten te kopen.

Na het verjaardagsfeestje nog naar mijn oma (mama) geweest omdat mijn oom morgen terug naar de VS vertrekt en we nog afscheid wilden nemen. Maar hij was nergens te bespeuren. Dus zijn we, zonder afscheid te nemen, om 9.30 naar huis vertrokken. Ik weet niet hoe het komt maar ik voelde me echt vreemd, voor het eerst dacht ik aan mijn eigen terugkeer. Ik wil echt van iedereen afscheid nemen, want wie weet wanneer ik terugkom naar hier?

Vrijdag: nog maar eens om 6.30 opgestaan om naar school te gaan. Dit keer voor de 1^e keer met de fiets, zo bespaar ik me toch een 20 minuten. Eerst een superlange, saaie spreekbeurt mogen aanhoren over discipline. En dan mochten we naar huis.

Gegeten en dan mijn valies gemaakt, want om 2 uur moest ik aan een kerk staan (aan de andere kant van de “stad” omdat ik met ze meeging op “kamp”.

Uiteindelijk zijn we om 3 uur vertrokken. Toen we aankwamen eerst de kamerverdeling en bij de meisjes verliep dat onrustig. Iedereen wilde boven in de stapelbedden slapen, dus werd er echt gedrumd. Aangezien er 2 meisjes hadden gevraagd of ik bij hun wilde slapen, hoefde ik niet mee te doen in het gedrum. We sliepen dus met 3 in 2 bedden, dat was hier blijkbaar min of meer normaal, aangezien iedereen boven wilde slapen (op een paar na).

Dan eerst een spel voor de groepsindeling, gevolgd door het avondmaal. (tortilla’s van bloem met kaas en bonen, die ik heb overgeslaan en frisdrank.)

Na het eten een eerste bezinning gehad. Ik heb vaak het gevoel gehad dat ik in een sekte terecht was gekomen en dat dit kamp vooral diende om de jongeren te brainwashen. Na 2 uur zingen, filmpje kijken, lezen van de bijbel (evangelische bijbel, die dus lichtjes afwijkt van onze bijbel) nog een halfuurtje vrij gekregen en dan lichten uit en slapen.

Zaterdag: Niet goed geslapen deze nacht, hoe kan het ook, met 3 in 2 bedden die superklein zijn. (mijn voeten lagen uit het bed). En de kleinste jongens waren al lawaai aan het maken vanaf 4.30. Om 5.40 kregen we te horen dat we moesten opstaan. Omdat we een voor een moesten douchen, nam dit dus heel wat tijd in beslag en we moesten klaar zijn om 7.30.

Om 7.30 eerst een korte bezinning en dan ontbijt (pannenkoeken). Na het eten weer een bezinning en het bleef echt maar duren. Op een gegeven moment moesten we allemaal naar voor komen en de ogen sluiten. Er werd wat muziek (cristenlijk) opgelegd en velen begonnen mee te zingen of te bidden in zichzelf. Dan kwam er iemand van de begleiding een hand op je schouder leggen en begon zegen aan God te vragen. Ik voel me zo vreemd in deze groep, ik geloof echt niet in God zoals zij geloven. En het hele sektische gedoe, ik ben gedurende het ganse kamp vaak superbang geweest.

Hierna hebben we enkele workshops gekregen: communicatie, relaties, tijdsbesteding (of beter gezegd: we maken te weinig tijd voor God, en dit terwijl we gedurende de afgelopen dagen nog niet anders hebben gedaan!), en over de bijbel (over Chrisenzijn).

Daarna midageten, een supervreemde combinatie, maar het is nog redelijk meegevallen. Na het eten nog maar een een bezinning en dan eindelijk wat ontspanning met enkele spelletjes. Redelijk gelijklopend met kampen van de jeugdbeweging.

Hierna nog in de rivier gezwommen. Wel 2 regels: zwemmen gebeurd met short en T-shirt en de jongens zwemmen in een ander gedeelte dan de meisjes.

Toen we gedaan hadden met zwemmen, vlug gedouched en dan in galakleren (ik had niets bij, want mij was niets gezegd toen ik had gebeld om me in te schrijven). Gelukkig was er iemand die meerdere kleedjes bijhad, waarvan ik er dus eentje mocht lenen.

Na het eten nog maar eens een bezinningsmoment en dan een kampvuur met evaluatie van het kamp.

Zondag: Nog maar eens slecht geslapen, want de oudste jongens hadden het in hun hoofd gehaald, om om 1.15 ’s nachts te komen zingen aan de ramen. Iedereen dus weer wakker. (de volgende morgen is me wel gezegd dat dit normaal is, dat dit ieder kamp wordt gedaan.) Om 5.45 supermoe wakker gemaakt en nog een heel tijdje blijven liggen. Uiteindelijk wel opgestaan en supervlug gedouchet.

Dan eerst ontbijt en dan, voor de verandering, nog maar eens een bezinning. En dit keer voelde ik me echt vreemd: iedereen moest rechtstaan en weer naar voor komen. Hier werden moesten we dan weer de ogen sluiten en meezingen met de muziek of bidden. Na een tijdje had ik het wel zowat gehad en opende ik mijn ogen. Juist op dat moment zag ik een meisje vallen. Eerst dacht ik dat ze flauwviel, maar een tijdje later zag ik een ander meisje vallen. Er was dus iemand van de begleiding die insprak op de meisjes en op een gegeven moment denk ik dat ze breken (mentaal) en zich laten vallen. (er is wel altijd iemand die achter hun staat om ze op te vangen) Eenmaal dat ze op de grond lagen begonnen ze te wenen.

Ik verstond er helemaal niets van, en het vreemde was, eenmaal iedereen was uitgehuild stonden ze terug recht en deden verder. Toen niemand meer op de grond lag werd de sessie afgesloten met een vrolijker liedje en iedereen was super opgewekt (hoe de stemmming in 2 seconden kan veranderen).
Na het eten verdween een deel van de jongeren, omdat ze de mis moesten voorbereiden in Tocoa.

Wij zijn om 4 uur vertrokken en om 5.30 was er dan de mis, die we met zijn allen moesten bijwonen. (ik was veel liever naar huis geweest en wat geslapen.)

Om 8 uur ben ik dan eindelijk thuis afgezet en dan nog iets gegeten en vlug bedje in.

Maandag: om 6 uur opgestaan, want om 7 uur begint school. De eerste oficiële schooldag. Zoals de afgelopen week, afspraak in het auditorium, waar dan een preek werd gegeven. Na de preek werd ik naar huis gestuurd, en werd me gezegd dat ik de namidag terug moest keren. Met andere woorden ze wilden dat ik in de midag les volgde, in de richting elektriciteit. Eerlijk gezegd hier heb ik echt geen zin in.

In de namidag moest ik normaal om 12.30 terug op school zijn, maar ik wilde met mijn mama gaan, zodat ze ervoor kon zorgen dat ik in de landbouw terecht kwam. Uiteindelijk heb ik mijn zin gekregen en ben ik, tegen de zin van de studiebegleider, naar het eerste jaar landbouw gebracht. Ik heb dus 45 klasgenoten waarvan 4 meisjes. Heel de midag zijn er vanuit alle klassen mensen komen kijken. Ik was er lichtjes door geïriteerd.

Om 5 uur gedaan met de lessen en dan mochten we naar huis. (mijn uurrooster loopt wel tot 6 uur, maar ze zeggen dat het meestal om 5 uur zal gedaan zijn.)

’s Avonds nog naar de Mall geweest waar we dan ook hebben gegeten (fastfood, ik heb dus bijna niets gegeten, want ik ben hier helemaal geen voorstander van).

Dinsdag: Omdat landbouw zowel ’s morgens als ’s midags in school moet zijn, weer om 6 uur opgestaan en flink ontbeten. Want in de morgen is het praktijkgedeelte. Vandaag moest het gras gemaaid worden (dit deden de jongens, met een mes) en wij moesten het gras dan samenrapen (met hark) in hoopjes. Het mocht dan nog supervroeg zijn, de zon brandde al redelijk hard. En dan deden mijn handen ook nog een superveel pijn want ze begonnen open te liggen. Maar vandaag was het maar tot 9 uur dat we moesten blijven (omdat het zo hard werken was). Dus dan naar huis, gedouchet, mijn kleren van het kamp gewassen, een fruitsla voor de midag gemaakt. En dan midageten en weer naar school voor de lessen. Op het programma vandaag: plantenkunde, biologie en ecologie, en eigenlijk nog een andere les, maar de leerkracht was niet aanwezig, dus om 4 uur mochten we naar huis (joepie).

’s Avonds dan de computer opgestart en beginnen typen.

Zo dit is mijn weekje, zoals je kan zien, redelijk druk geweest. En nu ik de hele dag school heb, zal ik nog eens moeten kijken wanneer ik tijd heb om mijn berichtjes te plaatsen op het internet. Maar ik denk dat het beter is dat ik de hele dag les heb, zo zit ik niet de hele midag thuis, en zal ik me ook makkelijker terug aan het belgische schoolsysteem kunnen aanpassen als ik binnen een 5 maandjes terugkeer.

Adios, en tot in de loop van volgende week.

eline

foto's Trujillo

2010-02-02T11:17:00.000-08:00

foto's van laatste keer Trujillo
ik in Trujillo, een beetje superverbrand.

ik in Trujillo, met een van de metekindjes van mijn mama

strandhuisje van mijn oma, ideaal om wat schaduw op te zoeken

mijn broertjes met enkele andere kindjes (vrienden van mijn ouders)

met zijn allen de zee in

uitzicht op zee vanaf de brug

op weg naar Trujillo

op weg naar Trujillo, vanachter in de auto

einde van de vakantie is in zicht

2010-02-02T11:00:00.000-08:00

hola,

weer een weekje verder, dus tijd om weer wat nieuws mee te geven.

Dinsdag 26/01: Na het internet nog eventjes met Teffy en een meisje, dat voortaan bij hun zal wonen, gepraat.

Toen ik terug thuiskwam wilde ik naar het gymnasium gaan, maar dat is afgeblazen doordat de regen kwam opzetten. In België zou het voor mij niets uitmaken, ik fiets naar de trainingen van de volleybal, of het weer nu meezit of niet. Maar hier waag ik me er niet aan om door de regen te fietsen. Eerst en vooral omdat de wegen hier in een zeer slechte staat zijn en je niet weet waar er putten in de weg zitten en waar er stenen liggen, waardoor een valpartij niet is uitgesloten. En ten tweede omdat je kletsnat aankomt (hier zijn er niet echt kleedkamers waar je je sportkleren aandoet, die heb je al aan van thuis) en met natte kleren sporten ...

Omdat ’s avonds de groep van ouders naar ons thuiskwam moest er voor een versnapering gezorgd worden. Dus maakten we pastelito’s gemaakt, dat is een tortilla (van mais) gevuld met vlees, rijst en groentjes en dan gefrituurd. Omdat er geen avondeten was voorzien, heb ik er een paar naar binnengespeeld, en ik vind het wel redelijk lekker, maar o zo vettig (typisch Honduras).

Deze avond stond er een film op het programma, en omdat ze eerst geen afstandsbediening van het DVDtoestel hadden was het in het Engels te doen. De ouders verstonden er dus geen snars van en er werd supersnel gesproken, dus vertalen zat er deze keer echt niet in. En dan kwam er ook nog bezoek voor mij. Een meisje van de kerkgroep die met enkele familieleden kwam praten. Eigenlijk nog best leuk, ookal werd er iets TE veel over God gepraat. Toen ze weer vertrokken waren verder gaan kijken naar de film, maar wat bleek: hij was op stop gezet. Nu ze de afstandsbediening hadden bleek dat het niet werkte, alé dat dachten ze toch. Al de mannen hadden al vanalles geprobeerd om het te doen werken, zonder resultaat. Dus vragen ze het toch eens aan mij, en inderdaad eerst wilt het niet werken. Ik vraag dan of ze zeker zijn of de batterijen wel nog werken. Antwoord: jaja. Dus ik kijken naar de batterijen, wat blijkt: een van de batterijen is omgekeerd geplaatst. Natuurlijk dat het niet werkt, dus ik eventjes prutsen en jawel, ik heb het gefixt. (de mannen vonden zichzelf eventjes behoorlijk dom, terecht, en de vrouwen lagen plat van het lachen.)

Woensdag: Vandaag naar het centrum geweest in de namiddag. Aangezien de familie op zijn einde begint te lopen moeten er aankopen worden gedaan voor het nieuwe schooljaar. Een “boekentas” gekocht voor mijn broertjes en mezelf. En dan naar mijn tante Ana om daar wat schriften voor Jair te kopen. Ik wacht nog eventjes tot ik weet hoeveel vakken ik precies heb. En dan koop ik schriften waar je meerdere vakken in kan schrijven. Het is niet dat ik zoveel ga schrijven, want dat is iets dat echt nog niet lukt.

’s Avonds zijn de broer van mijn mama en mijn oma langsgekomen, en blijven eten. Het was de 1^e keer in al de tijd dat ik hier ben dat ik mijn oma bij ons thuis heb zien langskomen, dus dat was wel eventjes raar. En ’s Avonds nog naar wat tennis gekeken.

Donderdag: wat ik overdag heb gedaan herinner ik me niet meer, alleen dat ik ’s avonds naar het gymnasium wilde maar dat het omwille van de regen weer niet is doorgegaan. In de avond meegeweest met mijn mama naar de kerkgroep. Ik verstond er bijna niets van. Er zijn dit weekend redelijk wat bezinningsweekends en er moest nog vanalles gepland worden. Maar het was vaak zo een beetje met zijn allen door elkaar praten, dus ik kon het echt niet volgen. Daarna nog naar wat australian open gekeken.

Vrijdag: Ook vandaag is een beetje een zwart gat. Ik weet dat ik iets heb gedaan, maar ik kan me echt niet meer herinneren wat. Alleen dat ik ’s avonds nog een filmpje heb meegepikt. Eigenlijk was ik van plan om op te blijven om de finale van de Australian Open te bekijken, maar bleek dat het maar om 2 uur ’s nachts begon. En dat vond ik net iets te laat.

Zaterdag: om 7.50 wordt er op mijn deur geklopt en dan geopend. “amos, vamos”. Blijkbaar gingen we dus ergens naartoe, en ik wist het helemaal niet. Dus supersnel gedouchet, ontbeten en eigenlijk zou ik moeten weten dat ik alles op het gemak kon doen, want dat ik weer zou moeten wachten, en jawel ook deze keer was ik als eerste klaar. Echt zo traag dat de mensen hier zijn, er was om 8.30 afgesproken aan de kerk, en uiteindelijk waren we dus wel 25 minuten te laat, wat al bij al nog redelijk meeviel.

En dan naar Sonaguera waar we enkele huizen zouden gaan versieren. Ook daar eerst aan de kerk afgesproken en eerlijk gezegd dit is een van de mooiere kerken die ik hier al heb gezien. Dus dan naar de huizen die wij zouden versieren, mijn ouders hadden 3 huizen gekregen. En het was allemaal dezelfde familie, die nog eens allemaal samen op een privégebied leefden. Echt die familie was volgens mij stinkend rijk, die huizen waren allemaal supergroot. De reden dat we hier waren is omdat de ouders een bezinningsweekend in Tocoa hadden en ze zouden als nieuw terugkomen. En blablabla, dus moest ook het huis er als nieuw uitzien. Dus in de kamers van de ouders een tekstje opgegangen, een engel een hart enkele ballonnen, ... Dit met de hulp van de kinderen, die nieuwe lakens en gordijnen ophingen in de kamer.

Toen we na een 3 uurtjes werken in de 3 huizen klaar waren werden we getrakteerd door de oma. En omdat er een soep van bonen op het menu stond heb ik zelf camarones gekregen, die ze nog overhadden. (vond ik echt lief)

Eenmaal terug in Tocoa niet veel meer gedaan in de dag.

’s Avonds naar mijn oma (mama) geweest waar we waren uitgenodigd voor een superlekkere maaltijd. En dan vroeg mijn oom of ik naar de disco wilde. Natuurlijk.

Dus ik bleef slapen bij mijn oma, jammergenoeg is de disco toch niet doorgegaan. Dit omdat Dary niet meekon en omdat er blijkbaar behoorlijk wat wapens in de disco aanwezig waren. (mijn oom had gebeld naar een neef die al binnen was, en die had gezegd dat er redelijk wat mensen waren die een pistool op zak hadden.) Eerlijk gezegd begrijp ik niet waarom het is toegelaten om met een wapen een disco binnen te gaan.

Maar tja, dan maar naar een heleboel films gekeken tot heel vroeg in de morgen.

Zondag: Ik heb vandaag echt superlang geslapen. Tot de middag, ik verstond me er niet aan. Maar de kamer waar ik in sliep was superdonker, dus ik had geen tijdsbesef. En dan kwam mijn mama rond 11.30 zeggen dat het middag was en ik beter kon opstaan.

Dan nog eerst midag gegeten (weer superlekker) en dan mijn broertjes gaan ophalen die bij een neefje waren gaan spelen. En dan werd Kennin ’s avonds weer superziek, dus mijn ouders zijn dan met hem naar het ziekenhuis gegaan. Ze wilden een test voor malaria en dengue, maar toen ze terug thuiskwamen bleek dat er geen enkele test was gedaan en ze morgen moesten terugkeren. Ik begrijp niet waarom het niet kon worden gedaan vandaag, wie weet is er iets ernstig aan de hand. Ach de ziekenzorg trekt hier gewoon nergens op!

maandag: redelijk rustig, in de namiddag naar de AFSverantwoordeijke geweest om te vragen of ze al mijn geld had (van toen ik ziek was). Dat had ze nog steeds niet! En dan ook gevraagd wanneer ik precies terug naar school moet. Ze ging me de volgende dag bellen. Uiteindelijk heeft ze me de dag zelf nog gebeld om te zeggen dat ik de volgende dag om 8 uur in het collegio moest zijn, want dat er dan een presentatie is voor al de nieuwe leerlingen. In de avond nog wat op de computer en dan eventjes televisie gekeken. Tot ik besefte dat ik nog enkele papieren moest zoeken voor morgen. En dan redelijk vroeg mijn bedje in.

dinsdag: wat deden mijn oogjes pijn toen mijn wekker om 6.30 afging. En dan weten dat er nog een halfuur af moet volgende week wanneer de lessen officieel beginnen. Dus ik om 8 uur in school. Natuurlijk was er nog niets begonnen, dus ik op zoek naar de dochter van de AFSverantwoordelijke, want die is leerkracht in deze school. Ik heb haar gelukkig snel gevonden, e dan heeft ze me een beetje de school laten zien. Omdat zij in het landbouwgedeelte van de school lesgeeft, heb ik dus ook dat gedeelte gezien, want ze wilde zien hoe stofferig haar kantoortje eraan toe was, na 3 maanden vakantie.
Ook nog naar mijn vorige school geweest, want daar waren nog enkele papieren die ze in mijn nieuwe school nodig hebben.
Toen ik zowat alles had gezien, mocht ik naar huis. Eerst nog naar de AFSverantwoordelijke geweest om wat te praten. En dan naar huis om te eten, heel vlug mijn kleren te wassen, want bleek dat ik bijna niets meer had. En dan naar het internet.

Zo dit is het voor deze week, het einde van de vakantie is in zicht. Al weet ik nog niet welke richting ik precies zal volgen, de landbouw lijkt me wel leuk maar dan heb ik wel de hele dag les (heb ik op zich niets op tegen), en in elektriciteit daar zie ik mezelf lijk nog niet echt in werken of mecanica. Misschien nog administratie of computacion. Ik ga het nog zien. Morgen moet ik opnieuw naar school want dan wordt er initiatielessen gegeven, zodanig dat je weet wat welke richting inhoud. (alé zo heb ik het toch begrepen)

Tot de volgende, (al weet ik niet of het de dinsdag zal zijn, want als ik voor landbouw ga heb ik les)
Eline

La Ceiba, Trujillo => superverbrand

2010-01-26T09:38:00.000-08:00

Het is weer een weekje geleden, dus tijd om achter mijn computer te kruipen.

Dinsdag 19/01: Vandaag ben ik behoorlijk vroeg (8 uur) opgestaan. Vanaf heden ben ik van plan niet meer tot 9 uur te slapen of ik geraak nooit uit mijn bedje als school weer begint. Dus in de voormiddag naar de post geweest want mijn mama wilde een armbandje naar haar zus in de VS versturen en ik wilde weten hoeveel het kost om een pakket naar België op te sturen. Kwestie dat ik in juli niet met een te-veel-wegende valies op de luchthaven aankom.

Daarna zijn we naar een lagere school iets verderop geweest, want daar zouden de tekenlessen van Kennin doorgaan. En mijn ouders hadden graag eens de leerkracht gezien en natuurlijk wilden ze ook weten wat er precies moest gekocht worden van tekenmateriaal.

Vervolgens zijn we naar de lavanderia gereden om wat geld op te halen, waarmee we dan vis en groenten voor het midageten hebben gekocht. De vis was trouwens superlekker, maar als ik vraag welke vis ik op mijn bord heb liggen is er niemand die de naam weet (vis is vis).

Na het eten naar het internet geweest. Doordat het al dagen niet meer geregend had en er niemand anders was, was de verbinding super. Na 2 uur vond ik het toch welletjes geweest want in de voormiddag was ik al op trage computer bij ons thuis aan het werk geweest om mijn blogbericht te typen (om zo wat tijd te besparen). Dan heb ik Oscar geholpen met het typen van een document. Aangezien ik blind typ gaat het van mij een stuk sneller dan het getik van hem.

Dan nog eventjes naar het woongedeelte geweest waar ik met Oscar heb gepraat, toen mijn mama binnenkwam (onverwachts) kon ze het niet hebben dat we zaten te praten. Ze vindt dat hij in het internet moet zitten (maar er was niemand) en dan om nog iets helemaal anders zijn ze in discussie gegaan. En ik zat daar mooi tussen hun 2, te luisteren naar wat ze te vertellen hadden. Eerlijk gezegd gaf ik mijn mama meer gelijk dan Oscar ookal waren er dingen waar ik van dacht, maak daar nu toch geen ruzie over. Uiteindelijk zei mijn moeder dat we gingen en ik ben braafjes gevolgd. Ik was echt mijn kluts kwijt door wat er was gezegd.

Dus toen ik thuis kwam me omgekleed en richting het gymnasium. Ik heb keihard getraind, ondanks de pijn aan mijn voeten. Maar tijdens de “aerobic” heb ik me wel serieus bezeerd. Mijn spier verrekt, denk ik, ik kon nog amper lopen. Dus met zeer veel moeite thuis geraakt. Het zit me niet bepaald mee vandaag, gelukkig had ik nog flexiumgel die toch een beetje geholpen heeft.

’s Avonds toen mijn papa thuiskwam had hij een kaartje bij zich. Een kerstkaartje van tante, waarvoor dank en de teller toch op 2 kerstkaartjes is blijven steken!

Woensdag: In de voormiddag hebben we brooddeeg gemaakt, of het is te zeggen ik heb vooral gekeken hoe de meid en mijn mama het brooddeeg maakten. Af en toe wel een beetje geholpen, maar dat lukt gewoon niet met 3 in 1 pot. Uiteindelijk hebben we er 6 broden van kunnen bakken (superveel) en hebben we dus ook 2 broden cadeau gedaan aan mijn oma enzo.

In de namiddag ben ik eerst meegeweest om Kennin af te zetten in de tekenschool. En daarna zijn we naar mijn oma (mama) geweest om wat bij te praten. Toen kreeg mijn papa telefoon en wat bleek, hij was de verjaardag van 1 van zijn zussen vergeten. Zelf ik wist dat er iemand jarig was vandaag, maar had niets gezegd omdat ik dacht dat het wel weer in het weekend zou gevierd worden. Dus wilde mijn papa naar het huis van mijn oma (papa) want daar zou het feestje doorgaan. Maar juist op dat moment breekt er een gigadiscussie uit tussen mijn oma en een nicht van haar. Met als onderwerp “palabra de Dios”, de bijbel dus met andere woorden. Ik verstond er geen snars van, alé ik begreep wel wat ze zeiden, maar niet waarom ze discussiërden.

Uiteindelijk zijn we toch kunnen vertrekken en ik ben er de hele tijd gebleven. Mijn ouders zijn wel eventjes weggeweest om Kennin op te halen, de lavanderia te sluiten en Jair op te pikken.

Eigenlijk was het een 2-in-1 verjaardagsfeestje want morgen is tante Ana jarig en ze geven samen 1 feestje. Dus eten was er meer dan voldoende: een berg aan vlees, rijst (superlekker met veel groentjes enzo), tortilla’s, ... en natuurlijk ook een taart (al was die niet zodanig groot). Er was ook een laptop waar enkele geniale filmpjes opstonden, dus ik heb ze samen met wat neefjes en nichtjes bekeken en ofwel lagen we plat van het lachen ofwel werd er keihard getierd (vooral mijn nichtjes) omdat het behoorlijk eng was. Och ik hou van vandaag, had ik maar elke dag zoveel te doen.

Donderdag 21/01 (VIJF maand Honduras!): Vandaag heel vroeg opgestaan omdat we naar La Ceiba gingen. Dus rond 9 uur zijn we dan eerst naar het huis van mijn oma (mama) geweest, om de broer van mijn mama op te pikken. En dan op naar La Ceiba. Toen we er aankwamen was het al na 11 uur en omdat iedereen zeer vroeg had ontbeten, hadden ze natuurlijk honger. Dus eerst een stop in een buffetrestaurant. (ik had nog niet bepaald honger, maarja ze zeiden dat het middageten was dus toch maar iets gegeten.)

Na het eten dan naar een afgelegen stuk ver weg van de stad geweest, aan een rivier. Hier hadden mijn ouders een stuk grond (ik had het me iets groter voorgesteld), maar ze wilden het verkopen want de auto van mijn papa kan het ieder moment begeven en dus gaan ze een nieuwe kopen.

Eerst zijn we naar mensen geweest die kijken voor het gebied en hebben we er 2 gigantische zakken met bananen, die we langs de weg hadden gekocht, afgezet. En dan zijn mijn ouders met de mevrouw die daar woonde naar de municipalidad gegaan in de stad om er de papieren in orde te brengen. Wij hebben dus de hele tijd gewacht in de pulperia. Gelukkig was er nog een biljardtafel waar ik een beetje heb gespeeld, maar zelf dat steekt na een halfuurtje goed tegen. En we hadden niets van zwemgerief bij, dus zwemmen in de rivier was ook al niet mogelijk. Ik heb me dus redelijk verveeld; net als mijn broertjes en de broer van mijn mama die net als mij daar waren achtergebleven. Eerlijk gezegd ik begrijp niet waarom ze ons niet in het centrum hebben afgezet. Dus toen ze terugkwamen heb ik ze dan ook voorgesteld om pizza in de pizzahut te gaan eten. De kindjes hadden het al van ’s morgens vroeg gevraagd en eerlijk gezegd ik had er ook keiveel zin in. En ik wilde ook nog iets leuks in Ceiba hebben gedaan. Gelukkig vonden ze het ok, en dus heb ik getrakteerd op een pizza. We hebben een soort van menu genomen voor 6 personen en weet je ik heb niet eens 500 lempira’s verdaan om eten te kopen voor 6 man. Omdat de Mall aan de andere kant van de straat is, zijn we ook nog daar eventjes binnen geweest. Ik wilde zo de winkeltjes aflopen, maar dat gaat natuurlijk niet als je met 4 jongens bent. Dus het enige waar we wat tijd hebben doorgebracht, zijn de videospelletjes. Ik ben hier absoluut geen fan van, dus ik heb het op kijken gehouden. Toen mijn oma (mama) belde om te vragen waar we zolang bleven hebben we dan toch besloten om terug naar huis te gaan. We hadden dan ook nog een reis van meer dan een uur voor de boeg.

Toen we eindelijk thuis aankwamen bleek dat we geen sleutels bijhadden. Eerst dachten we dat het meisje van de lavanderia de sleutels bijhad, want zij had de lavanderia vandaag afgesloten. Maar dat was dus niet zo. En zo hebben we dus ingebroken in ons eigen huis. En weet je dat is hier echt niet zo eenvoudig, alle ramen hebben tralies voor de vensters en dan is er nog een vliegenraam die we hebben mogen opensnijden. En dan proberen om, met je arm tussen de tralies, met een buis tot aan het slot te graken en zo de deur te openen. Het heeft ons meer dan een halfuur gekost voor de deur zich gewonnen gaf en zich opende.

Dan is mijn oom nog eventjes binnen geweest want hij wilde nog met mij praten. Ik durf hier geen nee op te zeggen, maar ach ik vind het niet fijn. Hij wilt met mij naar Trujillo gaan (voor mij op zich geen probleem) maar ALLEEN met mij, en dan weet ik ook wat hij precies wilt. Mooi niet dus!!! Het is een toffe gast, maar alsjeblief é zeg, hij is lijk meer dan dubbel zo oud EN hij heeft een vrouw in de VS! HELP!!! Wat gebeurd er toch allemaal, waarom krijg ik zo emens veel andacht (niet allen van hem). Soms vervloek ik echt mijn blauwe ogen en mijn blonde haren en wil ik dat ik meer op iemand van hier lijk, met bruin/zwarte ogen, donkere haren en een donkere huid. Maar op hetzelfde moment weet ik ook dat ik dat helemaal niet echt wil, dat het alleen is om iets minder op te vallen en het geschreeuw in de straten te verminderen.

Vrijdag: Omdat het de laatste dagen behoorlijk supervroeg ben opgestaan heb ik besloten om vandaag nog eens uit te slapen. Het is te zeggen om 9 uur opgestaan, later durf ik niet echt. En dan op het gemakjes douchen en ontbijten.

En daarna besloten om mijn kleren te wassen. Dat was dringend nodig en met dat er de laatste dagen geen wasproduct meer was, steeds maar moeten uitstellen.

Vandaag stond er soep op de menu, ik begreep het niet want het was om te stikken vandaag. Maar mijn mama zei dat het was omdat we de laatste dagen amper groenten hadden gegeten (wat ook wel waar was).

Iets na de middag belde mijn mama vanuit de lavanderia om te vragen of ik meewilde naar de tekenschool van Kennin. De leerkracht had gezegd dat het beter is dat er iemand volwassens meegaat, endus moest ik mee. Geen probleem hoor, maar het is niet dat ik kan helpen. Ik verstond zelf maar amper wat de leerkracht te vertellen had. Het ging over perspectief tekenen. En echt, dat is iets dat veel te moeilijk is voor een kindje van 5. Het probleem is gewoon dat de andere leerlingen veel ouder zijn.

Toen het eindelijk gedaan was thuis met de meid gepraat, want haar broer was langsgekomen met een neef (zo bleek later). En die neef kwam met mij praten, hij had een tijd in de VS geleefd dus hij kon “perfect” Engels.Maar ik verstond geen snars van wat hij zei, want hij articuleerde amper en sprak ook behoorlijk snel. Uiteindelijk vroeg hij zelfs mijn gsmnummer. Heb ik hem uiteindelijk wel gegeven, maar het voelt niet echt goed. Ik geef niet graag mijn nummer aan iedereen (met reden). Maar wat bleek mijn papa kende die neef helemaal niet. Dus toen we in de auto zaten om naar de tekenschool te gaan, vroeg hij eerst of ik verliefd was, eu ... NEE, ik kende die gast evenmin. En dan begon hij over het feit dat ik voorzichtig moest zijn, dat hij die gast niet kende en dat het dus mogelijk is dat hij ons huis gaat beroven. Ik was er eventjes van verschoten, als dat zo het eerste is waar je aan denkt ...

’s Avonds niet echt veel gedaan, wat tv gekeken enzo. Mijn broertjes hebben wel nog maar eens ruzie gemaakt, het doet me echt aan Maia en Jeroen denken, al zijn de ruzies hier veel meer met trekken en sleuren en zonder woorden. Terwijl het bij tussen Maia en Jeroen veel vaker roepen en tieren is en niet kloppen op elkaar. En het is echt om even banale dingen dat ze ruzie maken (en jawel ook voor in het midden te zitten in de auto). Dit keer zat Jair in de zetel en Kennin kwam erbij, dit tegen de zin van Jair. Dus wat gebeurd er, Jair sleurt Kennin naar de andere zetel. Maar Kennin komt terug naar de zetel waar Jair inzat en dan begint hij op Kennin te slaan en te roepen. Uiteindelijk komt de papa en vraagt mij wat er precies gebeurd is. Ik vertel wat er precies is gebeurd en de kindjes worden naar de kamer van mijn papa geroepen. En zo een vijf minuten later, na heel wat geroep hoor je een klets gevolgd door gehuil. Tja, ik begrijp echt niet waarom ze het principe van in de hoek zetten ofzo niet kennen.

Zaterdag: Eigenlijk niet zoveel gedaan. Overdag thuis gezeten en de warmte verbeten. ’s Avonds stond er dan een mis op het programma. Ik had helemaal geen zin om mee te gaan, maar ik zat al de hele dag binnen, dus heb ik toch maar toegezegd om mee te gaan. De mis viel nog redelijk mee, ondanks het feit dat het zonder priester was. Er was een leuk stuk met interactie.

Na de mis zijn we dan nog naar mijn oma (mama) geweest om de auto’s te wisselen. Er was juist een oefenmatch VS-Honduras op de televisie, dus we hebben die nog helemaal uitgekeken. Ik moet zeggen Honduras speelt aardig, als ze zo zullen spelen in Zuid-Afrika gaan er hier nog enkele feestjes worden gehouden voor elke overwinning. Uiteindelijk is het dus 1-3 geworden in het voordeel van Honduras. En dan vlug naar huis, want morgen belooft een lange dag te worden. Dus vanaf dat we thuis kwamen meteen mijn bedje in; we staan morgen immers om 7 uur op!

Zondag: Zoals gezegd dus om 7 uur opgestaan en alles klaargemaakt om een dagje naar Trujillo te gaan. We hadden echt vanalles mee: een hangmat, een voetbal, bergen voedsel (volgens mij goed om meer dan 2 dagen overleven), ...

Rond 9 uur zijn we dan samen met mijn oma (mama), de broer van mijn mama, Tante Ana en Teffy naar Trujillo vertrokken. Eenmaal in Trujillo hebben we dan nog op een vriendin van mijn mama gewacht en de meter en peter van mijn broertjes. Tijdens het wachten, op de brug, hebben we de vissen in de rivier onder ons geobserveerd. En ik heb echt een vis zien vliegen boven het water. Geen idee welke vis het is, ik denk een soort rog ofzo, maar het schijnt dat die behoorlijk giftig is en als hij je bijt je eraan kan doodgaan!

Toen iedereen verzameld was gingen we met zijn allen naar het privéstrand van mijn oma. Echt prachtig is het er, met zo een strandhut. En dan eerst ingesmeerd met bergen zonnecrème want de zon brandde al behoorlijk hard, ondanks dat het nog maar 10.30 was. En dan het water in, de zee is er echt zoals in de films: helderblauw, je kan tot op de bodem kijken. En het is ook zalig warm, alleen jammer dat het strand een beetje vuil was. Er was redelijk veel hout en andere dingen die er waren aangespoeld sinds de regenperiode enkele weken geleden.

Dus ik op zoek naar de zeesterren, want ik ben 100% zeker dat ze hier zitten, maar echt nergens te zien. Volgens mij kijk ik er gewoon over. En toen ik terug kwam heb ik dan gegeten (veel te veel, maar het waren vooral groenten dus dat maakt het nog een beetje goed). En dan nog eens ingesmeerd, want ik voelde me echt verbranden. En dan eventjes in de schaduw, want ik kon de warmte niet echt aan. Maar als het water zo dicht bij is, en iedereen in het water zit, dan ga je er zelf ook naartoe. En zodus nog de hele middag in het water gezeten. Tot we om 4 uur begonnen met opruimen.

Toen we terug in Tocoa aankwamen me gedoucht en voor het eerst gemerkt dat ik serieus verbrand was: heel mijn schouders en bovenarmen, mijn nek, mijn hals en mijn gezicht. Echt ik ben nog nooit zo verbrand geweest, en zelf mijn lippen deden pijn. Dus bergen aftersun gebruikt om ervoor te zorgen dat ik geen week rood rondloop.

En dan nog wat rustig aan, wat Tvkijken, muziek luisteren, en dan bedje in want ik was behoorlijk moe.

Maandag: ’s Morgens mijn kleren van aan zee gewassen, maar plots begon het te regenen, dus alles onder het afdak gehangen (natuurlijk duurde de regen maar een 5 minuten). En dan bleek dat er een T-shirt miste, en iets later kwam uit dat de hond ermee was gaan spelen. Gevolg T-shirt een beetje geruïneerd.

Om 2 uur ben ik dan meegeweest naar de tekenschool van Kennin. Ik vind er helemaal niets aan, ik zit er maar te zitten en de leerkracht vind ik ook niet echt goed. Tot overmaat bleek dat de les vandaag tot 5 uur duurde en ik dus niet naar het gymnasium kon gaan. Uiteindelijk zijn mijn ouders wel rond 4.30 ons komen halen, want ze vinden 3 uur voor Kennin net iets te lang (dan denk ik, en hoe gaat hij dat doen op school???). Omdat het dan bijna tijd was om de lavanderia te sluiten nog naar daar geweest en gewacht tot ze besloten om te sluiten. Uiteindelijk was het na 6.30 tegen dat we thuiskwamen.

’s Avonds dan nog twilight gekeken met de ganse familie. Ze hadden deze DVD gekocht 2 weken geleden. Wat bleek, het was volledig in het Engels (gesproken + ondertitels), wat ik natuurlijk super vond. Maar dat gaf wel als gevolg dat ik alles mocht vertalen. Dat was dan weer iets moeilijker want op sommige momenten wordt er redelijk snel gesproken en ik weet ook niet alles naar het Spaans te vertalen. Maar ik moet zeggen dat ik van de film genoten heb, al was ik behoorlijk moe achteraf, dus nog maar eens behoorlijk vroeg in mijn bedje gekropen.

Dinsdag: opgestaan met regen, en dan rustigaan tot de middag. Op de computer thuis dit blogbericht getypt, zodat ik deze middag in het internet wat tijd bespaar.

Zo dit is het tot nu toe,

Hasta la proxima semana,

Eline

alleen thuis

2010-01-19T11:06:00.000-08:00

Hola,

Het is weer tijd om achter de computer te kruipen en een berichtje te typen.

We beginnen bij vorige week dinsdag.
Het internet is vandaag extreem slecht, ik heb enkel mijn berichtje op mijn blog kunnen typen. Dus na een klein uurtje was ik het beu om meer te wachten dan op het internet te zitten. Mijn mama had me wel nog een extra opdrachtje gegeven: haar broer had gevraagd om foto's van hem op een CD te zetten, en aangezien we thuis geen brander hebben moet dat in het internet gebeuren. Geen probleem, het is niet dat ik nog iets anders gepland had vandaag. Door de vele regen ga ik bijna nergens naartoe. Vandaag was het de begrafenis, maar ik had geen zin om te gaan, omdat ik dacht dat ik langer op het internet zou zitten. Eerst was er superveel familie in het internet, maar om 3 uur verdwenen ze allemaal, buiten Oscar die het internet moest openhouden. Dus dan nog wat met hem gepraat en met de andere klanten die kwamen voor kopies enzo. Uiteindelijk rond 4 uur naar huis gegaan, maar toen zag ik dat ik het fototoestel van mijn oom in het internet achter had gelaten, dus nog eens mogen terugkeren. Begint het toch wel niet te regenen (voor de zoveelste keer). Dan maar gewacht tot het ergste voorbij was. Uiteindelijk was het na 5 uur toen ik thuis aankwam en ik had dus wel al wat honger, maar buiten tortilla's en mantequilla was er helemaal niets te vinden. (en ik begin deze combinatie beu te raken).

Over woensdag valt er helemaal niets te vertellen, buiten dat het de hele dag geregend heeft.

Dan donderdag; De eerste dag dat het gestopt was met regenen. Niet dat de zon te zien was, maar ik heb toch mijn kleren gewassen, dat was dringend nodig. Natuurlijk waren die op het einde van de dag nog niet droog, dus morgen mag ik ze nog eens ophangen ('s nachts mag je ze niet laten hangen omdat ze worden gestolen, best vreemd, maar het gebeurd dus echt wel). 's Avonds wel nog naar het gymnasium geweest, en och dat doet deugd na zo een 2 weken niets te doen.

vrijdag: In de namiddag weer naar het internet geweest om mijn foto's van januari op een cd te zetten. Ik had gehoopt dat ze op dezelfde cd als de vorige konden, maar dat lukte dus niet. Daarna nog redelijk wat gepraat met Teffy en een neef van mijn mama die langskwam met zijn vrouw en baby van 5 maand. Ook met een vriend van Oscar wat gebabbeld. Dan terug naar huis, want ik wilde nog naar het gymnasium, nu de zon zijn weg terug heeft gevonden.

zaterdag dan; ik ben heel de dag alleen thuis met mijn broertjes. Mijn ouders zijn naar een weekend met enkele ouders van de kerkgroep. In de dag was de werkster er wel, maar 's avonds dus niet meer. En Greydi was langsgekomen met Bryan, maar die waren om 3 uur weer vertrokken. Greydi had wel gezegd dat ze zou blijven slapen, maar ze is niet komen opdagen (jammer). 's Avonds is de broer van mijn mama nog langsgekomen met wat geld om eten te kopen voor morgen. Eerlijk gezegd ik heb wel wat schrik gehad dat er iets zou gebeuren, eigenlijk meer omdat ik geen nummers voor noodgevallen had gekregen, enkel de nummers van mijn mama en papa had ik , maar die zaten op meer dan een uur rijden.

Zondagmorgen om 7.15 wakkergemaakt (veel te vroeg!) door mijn broertjes omdat ze honger hadden. Dus opgestaan, de pannenkoeken gebakken voor hun, een douche genomen om wakker te worden en dan voor mezelf ook enkele pannenkoeken geprepareerd. Daarna alles redelijk rustig, tot rond 11 uur want plots besefte ik dat er zou moeten gekookt worden. Dus eens goe moeten zoeken naar wat er allemaal in huis was, en wat er moest gekocht worden. Ik heb het op een spaghetti met kaas en hesp gehouden, lekker simpel en niet veel tijd om het klaar te maken. Het enige probleem is dat ze hier in de pulperia's geen hesp hadden, dus veranderd door een soort van worstjes (eigenlijk echt slecht) en de kaas heb ik ook moeten veranderen, maar dat viel nog mee. En ik moet zeggen dat het aardig is gelukt, want mijn broertjes hebben alles opgegeten en Jair zelfs een 2e bord.
Dan in mijn hangmat in slaap gevallen en wakker geworden toen mijn mama en papa rond 2 uur terug thuis kwamen. Dan nog wat rustig de middag doorgebracht en dan naar de Mall en op restaurant. Zalig gegeten; we hadden een grote schotel met vanalles gevraagd voor ons 5. Kip, garnalen, soort biefstukjes, worstjes, ... en met frietjes en tahadas (gebakken bannen) en tortilla's. Enkel kwa groenten was het wat minder: amper chimol en frigoles moet ik niet hebben. Gelukkig dat de bazin me een bordje met salade, tomaten, wortelen en komkommers gegeven. En dan nog een drankje gedronken (heerlijk). Uiteindelijk heb ik wel 200 lempira's bijgelegd, maar geen probleem, voor dit eten zou ik veel meer willen bijleggen.
Daarna nog naar het huis van mijn oma (papa) geweest maar er was helemaal niemand. Dus gebeld om te vragen waar ze zaten en wat bleek, ze waren op een pleintje verderop gaan basketten. Dus wij daar naartoe, en ik heb meegespeeld! Echt zalig, buiten dat ik niet echt de juiste kleren aanhad om te spelen en al helemaal niet de juiste schoenen. Ik verloor ze om de haverklap, dus dan maar besloten om op blote voeten te spelen en daar heb ik me aan mispakt. Toen ik gedaan had met spelen deden mijn voeten goed zeer (ik kon er amper op lopen). We zijn dan nog eerst de auto van de lavanderia gaan ophalen bij mijn oma (mama) maar die wilde eerst niet starten. De batterij is echt al behoorlijk oud. Uiteindelijk gelukkig toch aan de praat gekregen. En dan naar huis, mijn voeten gewassen, want die zagen zo zwart als het maar kon. En na het wassen zagen ze goed rood en branden dat het deed, gloedheet hadden mijn voeten. Dus mijn mama een plant uit de tuin gaan afsnijden (ik denk een soort cactus) en dan mijn voeten met het binnenste daarvan insmeren. Ik moet zeggen dat het echt geholpen heeft. 's Nachts wel nog een keer wakker geworden en dan mijn voeten met aftersun ingesmeerd. Ik heb mijn lesje wel geleerd, niet meer op blote voeten basketten. Ookal had ik me daar supergeamuseerd.

maandag: 's morgens nog enkele pannenkoeken gegeten (met de rest van het deeg van gisteren) en dan redelijk rustig tot rond de middag.
In de namiddag heb ik dan gebeld met AFS omdat mijn visum de 21e vervalt en ik geen problemen wil. Zeggen ze dat ik het nog eens naar tegucigalpa moet opsturen, samen met het paspoort van Alicia, dus ik bel met haar. Wat blijkt zij gaat binnen 2 weken naar Miami (ik wil ook!) dus dan heeft ze haar paspoort nodig. Dus zij bellen met AFS en dan terug naar mij en we moeten onze paspoorten met een postordebedrijf opsturen.
Dus ik naar Alicia en dan naar het postordebedrijf, bleek eerst dat het onlangs is verhuist, dus nog mogen zoeken naar de nieuwe locatie. Daarna nog met mijn mama door het stad gelopen. Eerst naar de bank, en dan nog een T-shirt van het Hondurees voetbal gezocht. Werkelijk meer dan 3 winkels mogen afgaan, nergens hadden ze er nog. Gelukkig in de laatste winkel dat we zouden bezoeken vandaag hadden ze er wel nog. Ze hadden wel ook namaak dat echt een stuk goedkoper waren, maar ik wil wel de originele! En mijn mama had een kaartje waarbij we 10 % korting krijgen, dus cava.
's Avonds zijn dan de meter en peter van mijn broertjes langsgekomen met de kindjes, en ze zijn gebleven tot 9 uur. De hele tijd gebabbeld, de mannen onder elkaar en de vrouwen ook, eigenlijk best grappig om te zien. Over vanalles en nog wat gepraat, uiteraard ook de laatste roddels gehoord.
En toen ze vertrokken waren nog op de computer een update gedaan, want de helft van de internetpagina's kon ik niet openen.

Zo dat is mijn weekje, eindelijk heeft de zon zijn weg terug gevonden. Ik lees ook wat meer de krant nu, kwestie van mijn Spaans wat bij te schaven. Maar eigenlijk is er amper nieuws enkel uit het binnenland. Amper sport, buiten over het Hondurese voetbal. En zelfs over Haïti is er amper nieuws, 1 dag is er wel 2 bladzijden verschenen (laatste van de krant), maar de helft waren fot's, dus echt veel wijzer ben ik er niet uit geworden.

adios, en tot volgende week.

Eline

GEEN Roatan

2010-01-12T10:58:00.000-08:00

jawel, deze week krijg je toch een berichtje.

Aangezien Roatan is afgeblazen heb ik dus wel de tijd om iets door te geven. (uitleg volgt in verslag)

Aangezien het hier elke dag regent sinds 1 januari, zijn er heel wat saaie dagen, waar er helemaal niets in te beleven valt. Ik zit dan de hele dag thuis. Gelukkig is er een computer, waar ik deze dagen veel te veel op zit en is er sinds het pakket uit de VS een video- en DVDspeler waarmee we de tijd doorbrengen.

Zo dus ook de woensdag. Helemaal niets gedaan, de tv is van slechte kwaliteit als het regent, dus veel genaaid (waarvoor dank aan het pakketje van rond Kerst) en in de avond is het gestopt met regenen waardoor ik nog een filmpje op tv kon meepikken, met enkele nicnacjes uit België. Het doet me ook echt eventjes denken dat ik in België ben, met het weer inclusief.

Donderdag ben ik, ondanks de regen, mijn paspoort gaan ophalen bij de AFSverantwoordelijke in Tocoa. Wat blijkt ik heb dus nog steeds geen visum tot juli. Het loopt maar tot 21 januari (vraag me niet wat ik nu moet doen, want ik weet het zelf niet). Doordat het vandaag iets droger is dan de andere dagen, ben ik, eindelijk, nog eens naar het gymnasium kunnen gaan. Ik ben er meer dan 2 uur een half geweest. Eerst op de toestellen en dan de aerobic die vandaag redelijk intensief was.
EN DAN 's avonds, was er een verjaardag van iemand van de kerkgroep. Dus met zijn allen daarheen. En weet je voor het eerst was er geen taart, maar pizza. En dan krijg ik zo telefoon van Karen, een ander meisje die met AFS in Honduras zit, dat ons reisje naar Roatan NIET doorgaat. Ik vol ongeloof natuurlijk, hoe kan dat nu, zo 4 dagen voordat we vertrekken wordt het afgeblazen. We hebben geen toestemming van AFS. Ik verstond er niets van, want al de papieren waren in orde. Dus ik 's avonds nog mijn mails nakijken om te kijken wat er nu precies van aan is. En inderdaad en mail van AFS om te zeggen dat we niet mogen gaan naar Roatan, omwille van het weer. Er is een alarm ofzo, ik begrijp het niet zo goed. En ik vind het alles behalve prettig. Geen enkel reisje lijkt te lukken hier. Copan: ziek, en Roatan slecht weer.

De vrijdag heb ik weer niets gedaan door het fantastisch belgisch weertje. REGEN, REGEN en nog eens REGEN. Echt stom, normaal gezien is het regenseizoen (zei noemen het winter) hier in november en een stuk van december, maar dit jaar is het dus een beetje heel veel opgeschoven tot in januari.

Zaterdag: gelukkig wel iets te vertellen.
Vandaag is het dus de 9e dag van iemand die 6 maand geleden is overleden. Dus daar zijn we naartoe geweest. Om 3 uur was er een herdenking met de familie. en daarna, je raadt het nooit, eten (rijst met vlees en groenten en een sandwishje) en voor iedereen een bakje met zoete broodjes (heerlijk trouwens) en dan naar de lavanderia om af te sluiten. Normaal zou er gesloten worden om 5.30 maar dat is uitgelopen omdat mijn papa nog een klant heeft toegezegd, tegen de zin van mijn mama, om 5 uur. Dus het was pas 6.30 toen we afsloten. En dan vlug terug naar de dat huis van die dode. Want er was een misviering met priester. In de gietende regen, en de tenten waren niet bepaald waterdicht, dus bijna iedereen supernat. En na de mis weeral eten, ik heb het dit keer niet opgegeten en meegenomen naar huis. En ook de broodjes heb ik gespaard tot de volgende dag.
En weet je dat ik vandaag voor het eerst heb gezien dat mijn papa mijn broertje (Kennin) heeft geslaan. Ik was er niet goed van. Zo in de lavanderia, toen er geen klanten was, begon Kennin te wenen omdat Jair hem niet wilde helpen bij een spelletje dat veel te moeilijk is voor Kennin. En mijn papa kon dat niet verdragen denk ik. DUS pakt hij zijn riem en slaat een paar keer op Kennin. Het was wel gericht op zijn broek, maar hij is toch een keer mooi op zijn rug geraakt, met als gevolg een lelijke brandwonde. Echt ongeloofelijk, ik wist echt niet wat ik moest doen of zeggen. En mijn mama evenmin, denk ik. Achteraf heb ik ze wel een serieus hevige discussie horen voeren, buiten de lavanderia, en ik ben heel zeker dat het over dit voorval ging. Alleen weet ik niet of het ging over het feit dat het is gebeurd (want ik denk dat het wel vaker gebeurd) of het feit dat ik het gezien heb. Ik wil niet weten over welk van de 2 het gaat, ik vind dit gewoon echt niet kunnen en vind het behoorlijk frustrerend dat ik er niets op kan zeggen.

Zondag: Vandaag weer het huis niet uitgeweest door de hevige regen. Gelukkig zijn er vandaag wel wat mensen langs geweest bij ons thuis. Eerst tia Ana met Teffy, die bij ons hebben ontbeten. En dan in de namiddag is tia Julia langsgekomen. en dan in de vooravond is er nog een neef (verdere familie) langsgekomen die de videospeler heeft hersteld.
Normaal gezien zouden we nog naar een zilveren bruiloft gaan, maar dat is niet doorgegaan door het weer. En omdat mijn papa niet meer wegwilde, en als hij niet wil rijden dan gaan we niet. Want de auto van de lavanderia is mechanisch en mijn mama kan daar niet mee rijden en ze durft ook niet alleen 's nachts door Tocoa te rijden (terecht).

maandag: in de morgen behoorlijk rustig, weeral veel regen. In de namiddag eventjes naar de lavanderia geweest (kwestie van mijn dag te breken) en daarna thuis wat op de pc gezeten tot de elektriciteit wegviel. 2 uur later was die er gelukkig terug, en dan nog naar Belle en het Beest (in het Engels) gekeken. Want in het pakket uit de VS zaten ook een heleboel video's en die zijn in het Engels (joepie).
En dan 's avonds, in de bittere koude, naar familie die op 10 minuutjes van Tocoa woont, gegaan. Er was iemand overleden, een oom van een nicht van mijn papa denk ik. En als ik het goed gehoord heb is hij vermoord, niet bepaald leuk om te horen. We hebben daar dus echt lang gezeten, tot na 12 uur. Toen Kennin in slaap was gevallen, en iedereen het ijskoud had (ik vond het nog cava) zijn we dan eindelijk naar huis geweest.

Zo dit is mijn weekje, jammergenoeg niet vanuit Roatan, maar ik heb zojuist gehoord dat we toestemming krijgen om tijdens het schooljaar te reizen. Het enige wat we nodig hebben is toestemming van de school en dat moet dan maar lukken.

Eline

año nuevo

2010-01-05T09:26:00.000-08:00

hola,

het is weer dinsdag, dus tijd om mijn blog aan te vullen.

Dinsdag 29/12: Na het internet meteen naar huis, want mijn mama wilde nog langs de post gaan. Maar het is een beetje misgelopen. We gingen ervanuit dat ze daar wel enveloppes gingen hebben, maar niet dus, ze zal dus een ander keertje moeten terugkeren. Dan nog eventjes naar de Mall geweest waar we een Donut hebben gegeten en een tas koffie hebben gedronken. En dan was het alweer 5 uur dus moesten we naar de lavanderia om af te sluiten.

Woensdag: Vandaag heel vroeg (7 uur) opgestaan, want we zouden naar het weeshuis gaan (eindelijk) om te kijken of ik daar wat kon werken. Mijn familie zaagt al redelijk lang dat ik maar niets zit te doen tijdens de vakantie, eigenlijk wilt mijn papa dat ik help in de lavanderia, maar dat wil ik écht niet. Dus toen we daar aankwamen bleek dat echt een luxueus iets te zijn, met een gigantische poort en helemaal ommuurt. Jammer genoeg hadden de mensen geen tijd om met ons te praten, ze moesten ergens naartoe. Dus hadden ze gezegd dat ik in de namiddag moest terugkomen. Maar aangezien ik de ganse nacht slecht had geslapen, ik heb nog maar eens last van mijn keel, ben ik in slaap gevallen en was het alweer te laat om die dag nog langs te gaan (ze hadden gezegd 14.00, maar heb geslapen tot na 3 uur). Dan langs geweest bij Alicia, ik had iets in de auto laten liggen toen ik met ze naar Copan ben geweest. Niet dat ik het gemist had, maar ik wilde het toch graag terug. Dan gewandeld tot aan de lavanderia (dat is maar een 5 minuujes van het huis van Alicia) en daar dan superlang gewacht tot we naar huis gingen. Er was vandaag superveel werk en mijn papa had het lumineuze idee om vandaag af te spreken met enkele neven, dus die hebben we ook niet meer gezien. Het was uiteindelijk bijna 9 uur toen we naar huis konden.

Donderdag: Om 8.00 opgestaan, want mijn familie had gevraagd of ik vandaag wilde helpen in de lavanderia, het zou maar een half dagje zijn, want ze zouden sluiten om 2 uur. En omdat het meisje vandaag een dag vakantie had gekregen heb ik toegezegd voor deze ene dag. Dus supersaai, heel de dag kleren opplooien en uiteindelijk zijn ik en mijn mama om 4 uur naar huis geweest. Mijn papa bleef maar toezeggen op neiuwe klanten die hun kleren maar niet droog kregen en de droogkas wilden gebruiken. En mijn mama wilde nog gaan winkelen want ze had nog kleren nodig voor vanavond.
Dus dan vlug naar huis om mijn broertjes op te halen en dan richting Mall waar we eerst voor mij zouden kijken, ik heb namelijk wat kleren nodig om naar Roatan te gaan. Maar daar heb ik niets gevonden (een van de winkels was gesloten, en de andere winkel lag zo overhoop dat ik er niet in wilde zoeken). Dus dan zijn we naar het centrum geweest, en daar was ik bezig met mijn kleren te zoeken toen mijn GSM ging. Mijn broertje uit België, om mij een gelukkig nieuwjaar te wensen. Dus heel de familie aan de telefoon gehad en iedereen een gelukkig nieuwjaar gewenst (bij deze ook aan iedereen niet in mijn huis aanwezig waren en Maia die veel te druk bezig was in de keuken en geen tijd vond om 2 minuutjes aan de telefoon te komen). Dan dus 3 shortjes en 3 T-shirts gekocht en mijn mama een jeansbroek (ik heb wel 100 lempiras bijgelegd, want ze had maar 400 bij).En dan vlug naar huis, want we gingen eerst thuis eten en dan gingen we wel zien wat de plannen waren.
Dus tot op het moment van vertrek wist niemand naar waar we gingen, was het de familie van mijn papa of de familie van mijn mama. Toen ik het vroeg aan mijn mama wist ze het zelf niet. (Dat vond ik eigenlijk best wel raar) Dus we hebben allemaal superlang moeten wachten totdat mijn papa eindelijk klaarwas met zich om te kleden, zij waren allemaal al meer dan 3 kwartier aan het wachten. En dan had hij wat rondgebeld om te vragen waar iedereen zich bevond. Dus toen we vertrokken eerst naar het huis van mijn tante Ana, daar zaten de 2 andere zussen ook en er kwamen nog heel wat andere mensen binnen om eventjes gedag te zeggen en gelukkig nieuwjaar.
Daarna zijn we dan naar een oom van mijn papa geweest (alé het was familie, maar ik weet niet hoever. Ik was er nog nooit eerder geweest). En toen het 11 uur was zijn we dan naar mijn oma (mama) geweest om af te tellen tot 2010.
Na 12 uur is dan ook zowat de ganse familie langsgekomen (neven en nichten die wat verderop in de straat woonden). Eigenlijk best wel gezellig, ookal was ik supergraag uitgeweest, zoals de meeste jongeren hier (maar de toestemming ontbrak). Zelf toen er neven en nichten van Greydi (nicht van me) kwamen vragen of we mee wilden met hun, kregen we geen toestemming. (alé ik zou toestemming krijgen als Greydi toestemming kreeg, maar dat kreeg ze dus niet.) Dus niet te geloven maar ik lag behoorlijk vroeg in mijn bed, voor 2 uur. En eigenlijk was ik een beetje onthoocheld want mijn broertjes hadden gezegd dat het normaal gezien een fantastisch feest is, met superlang opblijven, gigantisch veel vuurwerk (heb ik maar amper gezien) en superveel dansen. Maar ja, het is gewoon wat tegengevallen omdat ik er zoveel van verwacht had. Eigenlijk viel het best nog mee, achteraf bekeken.

Vrijdag 1/01/2010: Om 9.30 wakker geworden, het was nog aardig stil in huis, iedereen sliep nog. Maar ik heb deze keer niet gewacht tot de rest besloot om op te staan. Dus gedouched en dan uit verveling zelf de afwas beginnen doen (er stond alweer een berg). Toen de rest van de familie wakker werd onbeten met mijn broertjes en mama (mijn papa eet zogoed als altijd in zijn kamer met de TV op). En er was een grote cake inhuis, waar je van mocht eten als je er zin in had. Dat is dus niet goed é, veel te veel cake gegeten op een dag, al viel het nog mee als ik weet hoeveel mijn broertjes hebben gegeten. Normaal gezien zou de rest van de familie langskomen en dan konden we ze tamales en cake geven, maar dat is dus niet doorgegaan. Er is besloten om bij iemand anders van de familie af te spreken, met als gevolg dat wij met al het eten bleven zitten. (de cake is zonder moeite opgeraakt, en de overige tamales zitten in de diepvries) Dus in de namiddag dan naar familie van mijn papa geweest, echt super. De mannen en de vrouwen vierden wel apart. De mannen zaten binnen TV te kijken met bier en ander spul. En de vrouwen zaten buiten met muziek. Toen werd plots tequilla boven gehaald en ze hebben me overtuigd om een minibeetje te drinken. Hier is het de gewente om meteen daarna een citroen met zout te eten. (het zout moest ik niet hebben, maar de citroen natuurlijk wel.) Dus dat minibeetje na heel wat nadenken toch naar binnengespeeld en dan die zure citroen opgegeten, maar bah, nooit meer drink ik tequilla. Ik vind het echt zowat het slechtste dat ik ook naar binnen heb gespeeld. Ik begrijp niet dat je dat graag kunt drinken.
Na het bezoek daar zijn we als laatste vertrokken naar het huis van mijn oma (papa) om daar nog wat verder te praten en nog meer te eten (ik heb het wel mooi overgeslaan). En ook hier hadden ze gevraagd of ik die avond naar de disco wilde meegaan, maar opnieuw geen toestemming gekregen (het was ook zo supersnel beslist en mijn papa wilde weer naar zijn neven gaan en ik denk dat mijn mama niet graag alleen in huis is met de klindjes ’s nachts). Dus dan naar huis en midden in de nacht werd er op mijn raam gekopt, mijn papa kon niet binnen (de deur was dubbelvergrendeld) en aangezien ik de kamer het dichtst bij de deur had mocht ik de deur gaan openen. Eigenlijk had ik zin om nee te zeggen (mijn mama had achteraf gezegd dat ik dat moest zeggen) maar ja, ik was toch al wakker dan, en het begon dan nog eens keihard te regenen.

Zaterdag: een behoorlijk saaie dag, er was superveel werk in de lavanderia dus we konden niet weg. Dan maar mijn kleren gewassen en dat was geen zo een goed idee, want het heeft zowat de hele dag geregend waardoor mijn kleren niet konden drogen. (ze hebben zelf 4 dagen nodig gehad, want ook de volgende dagen was het een en al regen en bleef de zon vermist.) En dan maar wat op de computer gezeten en ’s avonds dan wat BBC gekeken (iets van sterren op de dansvloer maar dan in Engeland, en nog zo een paar programma’s waar de Vlaamse versie van bestaat), want er waren geen degelijke films en ik wilde ook wel nog eens wat Engels horen ipv slecht Spaans ingesproken programma’s.

Zondag: Tot na 9 uur geslapen en opnieuw was het uiterst rustig in huis. Mijn ouders waren naar een bijeenkomst en mijn broertjes sliepen nog. Dus alles op het gemakjes en tijdens het ontbijt was Kennin al wakker en ging de telefoon, en dus was Jair in een mum van tijd ook wakker. Dan rond 10.30 naar mijn tante Ana geweest want de bijeenkomst zou langer duren dan ze hadden gedacht. Heel de familie kwam zowat langs daar en iedereen bleef eten (jammergenoeg was het slechte soep, alé soep waar ik niet zo zot van ben). Ondertussen werd Meangirls op tv gespeeld (wel Spaans ingesproken) maar ja, er was niet veel beters te doen. En dan ook nog wat meegekeken met familie die op het internet zaten.
Dan naar huis en rond 3 uur was er een reünie. 6 maand geleden is er een oom van mijn papa overleden en dat wordt hier gedurende 9 dagen herdacht. Vandaag zaten ze aan dag 3. Dus iedere keer wordt er eerst een soort herdenking gedaan (zo godsdienstig iets) en daarna wordt er wat bijgepraat met een versnapering en een drankje. En de laatste dag zou er gigantisch veel volk aanwezig zijn (zowat de hele familie) en zou er ook een echte maaltijd worden geserveerd, dus dat belooft voor vrijdag. Deze 9 dgen worden ook nog eens herhaald als er iemand een jaar is overleden en vanaf dan is het elk jaar zo 1 dag dat men samenkomt. ’s Avonds dan nog wat achter de pc gekropen en enkele mails gestuurd.

Maandag 4/01/’10: Greydi is langsgekomen en we hebben gewandeld tot in het centrum en daar enkele winkeltjes afgelopen. We hebben wel niets gekocht, want de winkeltjes hier trekken vaak op niets. Er wordt zoveel mogelijk goed op zoweinig mogelijk plaats gepropt dat je amper de plaats hebt om je erdoor te bewegen. Zelf eventjes in de lavanderia binnengeweest om goeiedag te zeggen. Uiteindelijk was het na 12 uur toen we terugkeerden naar huis. We hadden dus beiden redelijk wat honger, maar wat bleek, er was amper eten in huis en eigenlijk vond ik het ook niet zo lekker vandaag. Er zat veel te veel zout op het vlees. (normaal gezien kookt de meid hier maar met een klein beetje zout, mijn mama legt het zo uit, maar vandaag was het toch een beetje veel te veel.) Na de middag dan nog wat televisie gekeken en we zijn allebei in slaap gevallen. Toen ze vertrokken, heb ik dan weer wat achter de pc gekropen. (ai, de laatste dagen zit ik er veel te veel op, maar het is gewoon omdat er zoweinig te doen is).

Alé dat is het voor de eerst dagen van het nieuwe jaar.
Mama weet jij al wanneer ik precies terugkom, ik hoor van andere AFSers (in andere landen dat zei al weten wanneer ze precies terugkomen).

Volgende week zal je geen nieuw berichtje vinden op mijn blog want ik zit in Roatan en ik denk niet dat ik de tijd zal vinden om iets door te sturen. En ik weet ook helemaal niet of ik daar wel op het internet geraak, want geen idee of er een computer in de buurt zal zijn.
Dus tot binnen 2 weekjes,

Eline xxx

foto's

2010-01-02T10:27:00.000-08:00

Hierbij mijn eerste berichtje van 2010.

En wat dacht je van enkele foto's?

Ana (tante) en Teffy (nichtje)

Julia (tante) en Kathy (nichtje)

mijn mama en een van haar zussen

Greidi (nichtje) en ik

De kerststal bij ons thuis

Met een groot deel van de familie in de auto van mijn papa toen we van Truchillo terugkeerden.

Kennin (broertje) en Brian (een neefje)

Tamal, voor dat het in een bananenblad wordt gedraaid en gebakken. (ik ben er niet zo zot van)

Cristian (neefje), Hector (ander neefje) en Jair (broertje)

laatste bericht van 2009

2009-12-29T11:29:00.000-08:00

Hier ben ik dan met mijn laatste berichtje van 2009.

Zondag: ik wilde eens lang uitslapen (alé weer tot rond 9 uur) met dat het de laatste dagen behoorlijk laat was geworden. Maar ik was vergeten dat we naar de mis van 8 uur gingen. Dus om kwart voor 7 wordt er op mijn deur geklopt, om 7.30 vertrekken we naar de kerk in het centrum. Dus ik eventjes tijd nodig om het goed en wel te beseffen dat ik moet opstaan en dan vlug de douche in om helemaal wakker te worden.
Het was uiteindelijk wel maar kwart voor 8 dat we vertrokken naar de mis, dus we waren maar net op tijd, want de mis in het centrum begint STIPT! De kerk zat behoorlijk vol, maar blijkbaar is er anders nog meer volk. (Elke laatste zondag van de maand is er om 5 uur 's morgens ook een mis)
Na de mis zijn we vlug gaan ontbijten en dan naar de familie geweest, want we gingen vandaag naar Truchillo. Mijn oma (mama) heeft daar een huisje (toen we daar aankwamen bleek dat het eerder een krot was). De bedoeling was dat we de hele dag aan het strand zouden zitten, maar we hebben dus echt lang in het huis van mijn oma gezeten. Niemand die dat leuk vond, maar er moest gekookt worden, en het vuur trok nergens op. Wie zet er ook een oven op hout binnen in zijn huis. Al de rook zit in huis en er is maar amper zuurstof waardoor het amper warm wordt. Het gevolg is dat de rijst zo een 3 uurtjes nodig had om klaar te zijn.
Dus het was na 3 uur toen we op het strand aankwamen. Het warmste van de dag was dus al gepasseerd, maar toch zijn we met kleren (dat is hier normaal) in de zee gedoken. Ik heb een caracol en een zeesterretje levend gevangen. Rond 5.30 dan naar huis terug gekeerd, want het begon al donker te worden. Ik heb het zelf eventjes koud gehad, want ik zat vanachter in de openruimte van de auto.
Toen we in Tocoa aankwamen kreeg ik te horen dat er nog een verjaardagsfeestje op het programma stond. Dus vlug de douche in om al het zand en zout weg te spoelen, degelijke kleren aan te doen en weer te vertrekken. Het feest vond ik wel niet zo bijzonder, er was eten en veel volk.
Eenmaal we dan terug thuis waren heb ik een gesprek gehad met mijn mama, het leek op sommige momenten meer op een discussie. Maar hier wil ik liever niet op ingaan.

maandag: 's Morgens naar het centrum geweest waar mijn mama een armbandje voor haar nichtje, die gisteren geboren is, gekocht. En ik heb een nieuwe USB gekocht, kwestie dat ik al mijn foto's meekrijg naar belgië bij terugkomst. Dan naar de post geweest (iets gelijkaardigs aan DHL) om 2 kaartjes op te sturen naar de VS, waar de zus van mijn mama woont.
In de namiddag naar het internet geweest, want ik heb een CD gekocht om al mijn foto's op te zetten. (Geen enkele foto mag verloren gaan en met dat de pc bij ons thuis het af en toe begeeft en moet worden binnengebracht, verlies ik telkens al mijn foto's die daarop staan.)
Ik ben er deze keer echt lang gebleven, eerst wat gepraat met Teffy en Julia (die daar ook was) en dan eens goed met Oscar en Gabriël gepraat. Gabriël was daar om het huis te schilderen, en het was geleden van de dood van Adiel dat ik hem nog eens gezien had. Uiteindelijk was het 5 uur toen ik naar huis ging. Dus niet naar het gymnasium geweest (ai, het is veel te lang geleden besef ik.)
Voor de rest van de avond niets meer gedaan, wat thuis gezeten en me beziggehouden.

Zo dit is wat ik te vertellen heb in de laatste dagen van 2009.
Bij deze wil ik dus iedereen een gelukkig nieuwjaar wensen!!! Ik hoop dat het hier leuk zal worden ook al weet ik dat het niet zo belangrijk is als kerstmis hier. Maar we zien wel, ik denk dat dit hetgene is dat in mijn eerste berichtje van 2010 zal staan.

Eline

Feliz Navidad

2009-12-26T17:36:00.000-08:00

Aangezien er over de laatste dagen heel wat te vertellen valt, ben ik een paar dagen vroeger of anders achter de pc gekropen om jullie over mijn kerst te vertellen.

Dinsdag 22/12: Na het middageten ben ik te voet naar mijn tante gewandeld (samen met Kennin en Jair). We hebben goed doorgewandeld, maar met Kennin (5 jaar) doen we er toch een halfuur over. Toen we - eindelijk - waren aangekomen, ben ik meteen achter een computer gekropen en het internet opgestart. Na het internet zijn we nog een heel eindje daar gebleven. Aangezien Oscar daar "werkt" (het is niet bepaald het meest intensieve werk) en mijn broertje meewilde gaan kijken naar een repetitie van Teffy in de kerk (ik denk iets voor Kerst) heb ik met hem heel wat gebabbeld. Hij wilde wat foto's zien van België (vooral Brugge) dus heb ik wat op zijn pc gezocht. Uiteindelijk zijn we pas om 4.30 terug naar huis vertrokken, dus toen ik thuis kwam was het te laat om nog naar het gymnasium te gaan (om 5 uur is er meestal redelijk wat volk). 's Avonds zijn we nog naar mijn oma (mama) geweest, mijn ouders hebben daar gegeten. De keuken stond echt vol met een heleboel eten. Men was hier al druk bezig met het koken voor Kerst.

Woensdag: Na de middag zouden we een cake bakken voor Kerst, maar dat is niet doorgegaan. Er was redelijk wat werk in de lavanderia, dus ging mijn mama daar gaan werken. Ik ken de oven niet bij ons thuis (gasoven en er staan geen graden bij) en er is ook geen weegschaal in huis (alles is hier min of meer of met bekers enzo). 's Avonds zijn we gelukkig nog naar de Mall geweest waar er gigantisch veel volk was vandaag. Iedereen wilde nog kerstinkopen doen en dat gebeurd hier echt de allerlaatste dagen. Eerst kleren gaan kopen voor mijn broertjes. Aan de kassa verliep het echt supertraag, het personeel is echt doodop. In deze dagen is de winkel open tot 1 uur 's nachts en gaat terug open om 8 uur 's morgens. Daarna zijn we naar een andere kleerwinkel geweest (iets duurder en alles komt over van de VS) waar ik wat heb uitgezocht voor Kerst (2 blousjes en een jeans). Toen we uit de winkel kwamen was het al na 9 uur en mijn ouders hadden nog niets gegeten, dus zijn we nog naar Wendy's geweest. Ik ben er alles behalve zot aan, maar de frietjes zijn hier nog min of meer te eten (veel te slap). De hamburgers daarintegen sla ik liever over, al die Amerikaanse kost moet ik echt niet hebben.

Donderdag 24/12: 's morgens redelijk rustig. In de keuken hebben mijn mama en de meid wat tamales gemaakt. Dat is een baksel met bloem van maïs met water en kruiden die ze dan samen met een olijf, wat erwtjes, worteltjes, stukjes aardappelen, ... in een stuk bananenblad draaien en dan opwarmen. Rond 4 uur was ik eventjes naar mijn muziek aan het luisteren en zag ik plots het belgisch uur, ik weet niet waarom, maar ik wilde echt iets van me laten horen aan mijn familie, die deze tijd gezellig in de ardennen zitten MET SNEEUW (wel al een beetje aan het smelten heb ik gehoord). Dus mijn GSM opgeladen en dan gebeld, eerste keer was mijn geld op voor ik het wist en dan nog wat geld bij opgezet. Gelukkig kan dat hier supersnel, want er zijn hier genoeg pulperia's die recarga verkopen. Pulperia's zijn kleine winkeltjes die een beetje vanalles verkopen en waar je er hier gigantisch veel van hebt. (het is een beetje te vergelijken met een nachtwinkel bij ons, maar dan is het de hele dag open van 6 uur in de morgen tot 9 uur in de avond en dit ook op zondag. Je kan dus nooit ergens naartoe als je een pulperia hebt.)
Normaal zouden we eerst naar de Kerk gaan om 7 uur, maar mijn ouders zijn pas om 8 uur thuis gekomen, met dat alles moest klaar zijn in de lavanderia en ze nog een cadeau voor mijn broertje (morgen komt Santa hier).

Toen mijn ouders thuiskwantem was het veel te laat om nog naar de kerk te gaan. Dus dan maar nog eventjes TV gekeken en rond 9 uur naar mijn oma (mama) geweest. Daar hebben we nog een heel eindje moeten wachten op mijn tante, want zij waren wel naar de kerk geweest. Eenmaal dat zei waren toegekomen, kon het feest beginnen. Het eten werd op de borden geschept en op tafel gezet ( die veel te klein was voor iedereen). Toen heeft mijn oma God bedankt voor het afgelopen jaar en gevraagd voor een goed jaar (Het is een beetje te vergelijken met de nieuwjaarswensen bij ons, maar dan wel gericht aan God). Toen nog een eetliedje gezongen (deed me denken aan de kampen met de chiro, redelijk gelijkaardig) en dan gegeten. Een stuk kip, een stuk varkensvlees met rijst die superlekker was klaargemaakt en groentjes. Om te drinken grote flessen cola. Na het eten werd de muziek superluid gezet en werd er gedansd. Mijn papa is dan vertrokken naar zijn familie om daar te zijn om 12 uur. Ik was supergraag meegeweest, omdat er daar echt veel volk was en ik ze ook wilde zien. Maar dat is niet doorgegaan. Blijkbaar had mijn mama wel gemerkt dat ik graag naar daar wilde gaan, dus toen mijn papa rond 12.30 terug is gekomen hebben ze gebeld naar de familie daar om te vragen of er iemand wilde komen. (Dat ben ik maar de dag erna te weten gekomen) En uiteindelijk is het dus Oscar die is afgekomen. Ze hadden de alcohol ook al bovengehaald, Rhum en dat soort zaken. Ik heb iets geproefd dat nog redelijk meeviel (naar mijn normen dan), het was superzoet. Dan nog eventjes gedansd en dan wat naar buiten geweest waar je nog steeds knalletjes kon horen van een soort vuurwerk (zonder licht, enkel een luide knal). Ik wilde wel eens weten waarom Oscar de laatste dagen niet naar een veld iets verderop is geweest, daar kan hij een huis krijgen van de staat, maar je moet daarvoor een beetje gaan aandringen elke avond. Hij zei dat het was omdat hij redelijk ziek was, ok, hij moest af en toe eens hoesten, maar ik zou echt elke avond gaan, als je weet dat de huizen in België de dag van vandaag stukken van mensen kosten. Rond 2.30 zijn we naar huis gegaan. En voor het eerst heb ik vanachter in de auto gezeten, in zo een laadbak. Zulke auto's heb je hier echt emens veel, en die zitten dan vol met mensen vanachter.

vrijdag: (Kerstmis) Vanacht echt niet goed geslapen, de hele nacht was er muziek in de straat en toen het ophield begon het al licht te worden dus was het de beurt aan de honden en de kippen om van zich te laten horen. Dus denk dat ik al bij al zo een 4 uurtjes heb geslapen, wat nog redelijk meevalt. Toen mijn broertjes wakker werden, was Santa langsgekomen met 2 cadeautjes.
In de namiddag is er dan redelijk wat familie bij ons thuis langsgekomen.
Mijn mama is naar het ziekenhuis geweest met het buurmeisje, die eventjes langskwam en gebeten was door de hond. Ik kreeg ook te horen dat ik deze avond meemocht naar de disco, met een zus van mijn papa. Dat heb ik mijn geen 2 keer laten zeggen. De eerste keer dat ik echt ging uitgaan in Tocoa.
's Avonds zijn we dan naar het huis van mijn oma (papa) geweest, waar ik ging wachten tot ze me gingen ophalen. Er was eerst echt weinig volk (nog nooit zo weinig volk gezien), enkel mijn tante Julia (22) en haar vriend. En Oscar moet blijkbaar in het huisje van zijn papa hebben gezeten, want die kwam uit het niets te voorschijn. ook hier was een pakket toegekomen met heel wat kleren. De papa van Oscar had geld opgestuurd voor kleren en die was hij dan voor de ganse familie gaan kopen, er zaten ook al enkele merkkleren in het pakket. Toen kwam Kenia (zus van mijn papa) waarmee ik naar de disco ging en Kathy - mijn klein nichtje - toe. Eerst nog gewacht tot Kathy in haar bed lag en in slaap was gevallen en dan zijn we naar de disco vertrokken. Eerst nog 2 vriendinnen van Kenia opgehaald. Er was echt gigantisch veel volk in de disco, je kon je amper verplaatsen door de menigte. Eerst wat gedronken, voor het eerst het bier van hier geproefd, ik vind er niets aan. En je krijgt ook citroen en suiker bij je bier. Geen idee waar dat goed voor is. Enige waar ik niet zo van hield, is dat de jongens je komen vragen om te dansen terwijl ze zien dat je in gesprek bent met andere mensen. Maar dan gaan dansen, eerst met een broer van een meisje waarmee ik in de dansschool zit. Hij woont eigenlijk in de States, maar is nu voor een jaar terug in Honduras, hierdoor kon ik nog eens Engels praten (dat is hier trouwens een stuk verbeterd sinds ik hier ben, ookal wordt het hier amper gesproken.) Ik vond hem na een tijdje wel wat opdringerig worden, hij wilde mijn telefoonnummer enzo, daar ben ik niet op ingegaan. Ik heb gezegd dat hij het maar moet vragen aan zijn zus. Wel een voordeel, vanaf dan heb ik niets van drank meer moeten betalen. Ondertussen waren er nog andere mensen van mijn familie toegekomen: Saira met haar vriend (knappe man trouwens), haar broer Juan met zijn lief (denk ik), nog een andere broer waar ik de naam van kwijt ben en Oscar. De rest kende ik niet. Dus dan eerst iedereen een fijne kerst gewenst en nog wat gebabbeld. En dan weer naar de dansvloer, dit keer met Oscar. Op het einde van de avond voelde ik mijn voeten niet meer, of juist heel goed. Rond 2.30 wilde een van de vriendinnen naar huis, dus dan zijn we vertrokken, jammer want ik wilde nog wat blijven, met dat ik maar amper toestemming krijg om uit te gaan. Dus eerst die vriendin afgezet thuis afgezet en dan naar mijn huis. Ik moest wel bellen naar de GSM van mijn mama om binnen te raken (het was zo afgesproken, maar ik hou er niet zo van om iemand in de nacht wakker te bellen). Dus om 3 uur lag ik in mijn bedje en ben ik meteen in slaap gevallen.

zaterdag: Vandaag een extreem saaie dag, ik heb mijn huis niet verlaten. Eerst mijn kleren gewassen (wat ben ik blij dat wij thuis een eenvoudige wasmachine hebben, en dus niet elke dag mijn kleren met de hand moet wassen maar kan wachten tot ik een beetje meer kleren heb die moeten gewassen worden) en dan wat op de computer omdat er niets anders te doen was. In de namiddag dan wat geslapen, met dat het de laatste 2 dagen redelijk laat is geweest en ik steeds om 9 uur ben opgestaan de dag erop. En 's avonds zou ik normaal naar de disco gaan met de broer van mijn mama, maar dat is niet doorgegaan, met dat ik gisteren ben geweest. Ik heb geen toestemming voor vandaag, ander keertje. Aangezien mijn ouders nu naar de kerk zijn ben ik maar eens achter de pc gekropen en mijn laatste dagen getypt.

Zo dit is dus mijn Kerst, ik heb er echt van genoten. Hopelijk wordt nieuwjaar ook zo tof. Het beloofd in ieder geval super te worden, want normaal gaan we met de familie van mijn papa naar de ranch waar ook de laatste trouw was om met nog 2 andere families - die op de een of andere manier ook verbonden zijn met mijn papa's familie- gaan vieren. Dus ik veronderstel superveel eten en naar het schijnt een gigantisch vuurwerk. Maar we zullen wel zien zeker, want de plannen veranderen hier vaak. Dat is best ambetant, want je kan niets regelen zo.

Alé, nog een fijne kerstvakantie, en voor de studentjes, goed blokken é!

Eline x

weetjes

2009-12-22T11:29:00.000-08:00

hierbij enkele weetjes:

1) ik de kip ben beu gegeten ondanks het in mijn familie nog redelijk meevalt met 3 á 4 keer per week.
2) Zowat elke degelijke winkel een security voor de deur heeft staan die controleert of je niet met eten, drinken en wapens de winkel binnengaat.
3) Je je GSM moet uitschakelen als je de bank wilt binnengaan. Ze denken dat zo de kans op bankovervallen verkleint. (sommige banken hebben zelf een metaaldetector om te controleren of je met niets naar binnengaar)
4) De tafelversiering bij feestjes dient om mee te nemen naar huis als aandenken.
5) Ik hier al superveel trouwfeesten achter de rug heb en die allemaal supervroeg gedaan zijn.
6) Als je bevalt hier echt niet lang in het ziekenhuis blijft. Meestal maar tot de volgende dag.
7) Water hier in zakjes wordt verkocht van halve liters.
8) Ik al 4 maanden me douch met koud water (alé kamertemperatuur) en de douchekop stuk is dus dat het met een emmer te doen is.
9) Mijn papa hier 9 broers en zussen heeft! Er zijn er wel enkele die in de VS wonen.
10) Ik niet alleen naar het gymnasium kan gaan zonder dat er me iemand naroept. (ben ik ondertussen al gewend, maar ik hou er echt niet van, vooral omdat het meestal "hola gringa" is dat ze roepen en dat is eigenlijk bestemd voor de mensen van de VS en ik wil niet dat ze denken dat ik van de VS kom)

Er zijn nog wel meer van die rare dingen, die voor mij ondertussen al redelijk gewoon zijn, maar ik kom er momenteel niet op.